Wróć do artystów
1984 performance photograph — photographer unrecorded/unknown (Wikimedia Commons, public domain)
Classic
B.B. King
Tego artysty nie ma już wśród nas.
Urodzony/a: September 16, 1925, near Berclair, Itta Bena, Mississippi · Zmarł/a: May 14, 2015, Las Vegas, Nevada (vascular dementia, complications from type 2 diabetes and high blood pressure)• United States
Electric BluesSoul Blues
Instrumenty
Gibson ES-355 "Lucille", Voice
Wytwórnie
RPM, Kent, ABC-Paramount, MCA
z
Mississippi Delta → Memphis
Urodzony/a
September 16, 1925, near Berclair, Itta Bena, Mississippi
Wpływ muzyczny
AllMusic nazwał go "jedynym najważniejszym gitarzystą elektrycznym drugiej połowy XX wieku," a lista gitarzystów, którzy wymieniają go jako bezpośredni wpływ, obejmuje niemal całą historię elektrycznej gitary bluesowej i rockowej od lat 50. Jego album we współpracy z Erikiem Claptonem z 2000 roku, "Riding with the King," przedstawił go nowemu pokoleniu, a jego gościnny występ w "When Love Comes to Town" U2 przeniósł jego brzmienie bezpośrednio do mainstreamowego rocka. Piosenki takie jak "The Thrill Is Gone," "Every Day I Have the Blues" i "Sweet Little Angel" pozostają standardami bluesa i rocka wykonywanymi przez muzyków na całym świecie (Źródło: Wikipedia).
Inspiracje
T-Bone WalkerLonnie JohnsonDjango ReinhardtCharlie Christian
Rodzina i życie prywatne
Formacyjne doświadczenia
- •1946: Przeprowadził się do Memphis, zamieszkał u kuzyna Bukki White'a. (Źródło: Wikipedia)
- •1948: Dostał własną audycję radiową w WDIA, zyskując przydomek "Beale Street Blues Boy" — skrócony do "B.B." (Źródło: Wikipedia)
- •1949: Wbiegł z powrotem do płonącego klubu w Twist w Arkansas, by ocalić gitarę, którą później nazwał "Lucille." (Źródło: Wikipedia)
- •Luty 1952: "3 O'Clock Blues" stał się jego pierwszym przebojem numer 1 na liście R&B. (Źródło: Wikipedia)
- •Listopad 1964: Nagrał "Live at the Regal" w Chicago. (Źródło: Wikipedia)
- •Grudzień 2006: Otrzymał Prezydencki Medal Wolności. (Źródło: Wikipedia)
Instrumenty i sprzęt
Gitara
Gibson ES-355 "Lucille"
Nazwana na cześć kobiety, o którą pobiło się dwóch mężczyzn, wywołując pożar klubu nocnego, w którym King omal nie zginął w 1949 roku, ratując swoją gitarę.
Historie i anegdoty
"Nazwał swoją gitarę "Lucille" po tym, jak omal nie zginął, wbiegając do płonącego klubu w Twist w Arkansas, by ją uratować — pożar wybuchł, gdy dwaj mężczyźni pobili się o kobietę o tym imieniu. (Źródło: Wikipedia)"
"Grywał średnio ponad 200 koncertów rocznie aż do siedemdziesiątki, a w samym 1956 roku dał aż 342 koncerty. (Źródło: Wikipedia)"
"Jego kondukt pogrzebowy przeszedł ulicą Beale Street w Memphis w towarzystwie orkiestry dętej grającej "When the Saints Go Marching In," oglądany przez tysiące ludzi. (Źródło: Wikipedia)"
Współpracownicy
Kuzyn i muzyk bluesowy, który gościł Kinga w Memphis w 1946 roku.
Współpraca przy nagrodzonym Grammy albumie "Riding with the King" z 2000 roku.
Gościnny udział w "When Love Comes to Town," z albumu "Rattle and Hum" (1988).
Wyprodukował część jego najwcześniejszych sesji RPM, zanim założył Sun Records.
Oglądaj i słuchaj
Wyróżnione
B.B. King - The Thrill Is Gone ( 1969 ) HD
His biggest crossover hit, from "Completely Well" (1969) — won a Grammy and brought him to mainstream radio.
Nicolas Reboux
![B.B. King - Sweet Little Angel [1956]](https://i.ytimg.com/vi/AxDryOXIXWY/hqdefault.jpg)
Oglądaj i słuchaj
Henter videoer fra YouTube…
Dyskografia
| Rok | Tytuł | Producent | Studio | Wytwórnia | Lista przebojów | Sprzedaż | Muzycy | YouTube | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1949 | Debiut w Bullet / RPM Records | Sam Phillips | — | Bullet / RPM | — | — | Phineas Newborn (Fortepian), Calvin Newborn (Gitara), Tuff Green (Bas), Ben Branch (Saksofon tenorowy), Thomas Branch (Trąbka) | Debiutancki singiel "Miss Martha King" w Bullet; podpisał kontrakt z RPM (spółką zależną Modern Records), część wczesnych sesji wyprodukował Sam Phillips. | |
| 1952 | "3 O'Clock Blues" | RPM Records | — | RPM | — | — | — | Jego pierwszy przebój numer 1 na liście R&B, wydany w lutym 1952. | |
| 1956 | "Sweet Little Angel" | RPM/Kent | — | RPM / Kent | — | — | — | Później nagrany ponownie na żywo na "Live at the Regal." | |
| 1958 | Era Crown Records | Crown Records | — | Crown | — | — | — | Wydania albumów do końca lat 50. | |
| 1962 | Początek ery ABC-Paramount Records | ABC-Paramount | — | ABC-Paramount | — | — | — | Zmienił wytwórnię; pozostał u następców ABC do końca kariery. | |
| 1964 | Live at the Regal | ABC-Paramount | — | ABC-Paramount | — | — | — | Nagrany w listopadzie 1964 w Regal Theater w Chicago — powszechnie uznawany za jeden z największych albumów koncertowych w historii bluesa. | |
| 1969 | Completely Well ("The Thrill Is Gone") | Bill Szymczyk | — | ABC/BluesWay | — | — | — | Wydany w grudniu 1969; jego największy przebój wykraczający poza blues, zdobył Grammy. | |
| 2000 | Riding with the King | Simon Climie | — | Reprise / Duck | — | — | Eric Clapton (Gitara/Wokal) | Album nagrany wspólnie z Erikiem Claptonem; zdobył Grammy dla najlepszego tradycyjnego albumu bluesowego. | |
| 2008 | One Kind Favor | T Bone Burnett | — | Geffen | — | — | — | Ostatni album studyjny; zdobył Grammy. |
Znane utwory
01The Thrill Is Gone
02Every Day I Have the Blues
03Sweet Little Angel
043 O'Clock Blues