Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
Erja Lyytinen
Photo: Jere Lauha, 2007 (Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0)
Modern

Erja Lyytinen

Urodzony/a: July 7, 1976, Kuopio, Finland• Finland• Aktywny/a: 2000s–present
Nordic BluesBlues Rock
Carlos Santana przedstawił ją 20 000 osób w jej rodzinnym mieście słowami: "Moja nowa przyjaciółka reprezentuje przyszłość — lubię przyszłość! Erja... nazywam ją błyskawicą!" Przydomek się przyjął. To, według każdej miary, niezwykła rekomendacja dla gitarzystki z Kuopio, miasta liczącego około 100 000 mieszkańców głęboko w fińskim regionie jezior, ale Erja Lyytinen spędziła trzy dekady, metodycznie stając się najbardziej międzynarodowo nagradzaną fińską gitarzystką bluesową. Urodziła się 7 lipca 1976 roku w Kuopio w Finlandii i sięgnęła po gitarę w wieku piętnastu lat, niemal natychmiast zaczynając pisać własne piosenki. Jej najwcześniejszymi inspiracjami byli Aretha Franklin, Ray Charles, Koko Taylor i Bonnie Raitt, a swoje pierwsze doświadczenia zdobywała w inspirowanym soulem zespole licealnym Brothers & Sisters. Jej wykształcenie było niezwykle gruntowne jak na muzyczkę bluesową: rok wymiany w Malmö Musikhögskolan w Szwecji w 1997 roku, przyjęcie na fińską Akademię Sibeliusa jako pierwszej kobiety kierunkowej w gitarze elektrycznej, dalsze studia w Kopenhadze pod kierunkiem Billy'ego Crossa oraz w Musicians Institute w Los Angeles pod kierunkiem Scotta Hendersona, a wreszcie tytuł magistra muzyki z Akademii Sibeliusa w 2010 roku (Źródło: Wikipedia). Jej kariera nagraniowa rozpoczęła się od "Attention!" z 2002 roku z zespołem Dave's Special, po którym nastąpił "Wildflower" (2003) i jej międzynarodowy przełom, "Pilgrimage – Mississippi to Memphis" (2005), wydany nakładem Ruf Records i wsparty trasą Blues Caravan. "Dreamland Blues" (2006), nagrany w Oxford w stanie Missisipi, został uznany za Album Roku przez fiński program radiowy Bluesministeri. W 2009 roku koncertowała w ramach Blues Caravan razem z Joanne Shaw Taylor i Oli Brownem, oraz grała jam session z Joe Bonamassą na Notodden Blues Festival w Norwegii (Źródło: Wikipedia). Punkt zwrotny w jej brzmieniu nastąpił wraz z albumem "The Sky Is Crying" z 2014 roku, hołdem dla Elmore'a Jamesa, który zdecydowanie skierował ją w stronę gitary slide i zdobył nagrody Best European Blues Album i Best Tribute Album od kanadyjskiej Underground Blues Network. Wydany rok później "Live in London", nagrany w klubie 100 Club, sprawił, że magazyn Blues Matters! uznał ją za najlepszą międzynarodową artystkę solową, a tego samego roku zdobyła Finnish Blues Awards jako Artystka Roku. "Stolen Hearts" (2017), wyprodukowany przez Chrisa Kimseya, przyniósł jej nagrodę Best Guitarist na European Blues Awards (Źródło: Wikipedia). Jej kariera osiągnęła prawdziwy mainstreamowy szczyt w 2018 roku, gdy wystąpiła razem z Carlosem Santaną przed 20 000 osób w helsińskim parku Kaisaniemi — koncert, który przyniósł jej przydomek "Lightning" — a później tego samego roku zagrała dla ponad 80 000 osób w ramach transmitowanego ogólnokrajowo fińskiego koncertu sylwestrowego. W 2019 roku "Another World," z udziałem gościnnych gitarzystów Jennifer Batten i Sonny'ego Landretha, zbiegł się z jej 14. miejscem w ankiecie czytelników Guitar World na 30 najlepszych gitarzystów bluesowych (spośród ponad 60 000 głosów), a ona wydała autobiografię "Blueskuningatar" ("Królowa Bluesa"). W tym samym roku stała się także pierwszą artystką muzyki popularnej, która otrzymała nagrodę "Savonmuan Hilima" od gazety Savon Sanomat (Źródło: Wikipedia). Nagrywała i dzieliła scenę z Robertem Plantem, Tomem Jonesem, Downchild Blues Band i Danem Aykroydem, a jej solówka z 2022 roku w "Bad Seed" została uznana przez czytelników Guitar World za dziesiątą najlepszą solówkę gitarową. Nadal wydaje nową muzykę, a "Smell the Roses" oczekiwany jest w 2025 roku (Źródło: Wikipedia).

Wpływ muzyczny

Erja Lyytinen stała się najbardziej uznaną na arenie międzynarodowej fińską gitarzystką bluesową, a jej gruntowne wykształcenie konserwatoryjne i pod wpływem rocka gra na gitarze slide pomogły poszerzyć publiczność gatunku w całej Europie. Jej występ razem z Carlosem Santaną w 2018 roku — który dał jej trwały przydomek "Lightning" — oraz jej miejsce w pierwszej piętnastce ankiety czytelników Guitar World na najlepszych gitarzystów bluesowych umieściły ją wśród nielicznej grupy europejskich muzyków z prawdziwym międzynarodowym mainstreamowym uznaniem (Źródło: Wikipedia).

Inspiracje

Elmore JamesBonnie RaittAretha Franklin

Formacyjne doświadczenia

  • •Wiek 15 lat: Niemal od razu zaczyna grać na gitarze i pisać piosenki. (Źródło: Wikipedia)
  • •1997: Rok wymiany w Malmö Musikhögskolan w Szwecji. (Źródło: Wikipedia)
  • •Zostaje pierwszą kobietą studiującą gitarę elektryczną jako główny przedmiot w fińskiej Akademii Sibeliusa; kończy studia z tytułem magistra muzyki w 2010 roku. (Źródło: Wikipedia)
  • •2018: Występuje razem z Carlosem Santaną przed 20 000 widzów w Helsinkach, który nadaje jej przydomek "Lightning." (Źródło: Wikipedia)
  • •2019: Zajmuje 14. miejsce w plebiscycie czytelników Guitar World na 30 najlepszych gitarzystów bluesowych. (Źródło: Wikipedia)

Instrumenty i sprzęt

Gitara

Gitara elektryczna i slide

Wykształcona w konserwatorium (Akademia Sibeliusa, Musicians Institute w Los Angeles); zdecydowanie zwróciła się ku gitarze slide wraz z albumem hołdującym Elmore'owi Jamesowi z 2014 roku.

Historie i anegdoty

"Była pierwszą kobietą studiującą gitarę elektryczną jako główny przedmiot w prestiżowej fińskiej Akademii Sibeliusa. (Źródło: Wikipedia)"
"Swój trwały przydomek "Lightning" otrzymała bezpośrednio od Carlosa Santany, który przedstawił ją na scenie w Helsinkach w 2018 roku słowami: "My new friend represents the future — I like the future! Erja… I call her lightning!" (Źródło: Wikipedia)"
"Później tego samego roku zagrała dla ponad 80 000 osób w ramach transmitowanego w całym kraju fińskiego sylwestrowego koncertu noworocznego. (Źródło: Wikipedia)"
"W 2019 roku wydała autobiografię "Blueskuningatar" ("Królowa bluesa"). (Źródło: Wikipedia)"
"Jej solówka gitarowa w "Bad Seed" została uznana przez czytelników Guitar World za dziesiątą najlepszą w 2022 roku. (Źródło: Wikipedia)"

Współpracownicy

Zaprosił ją na scenę w Helsinkach w 2018 roku i nadał jej przydomek "Lightning."

Gościnny wokalista na "Voracious Love" (2010).

Gościnni gitarzyści na "Another World" (2019).

Wspólny jam session na Notodden Blues Festival w Norwegii w 2009 roku.

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

Erja Lyytinen - The Sky Is Crying (From Live In London CD/DVD)

From her breakthrough Elmore James tribute era, recorded at London's 100 Club.

Erja Lyytinen

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Dyskografia

RokTytułProducentStudioWytwórniaLista przebojówSprzedażMuzycyYouTubeUwagi
2002Attention! (z Dave's Special)——————Album debiutancki.
2003Wildflower———————
2005Pilgrimage – Mississippi to Memphis——Ruf Records———Międzynarodowy przełom; wsparty trasą koncertową Blues Caravan.
2006Dreamland Blues——Ruf Records———Nagrany w Oxford w stanie Mississippi. Uznany za Album Roku przez fiński program radiowy Bluesministeri.
2008Grip of the Blues——Ruf Records———Pierwszy album z jej własnym zespołem.
2010Voracious LoveDavide Floreno, Erja Lyytinen—Ruf Records——Matti Vallius (Bas, kontrabas), Rami Eskelinen (Perkusja, instrumenty perkusyjne), Harri Taittonen (Organy Hammonda, instrumenty klawiszowe), Davide Floreno (Gitara), Marco Hietala (Wokal (dodatkowy)), Paavo Lötjönen (Wiolonczela (dodatkowa))Nagrany i zmiksowany w Seasound Studio w Helsinkach. Zawiera duet z Marco Hietalą.
2013Forbidden Fruit——Ruf Records———Z udziałem Alana Darby'ego.
2014The Sky Is Crying——Tuohi Records———Hołd dla Elmore'a Jamesa; zdobył Best European Blues Album i Best Tribute Album, Underground Blues Network (Kanada). Punkt zwrotny w stronę gitary slide.
2015Live in London——Tuohi Records———Nagrany w 100 Club. Wybrana na #1 International Solo Artist przez czytelników magazynu Blues Matters!
2017Stolen HeartsChris Kimsey—Tuohi Records———Zdobyła nagrodę Best Guitarist, European Blues Awards.
2019Another World——Tuohi Records——Jennifer Batten (Gitara (gość)), Sonny Landreth (Gitara (gość))Z gościnnym udziałem gitarzystów Jennifer Batten i Sonny'ego Landretha.
2025Smell the Roses——————Nadchodzący album.

Znane utwory

01The Sky Is Crying
02Voracious Love
03Bad Seed

Linki zewnętrzne

Booking / Kontakt

Czy jesteś artystą, czy reprezentujesz zespół lub agencję bookingową? Chcemy, aby informacje o bookingu były zawsze poprawne i aktualne. Prześlij nam właściwe dane za pomocą naszego formularza kontaktowego, a zaktualizujemy profil najszybciej jak to możliwe. Przejdź do formularza kontaktowego

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep