Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
Junior Wells
Photo: JerryFitzpatrick (Wikimedia Commons, CC0 1.0 Public Domain)
Chicago

Junior Wells

Tego artysty nie ma już wśród nas.
Urodzony/a: December 9, 1934, West Memphis, Arkansas · Zmarł/a: January 15, 1998, Chicago, Illinois (cancer and heart attack)• United States
Chicago BluesElectric Blues
Okładka albumu "Hoodoo Man Blues" opowiada historię, zanim igła w ogóle dotknie płyty: Junior Wells, chłopiec, który kiedyś ukradł harmonijkę z lombardu, ponieważ musiał ją mieć, patrzy w obiektyw jako dorosły mężczyzna, który zbudował całą karierę na dokładnie tym samym uporze. Sędzia, który jako dziecko rozpatrywał jego sprawę o kradzież sklepową, podobno był tak pod wrażeniem jego gry, że oddalił zarzuty i zamiast tego nakazał jedynie zwrot kosztów (Źródło: Wikipedia). Urodził się jako Amos Wells Blakemore Jr. 9 grudnia 1934 roku w West Memphis w stanie Arkansas, choć niektóre źródła umieszczają jego narodziny po drugiej stronie rzeki, w Memphis w stanie Tennessee. Nauczył się gry na harmonijce jako mały chłopiec od swojego kuzyna, Juniora Parkera, oraz od Sonny'ego Boya Williamsona II, i podobno był już biegły w wieku siedmiu lat (Źródło: Wikipedia). Jego rodzice się rozwiedli, a w 1948 roku przeniósł się do Chicago z matką, gdzie zaczął grywać na domowych przyjęciach i w tawernach. W latach 50. związał się z the Aces — gitarzystami Dave'em i Louisem Myersami oraz perkusistą Fredem Below — rozwijając wzmocniony styl gry na harmonijce, bezpośrednio inspirowany przez Little Waltera. W 1952 roku miał swój dotychczas największy przełom, dołączając do sesji Muddy'ego Watersa dla Chess jako bezpośredni zastępca samego Little Waltera. Zaczął nagrywać jako lider zespołu w 1953 roku dla States Records, następnie przeszedł przez Chief Records i Profile Records na przełomie lat 50. i 60. (Źródło: Wikipedia). Jego singiel z 1960 roku "Little by Little" wspiął się na 23. miejsce listy R&B Billboardu, a w tym samym roku nagrał to, co miało stać się jego rozpoznawalną piosenką, "Messin' with the Kid" — tytuł i postawa, które towarzyszyły mu przez resztę kariery. W listopadzie 1965 roku wydał "Hoodoo Man Blues" dla Delmark Records, z Buddym Guyem na gitarze (skredytowanym pod pseudonimem "Friendly Chap" z powodów kontraktowych) — płytę, którą historyk bluesa Bill Dahl nazwał później "jednym z prawdziwie klasycznych albumów bluesowych lat 60.", i która stała się najlepiej sprzedającym się wydawnictwem Delmark oraz trafiła do Grammy Hall of Fame (Źródło: Wikipedia). Wells i Guy stali się definiującym duetem chicagowskiego bluesa swojego pokolenia, koncertując razem przez dziesięciolecia, w tym kilkukrotnie współpracując z Rolling Stones w latach 70. Wells wydał w tej samej dekadzie "South Side Blues Jam" i "On Tap", i kontynuował nagrywanie dla Vanguard i innych wytwórni, współpracując później z młodszymi muzykami, takimi jak Alvin Youngblood Hart i Derek Trucks, przy albumie "Come On in This House" z 1996 roku. Wells sprzeciwiał się wpychaniu jego muzyki w jedną regionalną etykietę: "Blues to blues, bez względu na to, gdzie jest — to nie jest blues chicagowski czy blues z Memphis," powiedział (Źródło: Wikipedia). Wystąpił w "Blues Brothers 2000", wydanym w tym samym roku, w którym zmarł. Problemy zdrowotne, które zaczęły się w 1997 roku — rak i zawał serca — doprowadziły do jego śmierci 15 stycznia 1998 roku w Chicago, w wieku 63 lat. Został pochowany na cmentarzu Oak Woods w Chicago. Historyk bluesa Gerard Herzhaft, piszący krótko przed śmiercią Wellsa, nazwał go "jednym z rzadkich, wciąż aktywnych ocalałych ze 'złotego wieku bluesa'" (Źródło: Wikipedia).

Wpływ muzyczny

Jako jedna z połówek definiującego duetu chicagowskiego bluesa z Buddym Guyem, Junior Wells pomógł przenieść wzmocniony blues harmonijkowy z dziedzictwa Little Waltera z ery Chess w nowoczesną epokę, koncertując międzynarodowo przez dziesięciolecia i nagrywając z Rolling Stones. "Hoodoo Man Blues" jest uważany za fundamentalną nowoczesną płytę bluesową — najlepiej sprzedający się album Delmark i pozycję w Grammy Hall of Fame — a "Messin' with the Kid" był od tamtej pory wielokrotnie coverowany i przywoływany w repertuarze bluesowym i rockowym (Źródło: Wikipedia).

Inspiracje

Little WalterSonny Boy Williamson II

Rodzina i życie prywatne

Kuzyn

Nauczył go gry na harmonijce, gdy był małym dzieckiem.

Formacyjne doświadczenia

  • •Nauczył się gry na harmonijce od kuzyna Juniora Parkera i Sonny'ego Boya Williamsona II, biegły już w wieku 7 lat. (Źródło: Wikipedia)
  • •1948: Przenosi się do Chicago z matką. (Źródło: Wikipedia)
  • •1952: Zastępuje Little Waltera na sesjach Muddy'ego Watersa dla Chess. (Źródło: Wikipedia)
  • •1960: "Little by Little" dociera do 23. miejsca na liście R&B Billboard; nagrywa "Messin' with the Kid," swoją wizytówkę. (Źródło: Wikipedia)
  • •Listopad 1965: Wydaje "Hoodoo Man Blues" dla Delmark z Buddym Guyem na gitarze. (Źródło: Wikipedia)

Instrumenty i sprzęt

Historie i anegdoty

"Jako dziecko ukradł harmonijkę z lombardu, ponieważ musiał ją mieć; sędzia, pod wrażeniem jego gry, umorzył sprawę i zamiast tego nakazał zadośćuczynienie. (Źródło: Wikipedia)"
"Buddy Guy z powodów kontraktowych figurował pod pseudonimem "Friendly Chap" na "Hoodoo Man Blues." (Źródło: Wikipedia)"
""Blues to blues, bez znaczenia skąd pochodzi — nie ma bluesa z Chicago czy bluesa z Memphis." (Źródło: Wikipedia)"
"Wystąpił w "Blues Brothers 2000," wydanym w tym samym roku, w którym zmarł. (Źródło: Wikipedia)"

Współpracownicy

Najczęstszy i najbardziej charakterystyczny partner muzyczny od lat 60.

Zastąpił Little Waltera na jego sesjach dla Chess w 1952 roku.

Zespół akompaniujący przez lata 50.

Współpraca koncertowa i nagraniowa przez lata 70.

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

Junior Wells' Chicago Blues Band With Buddy Guy — Hoodoo Man Blues (Full Album)

His 1965 Delmark debut — Grammy Hall of Fame inductee and Delmark's best-selling album.

Ab H

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Dyskografia

RokTytułProducentStudioWytwórniaLista przebojówSprzedażMuzycyYouTubeUwagi
1953Era States RecordsStates Records—States——David Myers (Gitara), Louis Myers (Gitara), Fred Below (Perkusja)Pierwsze nagrania w roli lidera zespołu. Wsparty przez the Aces, Davida i Louisa Myersów na gitarach oraz Freda Belowa na perkusji.
1957Era Chief/Profile RecordsChief / Profile Records—Chief / Profile——David Myers (Gitara), Louis Myers (Gitara), Fred Below (Perkusja)Nagrania z końca lat 50. i początku lat 60.
1960"Little by Little" / "Messin' with the Kid"——USA Records———"Little by Little" dotarł do 23. miejsca na liście R&B Billboard; "Messin' with the Kid" stał się jego wizytówką.
1965Hoodoo Man BluesDelmark Records—Delmark——Buddy Guy (Gitara), Jack Myers (Bas), Billy Warren (Perkusja)Z Buddym Guyem na gitarze (figurującym jako "Friendly Chap"). Najlepiej sprzedający się album Delmark; wprowadzony do Grammy Hall of Fame.
1971South Side Blues JamDelmark Records—Delmark———Wydawnictwo dla Delmark z lat 70.
1975On TapDelmark Records—Delmark———Wydawnictwo dla Delmark z lat 70.
1996Come On in This HouseTelarc / Blind Pig—Telarc / Blind Pig——Alvin Youngblood Hart (Gitara), Derek Trucks (Gitara)Z udziałem Alvina Youngblooda Harta i Dereka Trucksa.

Znane utwory

01Messin' with the Kid
02Little by Little
03Come on in This House
04It Hurts Me Too

Linki zewnętrzne

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep