Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
Magic Sam
Publicity photograph — photographer unrecorded/unknown (Wikimedia Commons, public domain)
Chicago

Magic Sam

Tego artysty nie ma już wśród nas.
Urodzony/a: February 14, 1937, Grenada County, Mississippi · Zmarł/a: December 1, 1969, Chicago, Illinois (heart attack)• United States
Chicago BluesElectric Blues
Krytyk Stephen Thomas Erlewine nazwał wersję "Sweet Home Chicago" Magic Sama "tak definitywną, jak to tylko możliwe," przypisując jej stworzenie "nasyconego soulem, wysokonapięciowego nowoczesnego brzmienia bluesa, które wszyscy naśladowali i nikt od tamtej pory nie przewyższył." Zmarł w wieku 32 lat, niecałe trzy miesiące po występie, który powinien wynieść go do gwiazdy bluesa, i nigdy nie dowiedział się, jak trafna okaże się ta ocena. Urodził się jako Samuel Gene Maghett 14 lutego 1937 roku w hrabstwie Grenada w stanie Missisipi. Jego pseudonim sceniczny pochodził od jego basisty i przyjaciela z dzieciństwa Macka Thompsona, ukuty podczas jego pierwszej sesji dla Cobra Records, ponieważ jego dotychczasowy przydomek "Good Rocking Sam" był już zajęty przez innego artystę (Źródło: Wikipedia). Przeniósł się do Chicago w 1956 roku w wieku dziewiętnastu lat i szybko znalazł pracę w klubach bluesowych West Side, gdzie stał się — obok kolegów z Cobry, Otisa Rusha i Buddy'ego Guya — jednym z trzech pionierów tego, co stało się znane jako brzmienie West Side. Producent Willie Dixon dokładnie wskazał, co odróżniało Sama: "Większość chłopaków grała prosty 12-taktowy blues, ale harmonie, które niósł z akordami, to było coś zupełnie innego" (Źródło: Wikipedia). Jego debiutancki singiel dla Cobry, "All Your Love," ukazał się w 1957 roku i ugruntował jego reputację nawet bez większego sukcesu na listach przebojów, wyróżniając się wysokim, żałobnym wokalem i charakterystycznym tremolo gitary. Nagrywał dla Cobry do 1959 roku, w tym "Easy Baby" i materiał skomponowany przez Dixona, po czym przeszedł do Chief Records na lata 1960–1961, nagrywając między innymi "Mr. Charlie." W tym okresie został powołany do wojska amerykańskiego, ale zdezerterował, co skutkowało sześciomiesięcznym więzieniem i niehonorowym zwolnieniem ze służby (Źródło: Wikipedia). Jego singiel z 1963 roku "Feelin' Good (We're Gonna Boogie)" dał mu pierwszy smak ogólnokrajowej uwagi, a w 1966 roku nagrywał ponownie dla małej wytwórni Crash, w tym "Out of Bad Luck." Jego najbardziej cenione dzieło powstało w Delmark Records między 1967 a 1969 rokiem: albumy "West Side Soul" (nagrany w lipcu i październiku 1967 roku w Sound Studios w Chicago, wydany w kwietniu 1968) i "Black Magic," które razem są dziś uważane za jedne z definiujących nowoczesnych nagrań chicagowskiego bluesa. "West Side Soul" zawierał jego wersję "Sweet Home Chicago," nagranie, które Erlewine miał później wyróżnić jako niedoścignione (Źródło: Wikipedia). Wszystko zmieniło się, zbyt późno, na Ann Arbor Blues Festival w 1969 roku, gdzie jego występ był tak porywający, że natychmiast otworzył możliwości koncertowe w całych Stanach Zjednoczonych i Europie, które nigdy wcześniej nie były dla niego dostępne. Koncertował i występował razem z Charliem Musselwhite'em, perkusistą Samem Lay'em i własnym wujem, harmonijkarzem Shakeyem Jake'em Harrisem (Źródło: Wikipedia). Niecałe trzy miesiące później, 1 grudnia 1969 roku, zmarł na zawał serca w Chicago, w wieku 32 lat. Został pochowany na cmentarzu Restvale w Alsip w stanie Illinois. W lutym 1970 roku Butterfield Blues Band zorganizował koncert charytatywny w Fillmore West w San Francisco z udziałem Mike'a Bloomfielda, Elvina Bishopa, Charliego Musselwhite'a i Nicka Gravenitesa ku jego pamięci (Źródło: Wikipedia). John Belushi później zadedykował występ "zmarłemu wielkiemu Magic Samowi" w filmie "The Blues Brothers" z 1980 roku.

Wpływ muzyczny

Nasycony tremolo ton gitary Magic Sama i przesiąknięty soulem wokal bezpośrednio ukształtowały brzmienie chicagowskiego bluesa West Side, które Buddy Guy miał później ponieść do międzynarodowej sławy. Jego śmierć w wieku 32 lat, akurat gdy szersze uznanie w końcu nadchodziło, uczyniła go swego rodzaju patronem muzyków bluesowych, którzy zmarli, zanim ich reputacja zdążyła dogonić ich talent — status ten został utrwalony, gdy John Belushi zadedykował występ na ekranie "zmarłemu wielkiemu Magic Samowi" w filmie "The Blues Brothers" z 1980 roku. Jego dwa albumy dla Delmark, "West Side Soul" i "Black Magic," zostały oba indywidualnie przyjęte do kategorii Classics of Blues Recording w Blues Hall of Fame (Źródło: Wikipedia).

Inspiracje

West Side Chicago blues tradition

Rodzina i życie prywatne

Żona

Przeżyła go po jego śmierci w 1969 roku.

Wujek

Harmonijkarz; występował i koncertował razem z Samem.

Formacyjne doświadczenia

  • •1956: Przenosi się do Chicago w wieku 19 lat. (Źródło: Wikipedia)
  • •1957: Debiutancki singiel "All Your Love" w Cobra Records. (Źródło: Wikipedia)
  • •Wczesne lata 60.: Powołany do armii amerykańskiej, dezerteruje, odsiaduje 6 miesięcy w więzieniu i zostaje zwolniony niehonorowo. (Źródło: Wikipedia)
  • •1967–1968: Nagrywa "West Side Soul" dla Delmark, wydany w kwietniu 1968. (Źródło: Wikipedia)
  • •1969: Triumfalny występ na Ann Arbor Blues Festival otwiera krajowe i międzynarodowe rezerwacje — zaledwie miesiące przed jego śmiercią. (Źródło: Wikipedia)

Instrumenty i sprzęt

Gitara

Gitara elektryczna (charakterystyczne brzmienie tremolo)

Znany z wyrazistego, mocno nasyconego tremolo brzmienia gitary połączonego z nietypowo wyrafinowanymi harmoniami akordowymi jak na ten gatunek.

Historie i anegdoty

"Jego pseudonim sceniczny wymyślił na poczekaniu basista Mack Thompson podczas jego pierwszej sesji dla Cobry, ponieważ jego stary przydomek "Good Rocking Sam" był już zajęty. (Źródło: Wikipedia)"
"Zdezerterował z armii amerykańskiej i odsiedział sześć miesięcy w więzieniu, zanim otrzymał niehonorowe zwolnienie ze służby. (Źródło: Wikipedia)"
"Jego triumfalny występ na Ann Arbor Blues Festival w 1969 roku otworzył mu drogę do międzynarodowych tras koncertowych — zmarł niecałe trzy miesiące później. (Źródło: Wikipedia)"
"John Belushi zadedykował występ "the late great Magic Sam" w filmie "The Blues Brothers" z 1980 roku. (Źródło: Wikipedia)"

Współpracownicy

Basista i przyjaciel z dzieciństwa, który wymyślił jego pseudonim sceniczny.

Koledzy artyści z Cobra Records i współtwórcy brzmienia West Side.

Komponował materiał na jego nagrania dla Cobry.

Wujek i harmonijkarz; występował i koncertował razem z nim.

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

Magic Sam ~ West Side Soul (Full Album) 1967

His celebrated Delmark album, including a version of "Sweet Home Chicago" critics still call unmatched.

Dimitris Koutsiaftis

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Dyskografia

RokTytułProducentStudioWytwórniaLista przebojówSprzedażMuzycyYouTubeUwagi
1957Era Cobra Records, ChicagoCobra Records—Cobra———1957–1959; debiutancki singiel "All Your Love," plus "Easy Baby" i materiał skomponowany przez Williego Dixona.
1960Era Chief RecordsChief Records—Chief———1960–1961; zawiera "Mr. Charlie."
1963"Feelin' Good (We're Gonna Boogie)"——————Jego pierwszy singiel, który zyskał ogólnokrajową uwagę.
1966Era Crash RecordsCrash Records—Crash———Zawiera "Out of Bad Luck."
1968West Side SoulDelmark Records—Delmark———Nagrany w lipcu/październiku 1967, wydany w kwietniu 1968; zawiera jego cenioną wersję "Sweet Home Chicago."
1969Black MagicDelmark Records—Delmark——Charlie Musselwhite (Harmonijka ustna), "Buffalo" Bruce Barlow (Bas), Sam Lay (Perkusja)Zarówno ten album, jak i "West Side Soul" zostały osobno wprowadzone do kategorii Classics of Blues Recording w Blues Hall of Fame. W jego zespole koncertowym z końca lat 60. grał harmonijkarz Charlie Musselwhite.

Znane utwory

01All Your Love
02Sweet Home Chicago
03Feelin' Good (We're Gonna Boogie)
04Easy Baby

Linki zewnętrzne

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep