


Lonnie Johnson
Znany również jako: Alonzo Johnson
Wpływ muzyczny
Lonnie Johnson jest powszechnie uważany za ojca solówki gitarowej w muzyce popularnej. Jego technika gry na pojedynczych strunach bezpośrednio wpłynęła na B.B. Kinga, T-Bone'a Walkera, Roberta Johnsona, Django Reinhardta i praktycznie każdego gitarzystę bluesowego i jazzowego, który przyszedł po nim. B.B. King nazwał go "najbardziej wpływowym gitarzystą w historii bluesa" (Źródło: B.B. King, cytowany w biografiach artystów).
Inspiracje
Rodzina i życie prywatne
Formacyjne doświadczenia
- •Dorasta w wielkiej muzycznej rodzinie w Nowym Orleanie, gdzie praktycznie każdy grał na jakimś instrumencie; jako dziecko uczy się skrzypiec, gitary, fortepianu i mandoliny. (Źródło: badania biograficzne)
- •Traci większość rodziny w pandemii grypy w 1918 roku, druzgocący cios, który ukształtował jego emocjonalną głębię jako artysty. (Źródło: badania biograficzne)
- •1925: Wygrywa dwutygodniowy angaż w Booker T. Washington Theatre w konkursie talentów bluesowych, rozpoczynając karierę nagraniową w OKeh Records. (Źródło: badania biograficzne)
- •1928–1929: Jego przełomowe duety z białym gitarzystą Eddiem Langiem należą do pierwszych nagraniowych współprac przekraczających podziały rasowe w historii amerykańskiej muzyki. (Źródło: dokumentacja sesji OKeh Records)
- •1960: Odkryty na nowo przez kolekcjonera płyt Chrisa Albertsona podczas pracy jako dozorca hotelowy w Filadelfii; rozpoczyna swój powrót. (Źródło: notatki produkcyjne Chrisa Albertsona)
Instrumenty i sprzęt
Gitara
Pionier solówek gitarowych na pojedynczej strunie; jego czysta, precyzyjna technika szarpania strun była rewolucyjna jak na tamte czasy.
W latach 40. płynnie przeszedł na gitarę elektryczną, zachowując charakterystyczny czysty ton.
Inne
Pierwotnie wykształcony na skrzypcach; okazjonalnie występował z nimi przez całą karierę.
Wokal
Gładki, miejski styl wokalny, który wpłynął na pokolenia piosenkarzy bluesa i R&B.
Historie i anegdoty
"Gitarowe duety Johnsona z Eddiem Langiem w latach 1928–1929 (Lang figurował jako "Blind Willie Dunn," by ukryć swoje włoskie pochodzenie) należały do pierwszych sesji nagraniowych przekraczających podziały rasowe w amerykańskiej muzyce — odważny akt w erze praw Jima Crowa. (Źródło: dokumentacja sesji OKeh Records)"
"B.B. King powiedział kiedyś: "Lonnie Johnson był pierwszym gitarzystą, którego słyszałem grającego solówki na pojedynczych dźwiękach. Pokazał mi, że gitara może śpiewać jak ludzki głos. Bez niego nie byłoby B.B. Kinga." (Źródło: B.B. King, cytowany w biografiach artystów)"
"Odkryty na nowo w 1960 roku, Johnson pracował jako dozorca w hotelu Benjamin Franklin w Filadelfii. Nie występował publicznie od prawie dekady. (Źródło: notatki produkcyjne Chrisa Albertsona)"
"Po przeprowadzce do Toronto na początku lat 60. Johnson stał się uwielbianą postacią kanadyjskiej sceny folkowo-bluesowej, występując w klubach takich jak Penny Farthing i inspirując pokolenie kanadyjskich muzyków bluesowych. (Źródło: dokumentacja koncertowa z ery powrotu)"
"Robert Johnson (bez pokrewieństwa) podobno obsesyjnie studiował płyty Lonniego Johnsona. Dwaj niespokrewnieni Johnsonowie reprezentują dwa filary innowacji w akustycznej i elektrycznej gitarze bluesowej. (Źródło: badania biograficzne)"
Współpracownicy
Nagrał przełomowe duety, w tym "Hotter Than That" (1927).
Gitarzysta sesyjny na kilku nagraniach Ellingtona.
Duety gitarowe, 1928–1929; przełomowa współpraca przekraczająca podziały rasowe.
Nagrania z okazji reunion w Spivey Records podczas jego powrotu.
Występowali razem na festiwalach muzyki folkowej w Toronto.
Oglądaj i słuchaj
1948 HITS ARCHIVE: Tomorrow Night - Lonnie Johnson (#1 R&B hit)
His 1948 chart-topping single, which sold over 3 million copies.
The78Prof
Oglądaj i słuchaj
Dyskografia
| Rok | Tytuł | Producent | Studio | Wytwórnia | Lista przebojów | Sprzedaż | Muzycy | YouTube | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1925 | Mr. Johnson's Blues | Ralph Peer | — | OKeh Records | — | — | — | Jedno z jego najwcześniejszych nagrań po wygraniu konkursu talentów; Ralph Peer prowadził sesje "race records" OKeh. | |
| 1927 | Hotter Than That (z Louisem Armstrongiem) | Tommy Rockwell | — | OKeh Records | — | — | Louis Armstrong (Kornet, wokal), Johnny Dodds (Klarnet), Kid Ory (Puzon) | Historyczna współpraca z Louisem Armstrongiem i jego zespołem Hot Five. | |
| 1928 | Guitar Blues / Blue Guitars (z Eddiem Langiem) | Tommy Rockwell | — | OKeh Records | — | — | Eddie Lang (Gitara) | Przełomowy duet gitarowy przekraczający podziały rasowe; Lang figurował jako "Blind Willie Dunn," by ukryć swoje włoskie pochodzenie. | |
| 1928 | Playing with the Strings | Tommy Rockwell | — | OKeh Records | — | — | — | Prezentuje jego rewolucyjną technikę solówek na pojedynczej strunie; uznawany za narodziny solówki gitarowej w muzyce popularnej. Wprowadzony do Grammy Hall of Fame w 2007 roku. | |
| 1948 | Tomorrow Night | Henry Glover | — | King Records | — | — | — | Przebój numer 1 na liście R&B; sprzedał się w ponad 3 milionach egzemplarzy; Henry Glover produkował w studiu King w Cincinnati. | |
| 1960 | Blues by Lonnie Johnson | Chris Albertson | — | Prestige/Bluesville | — | — | — | Album powrotu po odkryciu na nowo przez Chrisa Albertsona; nagrany w legendarnym studiu Rudy'ego Van Geldera. | |
| 1963 | Lonnie Johnson with Elmer Snowden | Kenneth S. Goldstein | — | Prestige/Bluesville | — | — | Elmer Snowden (Banjo) | Duety z legendą banjo Elmerem Snowdenem; Kenneth S. Goldstein produkował dla Prestige. | |
| 1967 | Stompin' at the Penny | John Hammond | — | Columbia (Kanada) | — | — | — | Nagranie koncertowe w kawiarni Penny Farthing w Toronto; wyprodukowane przez legendarnego Johna Hammonda dla Columbii. |


