


Erja Lyytinen
Wpływ muzyczny
Erja Lyytinen stała się najbardziej uznaną na arenie międzynarodowej fińską gitarzystką bluesową, a jej gruntowne wykształcenie konserwatoryjne i pod wpływem rocka gra na gitarze slide pomogły poszerzyć publiczność gatunku w całej Europie. Jej występ razem z Carlosem Santaną w 2018 roku — który dał jej trwały przydomek "Lightning" — oraz jej miejsce w pierwszej piętnastce ankiety czytelników Guitar World na najlepszych gitarzystów bluesowych umieściły ją wśród nielicznej grupy europejskich muzyków z prawdziwym międzynarodowym mainstreamowym uznaniem (Źródło: Wikipedia).
Inspiracje
Formacyjne doświadczenia
- •Wiek 15 lat: Niemal od razu zaczyna grać na gitarze i pisać piosenki. (Źródło: Wikipedia)
- •1997: Rok wymiany w Malmö Musikhögskolan w Szwecji. (Źródło: Wikipedia)
- •Zostaje pierwszą kobietą studiującą gitarę elektryczną jako główny przedmiot w fińskiej Akademii Sibeliusa; kończy studia z tytułem magistra muzyki w 2010 roku. (Źródło: Wikipedia)
- •2018: Występuje razem z Carlosem Santaną przed 20 000 widzów w Helsinkach, który nadaje jej przydomek "Lightning." (Źródło: Wikipedia)
- •2019: Zajmuje 14. miejsce w plebiscycie czytelników Guitar World na 30 najlepszych gitarzystów bluesowych. (Źródło: Wikipedia)
Instrumenty i sprzęt
Gitara
Wykształcona w konserwatorium (Akademia Sibeliusa, Musicians Institute w Los Angeles); zdecydowanie zwróciła się ku gitarze slide wraz z albumem hołdującym Elmore'owi Jamesowi z 2014 roku.
Historie i anegdoty
"Była pierwszą kobietą studiującą gitarę elektryczną jako główny przedmiot w prestiżowej fińskiej Akademii Sibeliusa. (Źródło: Wikipedia)"
"Swój trwały przydomek "Lightning" otrzymała bezpośrednio od Carlosa Santany, który przedstawił ją na scenie w Helsinkach w 2018 roku słowami: "My new friend represents the future — I like the future! Erja… I call her lightning!" (Źródło: Wikipedia)"
"Później tego samego roku zagrała dla ponad 80 000 osób w ramach transmitowanego w całym kraju fińskiego sylwestrowego koncertu noworocznego. (Źródło: Wikipedia)"
"W 2019 roku wydała autobiografię "Blueskuningatar" ("Królowa bluesa"). (Źródło: Wikipedia)"
"Jej solówka gitarowa w "Bad Seed" została uznana przez czytelników Guitar World za dziesiątą najlepszą w 2022 roku. (Źródło: Wikipedia)"
Współpracownicy
Zaprosił ją na scenę w Helsinkach w 2018 roku i nadał jej przydomek "Lightning."
Gościnny wokalista na "Voracious Love" (2010).
Gościnni gitarzyści na "Another World" (2019).
Wspólny jam session na Notodden Blues Festival w Norwegii w 2009 roku.
Oglądaj i słuchaj
Erja Lyytinen - The Sky Is Crying (From Live In London CD/DVD)
From her breakthrough Elmore James tribute era, recorded at London's 100 Club.
Erja Lyytinen
Oglądaj i słuchaj
Dyskografia
| Rok | Tytuł | Producent | Studio | Wytwórnia | Lista przebojów | Sprzedaż | Muzycy | YouTube | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2002 | Attention! (z Dave's Special) | — | — | — | — | — | — | Album debiutancki. | |
| 2003 | Wildflower | — | — | — | — | — | — | — | |
| 2005 | Pilgrimage – Mississippi to Memphis | — | — | Ruf Records | — | — | — | Międzynarodowy przełom; wsparty trasą koncertową Blues Caravan. | |
| 2006 | Dreamland Blues | — | — | Ruf Records | — | — | — | Nagrany w Oxford w stanie Mississippi. Uznany za Album Roku przez fiński program radiowy Bluesministeri. | |
| 2008 | Grip of the Blues | — | — | Ruf Records | — | — | — | Pierwszy album z jej własnym zespołem. | |
| 2010 | Voracious Love | Davide Floreno, Erja Lyytinen | — | Ruf Records | — | — | Matti Vallius (Bas, kontrabas), Rami Eskelinen (Perkusja, instrumenty perkusyjne), Harri Taittonen (Organy Hammonda, instrumenty klawiszowe), Davide Floreno (Gitara), Marco Hietala (Wokal (dodatkowy)), Paavo Lötjönen (Wiolonczela (dodatkowa)) | Nagrany i zmiksowany w Seasound Studio w Helsinkach. Zawiera duet z Marco Hietalą. | |
| 2013 | Forbidden Fruit | — | — | Ruf Records | — | — | — | Z udziałem Alana Darby'ego. | |
| 2014 | The Sky Is Crying | — | — | Tuohi Records | — | — | — | Hołd dla Elmore'a Jamesa; zdobył Best European Blues Album i Best Tribute Album, Underground Blues Network (Kanada). Punkt zwrotny w stronę gitary slide. | |
| 2015 | Live in London | — | — | Tuohi Records | — | — | — | Nagrany w 100 Club. Wybrana na #1 International Solo Artist przez czytelników magazynu Blues Matters! | |
| 2017 | Stolen Hearts | Chris Kimsey | — | Tuohi Records | — | — | — | Zdobyła nagrodę Best Guitarist, European Blues Awards. | |
| 2019 | Another World | — | — | Tuohi Records | — | — | Jennifer Batten (Gitara (gość)), Sonny Landreth (Gitara (gość)) | Z gościnnym udziałem gitarzystów Jennifer Batten i Sonny'ego Landretha. | |
| 2025 | Smell the Roses | — | — | — | — | — | — | Nadchodzący album. |
Znane utwory
Linki zewnętrzne
Booking / Kontakt
Czy jesteś artystą, czy reprezentujesz zespół lub agencję bookingową? Chcemy, aby informacje o bookingu były zawsze poprawne i aktualne. Prześlij nam właściwe dane za pomocą naszego formularza kontaktowego, a zaktualizujemy profil najszybciej jak to możliwe. Przejdź do formularza kontaktowego


