Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
Joe Bonamassa
Photo: Florian Stangl / www.metal-fotos.de, 2013 (Wikimedia Commons / Flickr, CC BY 2.0)
Modern

Joe Bonamassa

Urodzony/a: May 8, 1977, New Hartford, New York• United States
Blues RockContemporary Blues
Joe Bonamassa ma, jak dotąd, więcej pierwszych miejsc na liście albumów bluesowych Billboardu niż ktokolwiek inny w historii tego zestawienia — 29 solowych pozycji, 30 licząc album kolaboracyjny — statystyka, która czyni go mniej gitarzystą bluesowym z karierą, a bardziej jednoosobową branżą zbudowaną całkowicie wokół utrzymania gatunku przy życiu komercyjnym. Urodził się jako Joseph Leonard Bonamassa 8 maja 1977 roku w New Hartford w stanie Nowy Jork i dorastał w pobliskim Utica w rodzinie pochodzenia włoskiego. Jego rodzice prowadzili sklep muzyczny w północnej części stanu Nowy Jork — później przemianowany na Bonamassa Guitars — a jego ojciec, zapalony kolekcjoner płyt, ukierunkował go na brytyjski blues-rock zamiast na amerykańskich twórców gatunku: Erica Claptona, Jeffa Becka, a przede wszystkim gitarzystów z "albumu Beano" Johna Mayalla. Bonamassa powiedział wprost: "moimi bohaterami byli ci angielscy chłopcy" — Paul Kossoff, Peter Green, Clapton — ponieważ "angielska interpretacja bluesa trafiała do mnie o wiele lepiej" (Źródło: Wikipedia). Zaczął grać w wieku czterech lat, a w wieku jedenastu lat był pod opieką wirtuoza gitary Danny'ego Gattona. W wieku dwunastu lat założył zespół reklamowany jako "Smokin' Joe Bonamassa," grając weekendowe koncerty klubowe w zachodniej części stanu Nowy Jork i w Pensylwanii na karmazynowej gitarze Fender Stratocaster z 1972 roku, nazwanej "Rosie," podarowanej przez ojca. W 1989 roku, mając zaledwie dwanaście lat, zagrał support na około dwudziestu koncertach B.B. Kinga — niemal niespotykany okres nauki, który wyznaczył kierunek wszystkiego, co nastąpiło później. Zanim skończył osiemnaście lat, grał w zespole Bloodline razem z synami Milesa Davisa, Robby'ego Kriegera i Berry'ego Oaklanda (Źródło: Wikipedia). Jego solowy debiut, "A New Day Yesterday," ukazał się w 2000 roku i dotarł do 9. miejsca na liście bluesowej Billboardu. Od tego momentu jego kariera stała się studium czystej, nieustającej produktywności: trzy albumy osiągnęły pierwsze miejsce na liście bluesowej między 2002 a 2006 rokiem, a każda z jego solowych płyt od tamtej pory dotarła do pierwszej dziesiątki. W 2009 roku wyprzedał londyńską Royal Albert Hall, a Eric Clapton dołączył do niego na scenie w duecie — moment zamykający pełne koło dla gitarzysty, którego cały styl został ukształtowany przez płyty Claptona w dzieciństwie (Źródło: Wikipedia). Zbudował swoją karierę niemal całkowicie poza systemem dużych wytwórni, wydając muzykę przez własną wytwórnię, J&R Adventures, i koncertując w tempie, na które odważa się niewielu artystów w jakimkolwiek gatunku. W 2011 roku założył organizację non-profit Keeping the Blues Alive Foundation, a w 2020 roku uruchomił wraz z Royem Weismanem wytwórnię Keeping the Blues Alive Records (KTBA), za pomocą której produkuje i promuje innych artystów bluesowych, w tym Diona, Joanne Shaw Taylor, Joannę Connor i Larry'ego McCraya. Jego własny katalog od 2000 roku obejmuje siedemnaście albumów studyjnych, obok projektów wspólnych z Beth Hart ("Don't Explain," "Seesaw," "Black Coffee"), supergrupą hardrockową Black Country Communion oraz jednostką jazz-funkową Rock Candy Funk Party (Źródło: Wikipedia). Jest równie znany wśród entuzjastów sprzętu, co wśród fanów bluesa, dzięki swojej kolekcji gitar i wzmacniaczy — ponad 400 sztuk każdego, przechowywanych w przestrzeni, którą fani czule nazywają "Bona-seum." Jego ulubionym instrumentem jest mocno zmodyfikowany Fender Telecaster z 1951 roku o przydomku "The Bludgeon"; posiada też blisko tuzin gitar Gibson Les Paul "bursts" z lat 1958–1960 oraz rzadki egzemplarz Gibson Flying V z 1958 roku, który nazywa "Amos." Fender wypuścił sygnowany przez Bonamassę wzmacniacz, a on sam otwarcie wypowiada się na temat puryzmu brzmieniowego, nazywając nadmierne poleganie na butikowych efektach "obraźliwym dla ludzi, którzy spędzili 35 lat grając i ucząc się" (Źródło: Wikipedia). Ma na koncie pięć nominacji do Grammy, w tym Best Blues Album za "Seesaw" (2013) oraz Best Contemporary Blues Album za "Royal Tea" (2022), "Blues Deluxe Vol. 2" (2025) i "Breakthrough" (2026), a w 2015 roku zdobył Blues Music Award w kategorii Instrumentalist – Guitar. Nadal wydaje muzykę i koncertuje w niezwykłym tempie, mając już blisko pięćdziesiąt lat, gościnnie występując na pożegnalnej trasie The Who we wrześniu 2025 roku i wydając "B.B. King's Blues Summit 100" nakładem KTBA w lutym 2026 roku (Źródło: Wikipedia).

Wpływ muzyczny

Joe Bonamassa zbudował coś na kształt równoległej gospodarki dla muzyki bluesowej — własną wytwórnię, własną fundację, własny festiwalowej skali obieg koncertowy — dowodząc, że artysta może utrzymać karierę opartą na czystej wirtuozerii blues-rockowej bez wsparcia dużej wytwórni. Jego rekordowa seria pierwszych miejsc na liście albumów bluesowych Billboardu oraz mentoring młodszych artystów bluesowych poprzez Keeping the Blues Alive Records uczyniły go prawdopodobnie najważniejszą pojedynczą postacią komercyjną w bluesie XXI wieku (Źródło: Wikipedia).

Inspiracje

Eric ClaptonJeff BeckRory GallagherB.B. King

Rodzina i życie prywatne

Rodzice

Prowadzili sklep muzyczny w północnej części stanu Nowy Jork, później przemianowany na Bonamassa Guitars; ojciec skierował go ku brytyjskim płytom bluesrockowym.

Formacyjne doświadczenia

  • •4 lata: Zaczyna grać na gitarze. (Źródło: Wikipedia)
  • •11 lat: Zostaje uczniem wirtuoza gitary Danny'ego Gattona. (Źródło: Wikipedia)
  • •1989, wiek 12 lat: Gra support na około dwudziestu koncertach B.B. Kinga. (Źródło: Wikipedia)
  • •2000: Debiut solowy "A New Day Yesterday" dociera do 9. miejsca na liście bluesowej Billboard. (Źródło: Wikipedia)
  • •2009: Wyprzedaje Royal Albert Hall; Eric Clapton dołącza do niego na scenie na duet. (Źródło: Wikipedia)
  • •2020: Zakłada wraz z Royem Weismanem wytwórnię Keeping the Blues Alive Records (KTBA). (Źródło: Wikipedia)

Instrumenty i sprzęt

Gitara

Fender Telecaster z 1951 roku ("The Bludgeon")

Jego ulubiona gitara, mocno zmodyfikowana o przetwornik humbucker.

Fender Stratocaster z 1972 roku ("Rosie")

Prezent od ojca; używana na jego najwcześniejszych klubowych koncertach jako dziecko.

Kolekcja gitar i wzmacniaczy

Ponad 400 gitar i 400 wzmacniaczy, przechowywanych w przestrzeni, którą fani nazywają "Bona-seum."

Historie i anegdoty

"Grał support na około dwudziestu koncertach B.B. Kinga w wieku zaledwie dwunastu lat, w 1989 roku. (Źródło: Wikipedia)"
"Jako nastolatek grał w zespole Bloodline razem z synami Milesa Davisa, Robby'ego Kriegera i Berry'ego Oakleya. (Źródło: Wikipedia)"
"Eric Clapton — jeden z jego bohaterów z dzieciństwa — dołączył do niego na scenie na duet podczas wyprzedanego koncertu w Royal Albert Hall w 2009 roku. (Źródło: Wikipedia)"
"Otwarcie powiedział, że jego muzycznymi bohaterami byli Brytyjczycy, nie Amerykanie: "brytyjska interpretacja bluesa po prostu trafiała do mnie o wiele bardziej." (Źródło: Wikipedia)"
"Nazwał nadmierne poleganie na butikowych efektach gitarowych "obraźliwym dla ludzi, którzy spędzili 35 lat grając i ucząc się." (Źródło: Wikipedia)"
"Posiada rekord największej liczby albumów numer 1 w historii listy Billboard Blues Albums. (Źródło: Wikipedia)"

Współpracownicy

Bohater z dzieciństwa, który dołączył do niego na scenie Royal Albert Hall na duet w 2009 roku.

Nagrali razem trzy albumy: "Don't Explain," "Seesaw" i "Black Coffee."

Supergrupa hardrockowa, którą współtworzył; gitarzysta i drugi wokalista prowadzący.

Wirtuoz gitary, który był jego mentorem, gdy miał jedenaście lat.

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

Joe Bonamassa Official - "Sloe Gin" - Live From The Royal Albert Hall

One of his signature live showpieces, from his sold-out 2009 Royal Albert Hall show.

JoeBonamassaTV

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Dyskografia

RokTytułProducentStudioWytwórniaLista przebojówSprzedażMuzycyYouTubeUwagi
2000A New Day YesterdayTom Dowd—Blues Bureau International———Debiut solowy; dotarł do 9. miejsca na liście bluesowej Billboard.
2009The Ballad of John HenryKevin Shirley—J&R Adventures————
2009Live from the Royal Albert HallKevin Shirley—J&R Adventures———Wyprzedany koncert z duetem z Erikiem Claptonem.
2011Dust BowlKevin Shirley—J&R Adventures————
2012Driving Towards the DaylightKevin Shirley—J&R Adventures————
2013An Acoustic Evening at the Vienna Opera HouseKevin Shirley—J&R Adventures————
2014Different Shades of BlueKevin Shirley—J&R Adventures——Michael Rhodes (Bas), Anton Fig (Perkusja), Reese Wynans (Instrumenty klawiszowe), Lee Thornburg (Sekcja dęta), Paulie Cerra (Wokal, saksofon)Dotarł do 8. miejsca na Billboard 200; 1. miejsca na liście bluesowej. Nagrany z jego stałym zespołem koncertowym.
2020Royal TeaKevin Shirley—J&R Adventures/Mascot———Nominowany do Grammy, najlepszy współczesny album bluesowy.
2021Time ClocksKevin Shirley—J&R Adventures————
2023Blues Deluxe Vol. 2Josh Smith, Joe Bonamassa—J&R Adventures———Nominowany do Grammy, najlepszy współczesny album bluesowy (2025).
2024Live at the Hollywood BowlJosh Smith—J&R Adventures————
2025BreakthroughJosh Smith—J&R Adventures———Nominowany do Grammy, najlepszy współczesny album bluesowy (2026).
2026B.B. King's Blues Summit 100——Keeping the Blues Alive Records———Wspólny album hołdujący, wydany przez jego własną wytwórnię KTBA.

Znane utwory

01Sloe Gin
02Mountain Time
03Django
04Blues Deluxe
05The Ballad of John Henry

Linki zewnętrzne

Booking / Kontakt

Czy jesteś artystą, czy reprezentujesz zespół lub agencję bookingową? Chcemy, aby informacje o bookingu były zawsze poprawne i aktualne. Prześlij nam właściwe dane za pomocą naszego formularza kontaktowego, a zaktualizujemy profil najszybciej jak to możliwe. Przejdź do formularza kontaktowego

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep