Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
Elmore James
Performance/publicity photograph — photographer unrecorded/unknown (Wikimedia Commons, public domain)
Chicago

Elmore James

Tego artysty nie ma już wśród nas.
Urodzony/a: January 27, 1918, Richland, Holmes County, Mississippi · Zmarł/a: May 24, 1963, Chicago, Illinois (heart attack)• United States
Chicago BluesElectric Slide Blues
George Harrison wspomniał go bezpośrednio w "For You Blue" — "Elmore James got nothin' on this, baby" — co sporo mówi o tym, jak wielki cień rzucała riff slide'owy Elmore'a Jamesa na całe pokolenie brytyjskich i amerykańskich gitarzystów, którzy przyszli po nim. Niemal wszystko to opiera się na jednej piosence, której nawet sam nie napisał. Urodził się jako Elmore Brooks 27 stycznia 1918 roku w Richland, w hrabstwie Holmes w stanie Missisipi, jako syn piętnastoletniej robotnicy polowej, Leoli Brooks; jego prawdopodobny ojciec, Joe Willie "Frost" James, nadał chłopcu nazwisko, pod którym miał występować do końca życia (Źródło: Wikipedia). Zaczął tworzyć muzykę w wieku dwunastu lat na domowej roboty jednostrunowym instrumencie przybitym do ściany szopy, a jako nastolatek występował pod imionami "Cleanhead" i "Joe Willie James." Czerpał bezpośrednią inspirację od Roberta Johnsona, Kokomo Arnolda i Tampy Reda, a pod koniec lat 30. współpracował z Sonnym Boyem Williamsonem II (Źródło: Wikipedia). Służył w Marynarce Wojennej USA podczas II wojny światowej, awansował na sternika i brał udział w inwazji na Guam. Po zwolnieniu ze służby osiedlił się w Canton w stanie Missisipi, a w styczniu 1951 roku zaczął nagrywać jako muzyk sesyjny dla Trumpet Records. W sierpniu tego roku zadebiutował jako samodzielny lider sesji, nagrywając kompozycję Roberta Johnsona — "Dust My Broom" — która niemal przypadkiem stała się zaskakującym hitem R&B w 1952 roku i piosenką, która miała zdefiniować całą jego karierę (Źródło: Wikipedia). Łowca talentów Ike Turner sprowadził go do stajni wytwórni braci Bihari — Flair, Meteor i Modern — w połowie lat 50., gdzie nagrał między innymi "I Believe," przed kolejnymi sesjami dla Chess i dla Chief Records Mela Londona. Od 1959 roku nagrywał dla Fire Records Bobby'ego Robinsona, wytwórni odpowiedzialnej za wiele jego najtrwalszych nagrań, w tym "The Sky Is Crying," nagrany w Chicago 3 lub 4 listopada 1959 roku — podobno napisany na miejscu, zainspirowany deszczem padającym za oknem studia podczas sesji — i wydany w marcu 1960 roku (Źródło: Wikipedia). Jego zespół towarzyszący, zbudowany wokół pianisty "Little" Johnny'ego Jonesa i perkusisty Odiego Payne'a, obu wcześniej z zespołu Tampy Reda, ostatecznie przyjął własną nazwę bezpośrednio od jego sztandarowej piosenki: Broomdusters. Stał się znany — a ostatecznie przezwany "Królem Gitary Slide" — z grania na wzmocnionej gitarze slide przy głośności uważanej za naprawdę dużą nawet jak na standardy elektrycznego bluesa chicagowskiego, podejście, które bezpośrednio zasiliło brzmienie, do którego później dążyli gitarzyści rockowi. Jego katalog z końca lat 50. i początku 60. obejmuje "It Hurts Me Too" (piosenkę Tampy Reda, którą uczynił swoją własną), "Shake Your Moneymaker" i "Look on Yonder Wall," obie z 1961 roku, oraz "One Way Out," wydaną w 1965 roku po jego śmierci (Źródło: Wikipedia). Zmarł na zawał serca 24 maja 1963 roku w domu swojego kuzyna Homesick Jamesa w Chicago, w wieku 45 lat. Został pochowany na cmentarzu Newport Baptist Church w Ebenezer w stanie Missisipi; jego obecny granitowy nagrobek, odsłonięty w 1992 roku, z brązowym reliefem przedstawiającym go grającego na gitarze pod napisem "King of the Slide Guitar," został ufundowany przez założyciela Capricorn Records, Phila Waldena (Źródło: Wikipedia).

Wpływ muzyczny

Jimi Hendrix, Duane Allman, Jerry Garcia, Derek Trucks, Brian Jones i Frank Zappa byli wszyscy bezpośrednio kojarzeni z jego stylem gry na gitarze slide, a Jeremy Spencer z Fleetwood Mac zbudował dużą część swojej wczesnej kariery na odtwarzaniu nuta po nucie gry Jamesa. George Harrison wspomniał go z imienia w piosence Beatles "For You Blue." Gitarzyści bluesowi Homesick James, Hound Dog Taylor i J.B. Hutto przenieśli jego wzmocnione brzmienie slide bezpośrednio do następnego pokolenia bluesa chicagowskiego (Źródło: Wikipedia).

Inspiracje

Robert JohnsonKokomo ArnoldTampa Red

Rodzina i życie prywatne

Matka

Robotnica rolna, piętnastoletnia w chwili narodzin Elmore'a.

Ojciec (prawdopodobnie)

Nadał młodemu Elmore'owi nazwisko James.

Kuzyn

Kolega muzyk bluesowy; Elmore zmarł w jego domu w Chicago w 1963 roku.

Formacyjne doświadczenia

  • •Wiek 12 lat: Zaczął grać na domowej roboty jednostrunowym instrumencie. (Źródło: Wikipedia)
  • •II wojna światowa: Służył w marynarce wojennej USA, awansowany na sternika, brał udział w inwazji na Guam. (Źródło: Wikipedia)
  • •Sierpień 1951: Nagrał "Dust My Broom" jako swój debiutancki singiel w roli lidera sesji. (Źródło: Wikipedia)
  • •Listopad 1959: Napisał i nagrał "The Sky Is Crying," podobno zainspirowany deszczem za oknem studia. (Źródło: Wikipedia)
  • •24 maja 1963: Zmarł na zawał serca w Chicago w wieku 45 lat. (Źródło: Wikipedia)

Instrumenty i sprzęt

Gitara

Wzmocniona gitara slide

Znany z gry przy niezwykle wysokiej głośności, nawet jak na standardy elektrycznego bluesa z Chicago, co przyniosło mu przydomek "King of the Slide Guitar."

Historie i anegdoty

""The Sky Is Crying" podobno powstał spontanicznie podczas sesji nagraniowej, zainspirowany deszczem padającym za oknem studia. (Źródło: Wikipedia)"
"Jego zespół akompaniujący wziął nazwę, the Broomdusters, bezpośrednio od jego przebojowego "Dust My Broom." (Źródło: Wikipedia)"
"George Harrison wspomniał go z nazwiska w piosence Beatlesów "For You Blue." (Źródło: Wikipedia)"

Współpracownicy

Pianista w jego zespole akompaniującym, the Broomdusters; wcześniej u Tampa Reda.

Perkusista w the Broomdusters; wcześniej u Tampa Reda.

Łowca talentów, który przyprowadził go do wytwórni braci Bihari w połowie lat 50.

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

Elmore James - Dust My Broom (1951)

His breakthrough single, a Robert Johnson composition that became a surprise R&B hit in 1952 and defined his entire career.

Overjazz

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Dyskografia

RokTytułProducentStudioWytwórniaLista przebojówSprzedażMuzycyYouTubeUwagi
1951Era Trumpet Records, Jackson w stanie MississippiLillian McMurry—Trumpet———Debiut jako sideman, później jako lider sesji z "Dust My Broom" (sierpień 1951), kompozycją Roberta Johnsona, która stała się zaskakującym przebojem w 1952 roku.
1953Era Flair/Meteor/Modern Records, za pośrednictwem Ike'a TurneraBracia Bihari—Flair / Meteor / Modern——"Little" Johnny Jones (Fortepian), Odie Payne (Perkusja), Ike Turner (Gitara, fortepian)Zawiera "I Believe." Ike Turner grał na gitarze i fortepianie podczas niektórych z tych sesji braci Bihari.
1955Sesje w Chess RecordsChess—Chess——"Little" Johnny Jones (Fortepian), Odie Payne (Perkusja)Dodatkowe utwory z połowy lat 50.
1957Era Chief Records, ChicagoMel London—Chief——"Little" Johnny Jones (Fortepian), Odie Payne (Perkusja)Zawiera jego wersję "It Hurts Me Too." The Broomdusters, oboje odziedziczeni po zespole Tampa Reda, pozostawali jego głównym zespołem akompaniującym aż do ery Chief Records.
1959Era Fire Records, ChicagoBobby Robinson—Fire——"Little" Johnny Jones (Fortepian), Odie Payne (Perkusja)"The Sky Is Crying" (nagrany 3–4 listopada 1959 roku, wydany w marcu 1960), "Shake Your Moneymaker" i "Look on Yonder Wall" (oba z 1961) — najbardziej trwałe nagrania jego kariery.
1965"One Way Out" (wydanie pośmiertne)Fire / Enjoy—Fire / Enjoy———Wydany po jego śmierci w 1963 roku.

Znane utwory

01Dust My Broom
02The Sky Is Crying
03It Hurts Me Too
04Shake Your Moneymaker

Linki zewnętrzne

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep