Wróć do artystów
Foto: Warner Bros Records / American Talent International LTD., 1972 (Wikimedia Commons, Public Domain)
Electric Blues
Long John Baldry
Tego artysty nie ma już wśród nas.
Urodzony/a: 12 January 1941 · Zmarł/a: 21 July 2005• United Kingdom• Aktywny/a: 1962-2005
BluesElectric BluesTraditional Blues
Brytyjsko-kanadyjski wokalista bluesowy i czołowa postać brytyjskiego boomu bluesowego lat 60., którego zespoły zapoczątkowały kariery Roda Stewarta i Eltona Johna – który częściowo zapożyczył swój pseudonim artystyczny od Baldry'ego.
Instrumenty
Vocals
Wytwórnie
Decca, United Artists, Warner Bros., EMI, Quality Records, Stony Plain Records
z
East Haddon, Northamptonshire, England
Urodzony/a
12 January 1941
Wpływ muzyczny
Jako lider zespołu, który dał Rodowi Stewartowi start i pożyczył Eltonowi Johnowi jego pseudonim artystyczny, Baldry zajmuje wyjątkowe miejsce u korzeni brytyjskiego bluesa i rocka – bezpośrednie ludzkie ogniwo między sceną Alexisa Kornera z początku lat 60. a dwiema największymi karierami w muzyce popularnej.
Formacyjne doświadczenia
- •1941: Urodzony 12 stycznia w East Haddon, Northamptonshire, Anglia (Źródło: Wikipedia).
- •Początek lat 60.: Dołącza do Blues Incorporated Alexisa Kornera obok Charliego Wattsa i Micka Jaggera; bierze udział w nagraniu «R&B from the Marquee» (1962), pierwszego brytyjskiego elektrycznego albumu bluesowego (Źródło: Wikipedia; AllMusic).
- •1964: Zakłada Hoochie Coochie Men, wydaje debiutancki album solowy «Long John's Blues» i odkrywa Roda Stewarta grającego na ulicy na londyńskim dworcu, zapraszając go jako wokalistę (Źródło: Wikipedia).
- •1965–1966: Prowadzi supergrupę Steampacket z Rodem Stewartem, Julie Driscoll i Brianem Augerem (Źródło: Wikipedia).
- •1966: Zakłada Bluesology; klawiszowiec Reg Dwight przyjmuje później pseudonim artystyczny Elton John, zapożyczając nazwisko bezpośrednio od Baldry'ego (Źródło: Wikipedia).
- •1967: «Let the Heartaches Begin» osiąga pierwsze miejsce w Wielkiej Brytanii (Źródło: Wikipedia).
- •1968: Odwodzi Eltona Johna od próby samobójczej, upamiętnionej później w piosence Johna „Someone Saved My Life Tonight” (Źródło: Wikipedia).
- •1971: Wydaje «It Ain't Easy», współprodukowany przez Roda Stewarta i Eltona Johna, zawierający jego największy amerykański przebój (Źródło: Wikipedia).
- •1980: Zostaje obywatelem Kanady i osiedla się w Kanadzie (Źródło: Wikipedia).
- •1993: Uzycza glosu Dr. Ivo Robotnikowi w „Adventures of Sonic the Hedgehog” (Źródło: Wikipedia; IMDb).
- •1997: Zdobywa nagrode Juno dla albumu bluesowego roku za «Right to Sing the Blues» (Źródło: The Canadian Encyclopedia).
- •2004: Daje swoj ostatni koncert w Wielkiej Brytanii w listopadzie i ostatni wystep w USA 19 lipca w Columbus, Ohio (Źródło: Wikipedia).
- •2005: Umiera w Vancouver 21 lipca z powodu infekcji klatki piersiowej bedacej nastepstwem zapalenia pluc i MRSA (Źródło: Wikipedia).
Historie i anegdoty
"Baldry odkrył młodego Roda Stewarta grającego na harmonijce ustnej jako uliczny muzyk na londyńskim dworcu w 1964 roku i natychmiast zaprosił go do swojego zespołu – Stewart w wywiadach mówił, że całą swoją karierę zawdzięcza temu przypadkowemu spotkaniu (Źródło: Wikipedia; The Canadian Encyclopedia)."
"Kiedy klawiszowiec Bluesology, Reg Dwight, rozpoczął karierę solową, połączył imię saksofonisty Bluesology, Eltona Deana, z własnym imieniem Baldry'ego, tworząc swój nowy pseudonim artystyczny: Elton John (Źródło: Wikipedia)."
"W 1968 roku Baldry'emu przypisuje się odwiedzenie Eltona Johna od próby samobójczej podczas incydentu z piekarnikiem gazowym – epizod, który Elton John później upamiętnił w piosence „Someone Saved My Life Tonight” z 1975 roku (Źródło: Wikipedia)."
"Grzmiąca, ponaddwumetrowa obecność sceniczna Baldry'ego i pionierski repertuar coverów Big Billa Broonzy'ego, Muddy'ego Watersa i Lead Belly'ego uczyniły go jednym z pierwszych brytyjskich wykonawców, którzy pod koniec lat 50. wykonywali na żywo autentyczny blues i folk-blues (Źródło: Wikipedia)."
Współpracownicy
1964–1972
Odkryty przez Baldry'ego jako uliczny muzyk w 1964 roku; dołączył do Hoochie Coochie Men i Steampacket jako wokalista; współprodukował połowę albumu „It Ain't Easy” (1971).
1966–1972
Grał na klawiszach w Bluesology pod swoim prawdziwym imieniem Reg Dwight; później częściowo zapożyczył pseudonim artystyczny od Baldry'ego; współprodukował połowę albumu „It Ain't Easy” (1971).
początek lat 60.
Baldry był członkiem Blues Incorporated Kornera, grupy uznawanej za twórcę brytyjskiego elektrycznego bluesa.
Oglądaj i słuchaj
Wyróżnione
Long John Baldry - Let The Heartaches Begin (Top Of The Pops, 1967)
UK No. 1 single, performed on Top of the Pops.
YouTube
Long John Baldry - Let The Heartaches Begin (BBC radio 7/11/67)
Long John Baldry - Mexico (1968)
Long John Baldry - Don't Try To Lay No Boogie Woogie On The King Of Rock & Roll
Long John Baldry - Don't Try To Lay No Boogie Woogie (Columbus, Ohio, 19 July 2004)
Long John Baldry - Right to Sing the Blues
Long John Baldry - Everyday (I Have the Blues) - Live Mannheim 1997
Oglądaj i słuchaj
Henter videoer fra YouTube…
Dyskografia
| Rok | Tytuł | Producent | Studio | Wytwórnia | Lista przebojów | Sprzedaż | Muzycy | YouTube | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1964 | Long John's Blues | — | — | United Artists | — | — | — | Debiutancki album solowy z Hoochie Coochie Men, nagrany w IBC Studios; standardy bluesowe, w tym „I Got My Mojo Workin'” i „Goin' Down Slow” (Źródło: Wikipedia). | |
| 1971 | It Ain't Easy | — | — | Warner Bros. | — | — | — | Współprodukowany w połowie przez Roda Stewarta i Eltona Johna; zawiera jego największy amerykański przebój „Don't Try to Lay No Boogie-Woogie on the King of Rock and Roll”; nr 83 w USA (Źródło: Wikipedia). | |
| 1972 | Everything Stops for Tea | — | — | Warner Bros. | — | — | — | Nr 180 w USA (Źródło: Wikipedia). | |
| 1979 | Baldry's Out! | — | — | EMI Capitol | — | — | — | Oznaczał jego formalne, publiczne ujawnienie orientacji (Źródło: Wikipedia). | |
| 1980 | Boys in the Band | — | — | Quality Records | — | — | — | Źródło: Wikipedia. | |
| 1996 | Right to Sing the Blues | — | — | Stony Plain Records | — | — | — | Zdobyl nagrode Juno dla albumu bluesowego roku w 1997 roku (Zrodlo: Wikipedia; The Canadian Encyclopedia). |
Znane utwory
01Let the Heartaches Begin
02Mexico
03Don't Try to Lay No Boogie-Woogie on the King of Rock and Roll
04Everyday (I Have the Blues)
Nagrody i wyróżnienia
1997
Juno Award
Album bluesowy roku, za «Right to Sing the Blues»