Bessie Smith
Rodzina i życie prywatne
Pobrali się 7 czerwca 1923 roku; burzliwe, często pełne przemocy małżeństwo naznaczone niewiernością z obu stron.
Partner życiowy w jej ostatnich latach; wuj wibrafonisty Lionela Hamptona. Prowadził samochód w chwili jej śmiertelnego wypadku.
William był robotnikiem i kaznodzieją baptystycznym w niepełnym wymiarze; oboje rodzice zmarli, gdy Bessie była małym dzieckiem.
Formacyjne doświadczenia
- •W wieku dziewięciu lat: Zmarli oboje rodzice i brat; wychowywana odtąd przez starszą siostrę Violę. (Źródło: Wikipedia)
- •1912: Zatrudniona jako tancerka (nie wokalistka) w trupie Stokes, w której występowała też Ma Rainey. (Źródło: Wikipedia)
- •15 lutego 1923: Pierwsza sesja dla Columbii przynosi przebojowy "Downhearted Blues." (Źródło: Wikipedia)
- •Styczeń 1925: Nagrała "St. Louis Blues" z wówczas 24-letnim Louisem Armstrongiem na kornecie. (Źródło: Wikipedia)
- •26 września 1937: Zmarła w wyniku obrażeń odniesionych w wypadku samochodowym na drodze U.S. Route 61 w stanie Mississippi. (Źródło: Wikipedia)
Historie i anegdoty
"Powszechnie powtarzana historia głosiła, że Smith zmarła po tym, jak odmówiono jej przyjęcia w szpitalu tylko dla białych — co zainspirowało sztukę Edwarda Albeego "The Death of Bessie Smith" z 1959 roku. Dr Hugh Smith, pierwszy lekarz na miejscu wypadku, stanowczo temu zaprzeczył: "Karetka Bessie Smith nigdy nie pojechałaby do szpitala dla białych; proszę o tym zapomnieć." (Źródło: Wikipedia)"
"Jej grób pozostawał nieoznaczony przez 33 lata, odkąd jej skłócony mąż Jack Gee podobno blokował — i przywłaszczał sobie pieniądze zebrane na — właściwy nagrobek. Janis Joplin i Juanita Green (która jako dziecko pomagała w domu Smith) w końcu opłaciły go w sierpniu 1970 roku. (Źródło: Wikipedia)"
Współpracownicy
Grał na kornecie podczas jej nagrania "St. Louis Blues" w styczniu 1925 roku, jednej z najbardziej cenionych sesji blues-jazzowych tej dekady.
Razem koncertowały w trupie Stokes od 1912 roku; prawdopodobnie ukształtowała sceniczną osobowość Smith, choć współczesne relacje kwestionują, jakoby Rainey uczyła ją śpiewać.
Kierownik zespołu, który akompaniował Smith podczas kilku sesji dla Columbii.
Oglądaj i słuchaj
Bessie Smith - St. Louis Blues (1925) Louis Armstrong
Recorded January 14, 1925 with a 24-year-old Louis Armstrong on cornet — one of the most celebrated blues-jazz sessions of the era.
warholsoup100
Oglądaj i słuchaj
Dyskografia
| Rok | Tytuł | Producent | Studio | Wytwórnia | Lista przebojów | Sprzedaż | Muzycy | YouTube | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1923 | Pierwsza sesja dla Columbii, Nowy Jork | Frank Walker | — | Columbia Records | — | — | Clarence Williams (Fortepian) | 15 lutego 1923, inżynier dźwięku Dan Hornsby — powstał przebojowy "Downhearted Blues," który sprzedał się w nakładzie około 750 000 egzemplarzy w sześć miesięcy. Towarzyszył jej pianista Clarence Williams, który zaaranżował wiele z jej najwcześniejszych nagrań. | |
| 1925 | Sesja "St. Louis Blues", Nowy Jork | Frank Walker | — | Columbia Records | — | — | Louis Armstrong (Kornet), Fred Longshaw (Organy pompowe) | Nagrana 14 stycznia 1925 roku, z Louisem Armstrongiem na kornecie i Fredem Longshawem na organach pompowych — jej pierwsza sesja w erze nagrań elektrycznych. | |
| 1925 | Sesja "Cake Walking Babies (From Home)", Nowy Jork | Frank Walker | — | Columbia Records | — | — | Fletcher Henderson (Fortepian, kierownik zespołu), Joe Smith (Kornet) | Nagrana 5 maja 1925 roku, jej pierwsze w pełni elektryczne nagranie; z towarzyszeniem orkiestry Fletchera Hendersona i Joego Smitha na kornecie. | |
| 1927 | Sesja "Backwater Blues", Nowy Jork | Frank Walker | — | Columbia Records | — | — | James P. Johnson (Fortepian) | Nagrana 17 lutego 1927 roku, z towarzyszeniem pianisty stride'owego Jamesa P. Johnsona; wydana tuż przed Wielką Powodzią Missisipi, co nadało piosence niesamowicie proroczy wydźwięk. | |
| 1929 | Sesja "Nobody Knows You When You're Down and Out", Nowy Jork | Columbia Records | — | Columbia Records | — | — | — | Nagrana 15 maja 1929 roku; wydana 13 września 1929 roku, na kilka dni przed krachem na Wall Street — tekst okazał się niesamowicie proroczy. | |
| 1933 | Ostatnia sesja, Nowy Jork | John Hammond | — | Okeh Records | — | — | Benny Goodman (Klarnet), Jack Teagarden (Puzon) | 24 listopada 1933 roku, wyprodukowana przez wówczas 22-letniego Johna Hammonda dla Okeh; jej ostatnie nagrania, z młodym Bennym Goodmanem na klarnecie. |


