POWOLNE, PEŁNE DUSZY KORZENIE

Wróć do artystów

Photo: Raph_PH, 2020 (Wikimedia Commons / Flickr, CC BY 2.0)

British

Eric Clapton

Urodzony/a: March 30, 1945, Ripley, Surrey, England• United Kingdom

British Blues BoomBlues Rock

Slowhand wciąż jest w trasie — wydał album Meanwhile w 2024 roku, w 2025 roku ukazało się rozszerzone wznowienie Journeyman, a w 2026 rusza w nową trasę koncertową po Europie i USA.

Instrumenty

Electric guitar, Voice

Wytwórnie

Decca, Polydor, RSO, Reprise

z

England — British blues boom

Urodzony/a

March 30, 1945, Ripley, Surrey, England

Eric Clapton opuścił Yardbirds dokładnie w dniu, w którym zespół zdobył swój pierwszy duży hit. "For Your Love" odniosło wielki sukces w marcu 1965 roku i zdecydowanie pchnęło zespół w stronę popu — a Clapton, mający zaledwie dziewiętnaście lat, odszedł tego samego dnia, zamiast dalej grać muzykę, której już nie uważał za blues. To najbardziej jednoznaczny punkt odniesienia, by zrozumieć wszystko, co robił przez kolejne sześć dekad. Urodził się jako Eric Patrick Clapton 30 marca 1945 roku w Ripley w hrabstwie Surrey w Anglii. Jego matka, Patricia, miała szesnaście lat, gdy urodziła go z kanadyjskim żołnierzem Edwardem Walterem Fryerem, który nigdy go nie wychowywał; wkrótce potem wyjechała do Niemiec z innym żołnierzem, a Claptona wychowywali jego dziadkowie, Rose i Jack Clapp, których przez lata uważał za swoich rodziców (Źródło: Wikipedia). W wieku trzynastu lat otrzymał akustyczną gitarę Hoyer, ale początkowo z niej zrezygnował, uznając ją za zbyt trudną; dwa lata później wrócił do niej na poważnie, obsesyjnie chłonąc płyty bluesowe i używając przenośnego magnetofonu, by nutę po nucie rozpracowywać solówki. W wieku szesnastu lat grał na ulicach Kingston, Richmond i londyńskiego West Endu (Źródło: Wikipedia). Dołączył do Yardbirds w październiku 1963 roku, wnosząc do brzmienia zespołu głębokie zanurzenie w chicagowskim bluesie — Buddy Guyu, Freddiem Kingu, B.B. Kingu. To właśnie wtedy zyskał przydomek "Slowhand," ukuty przez promotora Giorgio Gomelsky'ego jako grę słów na temat powolnego klaskania publiczności, gdy Clapton w połowie utworu zmieniał zerwaną strunę gitary zamiast przestać grać (Źródło: Wikipedia). Po odejściu z Yardbirds w 1965 roku dołączył do Bluesbreakers Johna Mayalla, gdzie szybko zyskał reputację najlepszego gitarzysty bluesowego na londyńskiej scenie klubowej. Album "Blues Breakers – John Mayall – With Eric Clapton" (1966), nazywany przez fanów "The Beano Album" od komiksu, który Clapton czyta na okładce, nie został wydany aż do momentu, gdy już opuścił zespół — ale stał się jedną z najbardziej wpływowych płyt gitarowego bluesa, jakie kiedykolwiek powstały w Wielkiej Brytanii (Źródło: Wikipedia). W 1966 roku perkusista Ginger Baker zaprosił go do założenia Cream z basistą Jackiem Bruce'em — trio, które przekształciło struktury bluesowe w rozbudowaną, wirtuozowską improwizację, a jego najtrwalszym bluesowym oświadczeniem stał się koncertowy cover "Crossroads" Roberta Johnsona. Cream rozpadło się po 28 miesiącach pod ciężarem wewnętrznych napięć i używania narkotyków. Krótka przygoda z supergrupą Blind Faith w 1969 roku (z Bakerem, Steve'em Winwoodem i Rikiem Grechem) zaowocowała utworem "Presence of the Lord," zanim zespół rozpadł się w ciągu siedmiu miesięcy (Źródło: Wikipedia). W 1970 roku założył Derek and the Dominos specjalnie po to, by uciec od "kultu gwiazdy," który narósł wokół jego nazwiska, nagrywając pod na wpół anonimową nazwą zespołu z Bobbym Whitlockiem, Carlem Radle'em i Jimem Gordonem. Ich jedyny album, "Layla and Other Assorted Love Songs," zawierał podwójne partie gitary prowadzącej z Duane'em Allmanem — którego Clapton nazwał później "muzycznym bratem, którego nigdy nie miałem, ale chciałem mieć" — a tytułowy utwór, zainspirowany opowieścią perskiego poety Nizamiego Ganjawiego o nieodwzajemnionej miłości, stał się jego rozpoznawczą kompozycją (Źródło: Wikipedia). Przez lata 70. przemieszczał się między bluesem a mainstreamowym rockiem, zdobywając niespodziewany solowy hit z coverem "After Midnight" J.J. Cale'a i swój pierwszy numer jeden dzięki coverowi "I Shot the Sheriff" Boba Marleya w 1974 roku — pomagając przy okazji wprowadzić reggae do mainstreamu. Uzależnienie od heroiny wyłączyło go z gry przez dużą część wczesnych lat 70.; nastąpił poważny alkoholizm, aż w styczniu 1982 roku trafił do ośrodka leczenia Hazelden i osiągnął trzeźwość, co częściowo przypisywał pogłębiającej się wierze religijnej (Źródło: Wikipedia). W późniejszej karierze zdecydowanie powrócił do bluesa. "From the Cradle" (1994) był, według jego własnego opisu, listem miłosnym do gatunku — pełnymi elektrogitarowymi wykonaniami standardów bluesowych, jego najbardziej ognistą grą od czasów Derek and the Dominos. Dekadę później poświęcił dwa całe albumy jednej postaci: "Me and Mr. Johnson" i "Sessions for Robert J" (oba z 2004 roku), obejmujące nagrane utwory Roberta Johnsona, bluesmana z Delty, którego 29 zachowanych piosenek Clapton studiował od nastoletnich lat. Nagrał także "The London Howlin' Wolf Sessions" z samym Howlin' Wolfem, a B.B. King — który nazwał Claptona "numerem jeden w rock and rollu jako gitarzystą" — stał się zarówno bliskim przyjacielem, jak i partnerem nagraniowym (Źródło: Wikipedia). W 1991 roku jego czteroletni syn Conor zginął, spadając z okna na 53. piętrze w Nowym Jorku. Clapton przekuł żal w "Tears in Heaven," który zdobył sześć nagród Grammy, i zaczął na poważnie uczęszczać na spotkania Anonimowych Alkoholików. Od 1999 roku organizuje cykliczny Crossroads Guitar Festival — nazwany na cześć piosenki Roberta Johnsona za pośrednictwem coveru Cream — zbierając pieniądze na założone przez siebie centrum leczenia uzależnień na Antigui i prezentując gitarzystów bluesowych i rockowych z różnych pokoleń (Źródło: Wikipedia). Ma na koncie 18 nagród Grammy, został trzykrotnie przyjęty do Rock and Roll Hall of Fame (jako artysta solowy, z Yardbirds i z Cream), a w 2004 roku otrzymał tytuł CBE.

Wpływ muzyczny

Kariera Erica Claptona to trwający dekadami argument za tym, że blues jest fundamentem, na którym opiera się wszystko inne w rocku — przekonanie tak silne, że skłoniło go do opuszczenia zespołu odnoszącego sukcesy w 1965 roku, a trzydzieści lat później do poświęcenia dwóch całych albumów jednemu bluesmanowi z Delty, Robertowi Johnsonowi. Jego Crossroads Guitar Festival, organizowany od 1999 roku, stał się jedną z głównych instytucji łączących tradycję bluesa z nowymi pokoleniami gitarzystów, a sam B.B. King nazwał go "numerem jeden w rock and rollu jako gitarzystą" (Źródło: Wikipedia).

Inspiracje

Robert JohnsonFreddie KingB.B. KingBuddy Guy

Historie i anegdoty

"Clapton ogłosił powrót swojego Crossroads Guitar Festival na edycję 2026, która odbędzie się 26–27 września w Moody Center w Austin w Teksasie, z line-upem obejmującym Pete'a Townshenda, Treya Anastasio, Johna Mayera, Dereka Trucksa, Buddy'ego Guya, Billy'ego Gibbonsa i Joego Bonamassę; ogłosił także krótką trasę solową od 6 do 17 września 2026 roku prowadzącą do festiwalu. (Źródło: Ultimate Classic Rock; Crossroads Guitar Festival)"

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

Cream - Crossroads [Live at Winterland 1968] HQ

His breakthrough blues statement with Cream, covering Robert Johnson.

Billy Shears

Derek And the Dominos - Layla (2024 Remaster)

Derek And the Dominos - Layla (2024 Remaster)

Eric Clapton - Crossroads (Live at The Royal Albert Hall 1991) [Official Video]

Eric Clapton - Crossroads (Live at The Royal Albert Hall 1991) [Official Video]

Eric Clapton - Tears In Heaven [Unplugged...Over 30 Years Later] (Official Live Video)

Eric Clapton - Tears In Heaven [Unplugged...Over 30 Years Later] (Official Live Video)

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Znane utwory

01Crossroads (Cream)

02Layla (Derek & the Dominos)

03Have You Ever Loved a Woman

04Five Long Years

05I Shot the Sheriff

Linki zewnętrzne

YouTube Music Wikipedia

Booking / Kontakt

Agencja bookingowa

Niedostępne publicznie

Agent/management

Niedostępne publicznie

E-mail bookingowy

Niedostępne publicznie

Telefon bookingowy

Niedostępne publicznie

URL bookingowy

https://crossroadsguitarfestival.com/

Actively touring; official Crossroads Guitar Festival site is the best current source for confirmed 2026 dates. No direct public personal booking contact found (represented through major agencies for large-scale touring).

Czy jesteś artystą, czy reprezentujesz zespół lub agencję bookingową? Chcemy, aby informacje o bookingu były zawsze poprawne i aktualne. Prześlij nam właściwe dane za pomocą naszego formularza kontaktowego, a zaktualizujemy profil najszybciej jak to możliwe. Przejdź do formularza kontaktowego

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.