Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
Elmore James Jr.
Foto: Tommy Lofgren / Jefferson Blues Magazine
Chicago

Elmore James Jr.

Tego artysty nie ma już wśród nas.
Urodzony/a: 1939, Mississippi (exact town disputed between sources) · Zmarł/a: May 15, 2026• United States• Aktywny/a: c. 1950s–2019 (recording career: 1971–2011)

Odszedł w maju 2026 roku w wieku 86 lat — po sześćdziesięciu latach, w których utrzymywał przy życiu brzmienie slide swojego ojca na chicagowskim South i West Side.

Elmore James Jr. spędził całą karierę w cieniu nazwiska, którego sam nie wybrał — i które, jak wszystko wskazuje, nauczył się nosić z dumą. Urodził się jako Earnest Johnson w 1939 roku w stanie Missisipi (źródła nieco się różnią co do dokładnego miejsca urodzenia — wymieniana jest zarówno okolica Jackson, jak i Richmond), jako pozamałżeński syn Elmore'a Jamesa, którego rzadko widywał. Jego matka prowadziła restaurację, a około 1951 roku potajemnie zorganizowała, by on i jego siostra spędzili dzień z ojcem, który w tamtym czasie był wędrownym muzykiem zdobywającym sławę w Chicago (Źródło: podsumowanie biograficzne za AllMusic/Apple Music). Rodzina ostatecznie przeniosła się do Chicago, gdzie Willie Dixon miał zachęcić go do przyjęcia pseudonimu scenicznego "Elmore James Jr." (Źródło: Jefferson Blues Magazine). Grał w lokalnych zespołach Chicago w latach 50. i 60., pozostając przez dekady stałym elementem sceny bluesowej South Side. Na początku lat 70. nagrywał z Johnnym Vincentem dla Ace Records (Źródło: Jefferson Blues Magazine) — powiązanie, które doprowadziło do jego udziału, obok King Edwarda, Sama Myersa, Big Bad Smitty'ego i Johnny'ego Littlejohna, w albumie kompilacyjnym "Genuine Mississippi Blues" z 1981 roku (Źródło: Ace Records / Mississippi Blues Trail). Od połowy lat 2000. przeżył późny, ale aktywny okres nagraniowy: album "Elmore James Jr & His Broom Dusters Blues Band" w 2005 roku, a następnie dwa albumy dla niemieckiej wytwórni Wolf Records, "Baby Please Set A Date" i "Old School Lover" (nagrany w 2011 roku w Joyride Music Studio w Chicago) (Źródło: Wolf Records International). Koncertował w Europie i grał na amerykańskich festiwalach, w tym na University of Chicago Folk Festival w 2019 roku (Źródło: nagranie YouTube/University of Chicago Folk Festival), i grał w klubach na West Side w Chicago aż do swoich ostatnich lat. Zmarł 15 maja 2026 roku (Źródło: Jefferson Blues Magazine).

Wpływ muzyczny

Znaczenie Elmore'a Jamesa Jr. tkwi mniej w innowacji, a bardziej w ciągłości: przez ponad sześćdziesiąt lat utrzymywał brzmienie ojcowskiej gitary slide słyszalne w klubach South i West Side w Chicago, długo po tym, jak scena Chicago blues, która rozsławiła Elmore'a Jamesa seniora, zniknęła z głównego nurtu. Jego dwa albumy dla Wolf Records były wprost promowane właśnie na tym powiązaniu — zarówno recenzenci, jak i sama wytwórnia zauważali, jak blisko jego frazowanie przypominało klasyczny styl ojca (Źródło: Wolf Records International). Jego udział w albumie kompilacyjnym "Genuine Mississippi Blues" z 1981 roku postawił go obok pokolenia bluesmenów z okolic Jackson — King Edwarda, Sama Myersa, Big Bad Smitty'ego, Johnny'ego Littlejohna — dokumentowanych przez Ace Records, gdy pierwsze powojenne pokolenie bluesa już znikało z pola widzenia (Źródło: Ace Records / Mississippi Blues Trail).

Rodzina i życie prywatne

Ojciec

Syn pozamałżeński; rzadko widywał ojca — ich pierwsze znane spotkanie potajemnie zorganizowała jego matka około 1951 roku

Formacyjne doświadczenia

  • •1939: Urodzony jako Earnest Johnson w Missisipi, pozamałżeński syn Elmore'a Jamesa. (Źródło: AllMusic/Apple Music)
  • •ok. 1951: Pierwsze znane spotkanie z ojcem, potajemnie zorganizowane przez matkę. (Źródło: AllMusic/Apple Music)
  • •Początek lat 70.: Nagrywał z Johnnym Vincentem dla Ace Records; przyjął pseudonim sceniczny „Elmore James Jr.”, według źródeł za namową Williego Dixona. (Źródło: Jefferson Blues Magazine)
  • •1981: Wystąpił na kompilacji Ace Records „Genuine Mississippi Blues”. (Źródło: Ace Records / Mississippi Blues Trail)
  • •2011: Nagrał „Old School Lover” w Joyride Music Studio w Chicago dla Wolf Records. (Źródło: Wolf Records International)
  • •2019: Wystąpił na University of Chicago Folk Festival. (Źródło: nagranie YouTube/University of Chicago Folk Festival)
  • •15 maja 2026: Zmarł. (Źródło: Jefferson Blues Magazine)

Instrumenty i sprzęt

Historie i anegdoty

"Około 1951 roku jego matka potajemnie zorganizowała, by on i jego siostra spędzili dzień z ojcem, który był wówczas wschodzącą gwiazdą chicagowskiej sceny bluesowej — jedno z niewielu udokumentowanych spotkań między nimi. (Źródło: AllMusic/Apple Music)"

Współpracownicy

Zachęcił go, po przeprowadzce do Chicago, do przyjęcia pseudonimu scenicznego „Elmore James Jr.”

Nagrał go dla Ace Records na początku lat 70. i później włączył go do kompilacji „Genuine Mississippi Blues” z 1981 roku.

Współmuzyk podczas sesji „Old School Lover” (2011).

Gitarzysta na albumie „Baby Please Set A Date”.

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

Elmore James Jr. "Broomdustin" - LIVE!

Live slide-guitar performance.

Regent Theater, Sept 2011

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Dyskografia

RokTytułProducentStudioWytwórniaLista przebojówSprzedażMuzycyYouTubeUwagi
1971Ace Records sessions with Johnny VincentJohnny Vincent—Ace Records———Wczesne nagrania; dokładne tytuły singli nie zostały niezależnie potwierdzone poza źródłem nekrologu.
1981Genuine Mississippi Blues (compilation)Johnny Vincent—Ace Records———Album kompilacyjny z bluesmenami z okolic Jackson — King Edward, Sam Myers, Big Bad Smitty i Johnny Littlejohn — obok Elmore'a Jamesa Jr.
2005Elmore James Jr & His Broom Dusters Blues Band————
2011Baby Please Set A Date—Wolf Records International——Jacob Dawson (Gitara), Otis Green (Instrumenty klawiszowe), Edward C. Williams (Saksofon), Carl Norington (Bas), Jim DiSpirito (Perkusja)
2011Old School Lover—Wolf Records International——Eddie Taylor Jr. (Gitara), Ed Williams (Saksofon), Carl Norington (Bas)Nagrany w Joyride Music Studio w Chicago, IL.

Linki zewnętrzne

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep