Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
Johnny "Guitar" Augland
Photo: Svein Teigen
Modern

Johnny "Guitar" Augland

Znany również jako: Johnny Guitar

• Norway• Aktywny/a: 1988–present
Nordic BluesRhythm and BluesElectric Blues

Bluesowy "koronny klejnot" Kristiansand — gitarzysta, pianista i producent, który ukształtował brzmienie Good Time Charlie w latach 90., wyprodukował nagrodzony Spellemannsprisen okres Vidara Buska i wydał w 2005 roku własny jednoosobowy album bluesowy z udziałem młodego Kida Andersena jako gościa.

Niektórzy muzycy są znani z jednej rzeczy. Johnny "Guitar" Augland z Kristiansand zbudował karierę na byciu osobą, bez której inne płyty bluesowe nie mogłyby powstać — gitarzystą, pianistą, organistą, wokalistą, autorem piosenek, aranżerem i producentem pracującym tuż obok świateł reflektorów, kształtującym brzmienie norweskiego bluesa równie mocno z pomieszczenia kontrolnego, co ze sceny (Źródło: Oslo Bluesklubb). Fundamentalne lata Augalanda należały do Good Time Charlie, zespołu rhythm and bluesowego z Kristiansand, który stał się, słowami własnej wytwórni Grappa, "szkołą bluesa" dla pokolenia norweskich muzyków i klubów. Był częścią składu na pierwszym singlu zespołu, "Davy Crockett" / "Come On" (1988), i centralną postacią na ich przełomowym albumie debiutanckim "Comin' Down With the Blues" (1995) — uznawanym przez Bluesnews za jedną z najlepszych norweskich płyt bluesowych, jakie kiedykolwiek powstały. Augland współtworzył "Why Don't You Stop Babe" z wokalistą Arle Hjelmelandem, grał na fortepianie w "Broke and Lonely" (o czym Hjelmeland powiedział w Bluesnews: "Johnny to koronny klejnot norweskiego bluesa!"), i dostarczył partie gitarowe w "I Ain't Gonna Be Your Monkey Man", które Bluesnews opisał jako pełne surowych, przypominających Williego Johnsona przebiegów bebopowych. Dzięki Good Time Charlie dzielił scenę z odwiedzającymi amerykańskimi legendami bluesa, w tym Lowellem Fulsonem, Hubertem Sumlinem, Jamesem Cottonem, Pinetopem Perkinsem i Jimmym Dawkinsem (Źródło: Bluesnews; Grappa; Notodden Blues Festival). Około 1998 roku, po mniej więcej dekadzie z Good Time Charlie, Augland przeniósł się do Vidar Busk & His True Believers — nie głównie jako sideman, ale jako producent. Wyprodukował debiutancki album Buska "Stompin' Our Feet With Joy" (1997), nagrany w Cross Studio w Kristiansand, grając na fortepianie i gitarze; następnie "I Came Here To Rock" (1998), na którym produkował, aranżował sekcję dętą, grał na fortepianie, gitarze, basie i gitarze slide, śpiewał w chórkach i współtworzył kilka piosenek — album, który później zdobył Spellemannsprisen dla Artysty Roku; oraz "Atomic Swing" (1999), ponownie jako producent, gdzie jeden z recenzentów zauważył, jak Augland "wali w fortepian" w utworze tytułowym. Album otrzymał nominację do Spellemannsprisen. Discogs niezależnie potwierdza kredyty Augalanda jako producenta, aranżera i wokalisty wspierającego na wydawnictwie "I Came Here To Rock" (Źródło: Discogs; Bluesnews; Puls). W 2005 roku Augland w pełni wkroczył w światła reflektorów z własnym albumem, "My Kind of Blues" (Ponca Jazz Records, 12 sierpnia 2005), na którym — według własnych kredytów Discogs — napisał muzykę i teksty, produkował oraz grał na wokalu, gitarze, organach, fortepianie, basie i perkusji, będąc zasadniczo jednoosobową płytą bluesową na dziesięciu autorskich utworach, w tym "A Hundred Years...", "Colorblind" i "The Last T-Bone". Młody Kid Andersen, później jeden z najbardziej uznanych na arenie międzynarodowej norweskich muzyków bluesowych, gościnnie wystąpił na albumie — połączenie, które trwało lata później, gdy obaj zagrali razem w studiu Greaseland Andersena w Kalifornii obok legendy harmonijki Charliego Musselwhite'a (Źródło: Discogs; Grappa). Nowsza twórczość Augalanda przesunęła się w stronę ostrzejszego komentarza społecznego: "Refleksjoner" (2021), osiem piosenek łączących tradycje bluesa i R&B ze współczesnymi tematami i humorem, oraz "Christmas Here (The Paradiso Session)" (2023) z wokalistą Adamem Douglasem, utwór poruszający komercjalizację Bożego Narodzenia, wydany nakładem Blue Mood Records/Grappa. Prowadził również własne projekty pod swoim nazwiskiem, w tym Johnny Augland & The Gylne Snitt, który wystąpił na Notodden Blues Festival w 2006 roku, a obecnie prowadzi Johnnys Etat, zespół zbudowany wokół jego fortepianu, organów, gitary i wokalu. W 2019 roku Augland był jednym z norweskich muzyków bluesowych, którzy wystąpili w londyńskiej Royal Albert Hall podczas dużej prezentacji norweskiego bluesa przed publicznością liczącą ponad 2000 osób (Źródło: Oslo Bluesklubb; Notodden Blues Festival; Blå Kors Kristiansand). Społeczność bluesowa Kristiansand przebiega równie mocno przez rodziny, co przez zespoły, a Augland zajmuje w niej centralne miejsce: występował zarówno z Torem Einarem "Daumannem" Jacobsenem, jak i synem Jacobsena, Ronniem Jacobsenem, zdobywcą Spellemannsprisen w 2018 roku, w różnych konstelacjach na przestrzeni dekad. W 2025 roku cała trójka, wraz z basistą Perem Fredriksenem, utworzyła Blue Masters All Star Band — skład, który Buen Kulturhus opisał jako zebranie na jednej scenie niektórych z największych bohaterów norweskiego bluesa (Źródło: Buen Kulturhus).

Wpływ muzyczny

Prawdziwy wpływ Augalanda przebiega przez pomieszczenie kontrolne, nie tylko scenę: jako producent był bezpośrednio odpowiedzialny za nagrodzony Spellemannsprisen przełom Vidara Buska, a jako członek Good Time Charlie pomógł zbudować to, co sama Grappa nazywa "szkołą bluesa", która ukształtowała pokolenie norweskich muzyków (Źródło: Grappa; Bluesnews).

Formacyjne doświadczenia

  • •1988: Gra na debiutanckim singlu Good Time Charlie, "Davy Crockett" / "Come On." (Źródło: Grappa)
  • •1995: Kluczowy współtwórca "Comin' Down With the Blues," uznawanego za przełomowy norweski album bluesowy. (Źródło: Bluesnews)
  • •Ok. 1998: Opuszcza Good Time Charlie, by dołączyć do Vidar Busk & His True Believers jako producent. (Źródło: Oslo Bluesklubb)
  • •1998: Produkuje "I Came Here To Rock," który zdobywa Spellemannprisen dla artysty roku. (Źródło: Discogs; Bluesnews)
  • •2005: Wydaje własny album, "My Kind of Blues," grając niemal na wszystkich instrumentach samodzielnie. (Źródło: Discogs)
  • •2019: Występuje w Royal Albert Hall w Londynie w ramach dużej prezentacji norweskiego bluesa. (Źródło: Blå Kors Kristiansand)
  • •2025: Zakłada Blue Masters All Star Band razem z Torem Einarem Jacobsenem, Ronniem Jacobsenem i Perem Fredriksenem. (Źródło: Buen Kulturhus)

Instrumenty i sprzęt

Gitara

Gitara elektryczna i gitara slide

Podstawowy instrument w Good Time Charlie, Vidar Busk & His True Believers i na jego własnych nagraniach.

Inne

Fortepian i organy Hammonda

Kluczowy dla jego roli producenta/aranżera na albumach Vidara Buska; recenzja opisała jego "walenie w klawisze" na "Atomic Swing."

Wokal

Wokal

Wokal prowadzący i chórki na jego własnych albumach oraz nagraniach Vidara Buska.

Historie i anegdoty

"Kolega z zespołu Good Time Charlie, Arle Hjelmeland, nazwał kiedyś Auglanda w Bluesnews "Blues-Norges kronjuvel" — "koroną klejnotów norweskiego bluesa" — po jego grze na fortepianie w "Broke and Lonely." (Źródło: Bluesnews)"
"Na albumie "My Kind of Blues" (2005) własne credity Discogs pokazują, że Augland samodzielnie zaśpiewał i zagrał na gitarze, organach, fortepianie, basie i perkusji, oprócz napisania i wyprodukowania całej płyty. (Źródło: Discogs)"
"Młody wówczas Kid Andersen — później jeden z najbardziej rozpoznawalnych na arenie międzynarodowej norweskich muzyków bluesowych — gościnnie wystąpił na albumie Auglanda z 2005 roku, na lata przed tym, jak własna kariera zaprowadziła Andersena do kalifornijskiego studia Greaseland, gdzie obaj później spotkali się ponownie wraz z legendą harmonijki Charliem Musselwhite'em. (Źródło: Grappa)"
"Za pośrednictwem Good Time Charlie Augland dzielił scenę z prawdziwymi amerykańskimi legendami bluesa, w tym Hubertem Sumlinem (wieloletnim gitarzystą Howlin' Wolfa), Jamesem Cottonem i Pinetopem Perkinsem. (Źródło: Grappa; Notodden Blues Festival)"

Współpracownicy

Lider zespołu Good Time Charlie; współautor "Why Don't You Stop Babe" razem z Auglandem.

Augland wyprodukował jego pierwsze trzy kluczowe albumy, 1997–1999.

Gościnnie na albumie Auglanda "My Kind of Blues" (2005); później spotkali się ponownie w studiu Greaseland w Kalifornii.

Grał razem z Auglandem i Kidem Andersenem w studiu Greaseland.

Kolega, pionier bluesa z Kristiansand; współczłonek Blue Masters All Star Band, 2025.

Zdobywca Spellemannpris 2018 w bluesie; występowali razem w różnych składach, w tym na wspólnym koncercie w 2019 roku przed koncertem w Royal Albert Hall, oraz w Blue Masters All Star Band.

Basista; również członek Blue Masters All Star Band.

Gościnny wokalista na "Christmas Here (The Paradiso Session)," 2023.

Obecny zespół: Kenneth Silden (organy/fortepian), Kristoffer Tokle (perkusja), Morten Martens (bas), Trygve Rypestøl (saksofon), z Ole Jørgenem Bardalem i Eivindem Kristensenem na saksofonie w razie potrzeby.

Oglądaj i słuchaj

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Prasa i cytaty

"Johnny er Blues-Norges kronjuvel!"
Arle Hjelmeland · Lider zespołu Good Time Charlie — Bluesnews
"Er det en utøver man kan si har hatt stor betydning for bluesmusikkens fremvekst i Norge, så er det komponist, produsent og multiinstrumentalist Johnny Augland."
Oslo Bluesklubb · Zapowiedź koncertu — Oslo Bluesklubb

Dyskografia

RokTytułProducentStudioWytwórniaLista przebojówSprzedażMuzycyYouTubeUwagi
1988"Davy Crockett" / "Come On" (z Good Time Charlie)—————Arle Hjelmeland (Wokal, harmonijka ustna), Øivind Lunde (Bas), Jarle Olsen (Perkusja)Debiutancki singiel Good Time Charlie (sam zespół powstał w 1982 roku). Skład: Arle Hjelmeland (wokal, harmonijka ustna), Johnny Augland (gitara, fortepian), Øivind Lunde (bas), Jarle Olsen (perkusja).
1995Comin' Down With the Blues (z Good Time Charlie)—————Arle Hjelmeland (Wokal), Per Fredriksen (Bas), Leif "Dixon" Korsnes (Perkusja)Uznawany za przełomowy norweski album bluesowy według Bluesnews. Augland współnapisał "Why Don't You Stop Babe," grał na fortepianie w "Broke and Lonely" i na gitarze w "I Ain't Gonna Be Your Monkey Man."
1997Stompin' Our Feet With Joy (Vidar Busk & His True Believers)Johnny Augland————Vidar Busk (Wokal, gitara)Debiutancki album Vidara Buska, nagrany w Cross Studio w Kristiansand. Augland wyprodukował go i grał na fortepianie i gitarze.
1998I Came Here To Rock (Vidar Busk & His True Believers)Johnny Augland—WEA / Blue Mood Records——Vidar Busk (Wokal, gitara, współproducent)Zdobył Spellemannprisen dla artysty roku. Augland wyprodukował, zaaranżował sekcję dętą, grał na fortepianie, gitarze, basie i gitarze slide, śpiewał chórki i współnapisał kilka piosenek. Kredyty producenckie/aranżacyjne/wokalne niezależnie potwierdzone na Discogs.
1999Atomic Swing (Vidar Busk & His True Believers)Johnny Augland————Vidar Busk (Wokal, gitara)Otrzymał nominację do Spellemannpris w kategorii rock. Augland grał na fortepianie i organach oraz współnapisał kilka utworów; recenzja w Puls zwróciła uwagę na jego "walenie w klawisze" w utworze tytułowym.
1999Oochie-Coochie! (z Good Time Charlie)——Blue Mood Records / Amigo———Album z czternastoma utworami; według Rockipedii Augland wniósł wkład jako kompozytor i autor tekstów, oprócz swojej instrumentalnej roli w zespole.
2005My Kind of BluesJohnny Augland—Ponca Jazz Records——Kid Andersen (Gitara (gość)), Bernhard Seland (Saksofon), Trond Augland (Instrumenty perkusyjne)Wydany 12 sierpnia 2005 roku. Augland napisał muzykę i teksty oraz zaśpiewał, zagrał na gitarze, organach, fortepianie, basie i perkusji. Gościnnie Kid Andersen. Dziesięć autorskich utworów: "A Hundred Years...," "Colorblind," "One Hell of a Man," "The Power of the Cigarette," "Taxicab," "Same Old Boogie," "The Grocery Store," "Braggin'," "Chainsaw Blues," "The Last T-Bone."
2013In Sugartown (z Good Time Charlie)——Grappa———Kompilacja obejmująca całą karierę, czerpiąca z "Comin' Down With the Blues" i "Oochie-Coochie!" Augland wymieniony na Discogs jako grający na fortepianie i gitarze.
2021RefleksjonerJohnny Augland—Wydanie własne——Lene Tønnesen (Wokal duetowy w "Friends"), Endre Kirkesola (Harmonie wokalne w "Stilling ledig"), Trygve Rypestøl (Saksofon), Øyvind Nypan (Gitara)Osiem piosenek łączących tradycje bluesa i R&B z komentarzem społecznym i humorem: "Stilling Ledig," "H2O2 Hydrogenperoksid," "Friends," "Fastsjaman," "Refleksjoner," "Svart Hav," "Egg og Bacon," "Liten Flyktning." Zrecenzowany przez Øyvinda Pharo w Bluesnews (BN119, kwiecień 2021), który wyróżnił "Liten flyktning" (bluesa protestacyjnego wspierającego organizacje uchodźcze na Lesbos, z gitarą inspirowaną Gatemouth Brownem), "Stilling ledig" (boogie krytykujące kulturę korporacyjną z wokalnymi harmoniami Endre Kirkesoli) i "Friends" (anglojęzyczny duet z Lene Tønnesen). Muzycy goście to między innymi saksofonista Trygve Rypestøl i gitarzysta Øyvind Nypan.
2023Christmas Here (The Paradiso Session)Johnny Augland—Blue Mood Records / Grappa——Adam Douglas (Wokal)Wydany 1 grudnia 2023 roku, z udziałem wokalisty Adama Douglasa. Porusza temat komercjalizacji Bożego Narodzenia.

Linki zewnętrzne

Booking / Kontakt

Czy jesteś artystą, czy reprezentujesz zespół lub agencję bookingową? Chcemy, aby informacje o bookingu były zawsze poprawne i aktualne. Prześlij nam właściwe dane za pomocą naszego formularza kontaktowego, a zaktualizujemy profil najszybciej jak to możliwe. Przejdź do formularza kontaktowego

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep