Wróć do artystów
Publicity photograph — photographer unrecorded/unknown (Wikimedia Commons, public domain)
Delta
Memphis Minnie
Tego artysty nie ma już wśród nas.
Urodzony/a: June 3, 1897, Tunica County, Mississippi (she later claimed New Orleans as her birthplace) · Zmarł/a: August 6, 1973, Memphis, Tennessee (stroke)• United States
Delta BluesCountry Blues
Wpływ muzyczny
Przearanżowanie "When the Levee Breaks" przez Led Zeppelin w 1971 roku wprowadziło oryginalną piosenkę Minnie i Kansasa Joego McCoya z 1929 roku do głównego kanonu klasycznego rocka, mimo że większość słuchaczy nigdy nie dowiedziała się, skąd pochodzi. Jefferson Airplane nagrało "Me and My Chauffeur Blues", Bonnie Raitt wielokrotnie wskazywała ją jako formacyjny wpływ i osobiście sfinansowała jej nagrobek, a wokalistki od Big Mamy Thornton po Jo Ann Kelly wskazywały ją jako dowód, że kobieta może prowadzić zespół bluesowy, a nie tylko go reprezentować. Big Bill Broonzy — sam niebagatelna postać — nazwał jej umiejętności gitarowe równymi umiejętnościom każdego mężczyzny, jakiego słyszał (Źródło: Wikipedia).
Rodzina i życie prywatne
Mąż (3.)
Gitarzysta; ślub ok. 1938 roku, pozostali małżeństwem aż do jego śmierci w 1961 roku.
Formacyjne doświadczenia
- •13 lat: Ucieka z domu na Beale Street w Memphis i zaczyna grać na ulicach. (Źródło: Wikipedia)
- •1916–1920: Koncertuje z cyrkiem Ringling Brothers. (Źródło: Wikipedia)
- •18 czerwca 1929: Pierwsza sesja nagraniowa dla Columbii, Nowy Jork, jako "Kansas Joe and Memphis Minnie." (Źródło: Wikipedia)
- •Do 1941: Przyjmuje gitarę elektryczną, jako jedna z najwcześniejszych muzyków bluesowych obu płci, którzy to zrobili. (Źródło: Wikipedia)
- •1960–1961: Dwa udary, drugi po śmierci męża, kończą jej karierę sceniczną. (Źródło: Wikipedia)
Instrumenty i sprzęt
Gitara
Gitara akustyczna (1929–ok. 1940)
Standardowa akustyczna gitara ze strunami stalowymi przez jej lata w Columbii, Vocalion, Decca i Bluebird.
Gitara elektryczna (od ok. 1941)
Jedna z najwcześniejszych muzyków bluesowych obu płci, która przyjęła gitarę elektryczną; poeta Langston Hughes opisał jej wzmocnione brzmienie jako "muzyczną wersję elektrycznych spawarek plus walcownię."
Historie i anegdoty
"Według autobiografii Big Billa Broonzy'ego, on i Minnie zmierzyli się w pojedynku gitarowym w chicagowskim klubie nocnym 26 czerwca 1933 roku; podobno wygrała butelkę whisky i butelkę ginu. Badacze zauważają, że niektóre piosenki wymienione w jego relacji pochodzą faktycznie z lat 40., więc historia może łączyć kilka różnych pojedynków. (Źródło: Wikipedia)"
"Nagrała "Joe Louis Strut" zaledwie kilka dni po zwycięstwie przez nokaut bokera Joego Louisa nad Primo Carnerą w 1935 roku. (Źródło: Wikipedia)"
"Muzyk Johnny Shines opisał ją jako niezwykle niezależną: "Każdy mężczyzna, który z nią zaczynał, natychmiast dostawał odpowiedź. Nie znosiła żadnych głupot z ich strony." (Źródło: Wikipedia)"
Współpracownicy
Drugi mąż i partner nagraniowy od 1929 roku aż do ich rozstania ok. 1934–1935; współautor i współwykonawca "When the Levee Breaks."
Trzeci mąż i gitarzysta; partner nagraniowy przez lata 40.
Gitarzysta steel, który akompaniował jej podczas części jej sesji dla Bluebird w październiku 1935 roku.
Rówieśnik i, według jego własnej relacji, rywal w słynnym chicagowskim pojedynku gitarowym.
Oglądaj i słuchaj
Wyróżnione
Memphis Minnie - Me And My Chauffeur Blues
Her biggest hit (1941); added to the U.S. National Recording Registry in 2019.
theHellza Poppin
Oglądaj i słuchaj
Henter videoer fra YouTube…
Dyskografia
| Rok | Tytuł | Producent | Studio | Wytwórnia | Lista przebojów | Sprzedaż | Muzycy | YouTube | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1929 | Debiutancka sesja dla Columbii, Nowy Jork | Columbia Records | — | Columbia | — | — | Kansas Joe McCoy (Gitara) | 18 czerwca 1929 roku — debiutancki singiel "Frisco Town," figurujący jako Kansas Joe and Memphis Minnie. | |
| 1930 | Sesje dla Vocalion, Memphis i Chicago | Vocalion Records | — | Vocalion | — | — | Kansas Joe McCoy (Gitara) | Cztery sesje w ciągu roku, w tym "Bumble Bee" i "When the Levee Breaks," odpowiedź na powódź na Missisipi z 1927 roku. | |
| 1931 | Sesje dla Vocalion, Chicago | Vocalion Records | — | Vocalion | — | — | Kansas Joe McCoy (Gitara) | Dwie sesje, w tym "Lay My Money Down" i "Soo Cow Soo," nagrane z partnerem muzycznym i nagraniowym, Kansasem Joem McCoyem. | |
| 1932 | Sesja Vocalion/Banner/Melotone/Perfect | Vocalion Records | — | Vocalion (wiele wytwórni siostrzanych) | — | — | Kansas Joe McCoy (Gitara) | Sesja z lutego 1932 roku wydana w kilku wytwórniach siostrzanych, w tym "Fishin' Blues," z Kansasem Joem McCoyem. | |
| 1933 | Sesja dla Okeh | Okeh Records | — | Okeh | — | — | Kansas Joe McCoy (Gitara) | Październik–listopad 1933 — "My Butcher Man" i "Too Late," z Kansasem Joem McCoyem. | |
| 1934 | Sesje dla Vocalion i Decca | Decca / Vocalion | — | Decca / Vocalion | — | — | Kansas Joe McCoy (Gitara) | Oznaczyły koniec jej nagraniowej współpracy z Kansasem Joem McCoyem. | |
| 1935 | Sesje dla Decca, Vocalion i Bluebird | Różni | — | Decca / Vocalion / Bluebird | — | — | Casey Bill Weldon (Gitara steel) | Pięć sesji w ciągu roku; październikowa sesja dla Bluebird obejmowała gitarzystę steel Caseya Billa Weldona. Zawierała "Joe Louis Strut." | |
| 1936 | Sesje dla Vocalion, Chicago | Vocalion Records | — | Vocalion | — | — | — | Trzy sesje, z których powstały "Hoodoo Lady" i "Black Cat Blues." | |
| 1937 | Sesje dla Vocalion | Vocalion Records | — | Vocalion | — | — | — | Trzy sesje, w tym "Down in the Alley" i "Keep on Sailing." | |
| 1938 | Sesja dla Vocalion | Vocalion Records | — | Vocalion | — | — | Ernest "Little Son Joe" Lawlars (Gitara) | Czerwiec 1938 — "Good Biscuits" i "Long as I Can See You Smile," mniej więcej w czasie jej ślubu z gitarzystą Ernestem "Little Son Joe" Lawlarsem. | |
| 1939 | Sesja dla Vocalion/Conqueror, Chicago | Vocalion Records | — | Vocalion / Conqueror | — | — | Ernest "Little Son Joe" Lawlars (Gitara) | Sesja z lutego 1939 roku, w tym "Black Widow Stinger," z Little Son Joe. | |
| 1941 | Sesje dla Columbia/Okeh/Conqueror, Chicago | Columbia / Okeh | — | Columbia / Okeh / Conqueror | — | — | Ernest "Little Son Joe" Lawlars (Gitara) | Maj i grudzień 1941 — "Me and My Chauffeur Blues" (jej największy przebój; dodany do amerykańskiego National Recording Registry w 2019 roku) i "In My Girlish Days." Pierwsze sesje na gitarze elektrycznej. | |
| 1944 | Sesja dla Columbia/Okeh | Columbia Records | — | Columbia / Okeh | — | — | Ernest "Little Son Joe" Lawlars (Gitara) | Grudzień 1944 — "Love Come and Go," z Little Son Joe. | |
| 1946 | Sesje dla Columbia, Chicago | Columbia Records | — | Columbia | — | — | Ernest "Little Son Joe" Lawlars (Gitara) | Dwie sesje w ciągu roku, w tym "Killer Diller" i "Western Union Blues," z Little Son Joe. | |
| 1947 | Sesja dla Columbia | Columbia Records | — | Columbia | — | — | Ernest "Little Son Joe" Lawlars (Gitara) | Grudzień 1947 — "Million Dollar Blues" i "Shout Boogie," z Little Son Joe. | |
| 1949 | Ostatnia sesja dla Columbia | Columbia Records | — | Columbia | — | — | Ernest "Little Son Joe" Lawlars (Gitara) | Maj 1949 — "Jump Little Rabbit," jedno z jej ostatnich nagrań komercyjnych przed wycofaniem się z kariery ok. 1953 roku, z Little Son Joe. | |
| 1991 | Hoodoo Lady 1933–1937 (kompilacja) | — | — | Chess/MCA | — | — | — | Pośmiertna kompilacja zbierająca kluczowe nagrania z lat 30. | |
| 1994 | Complete Recorded Works, Vols. 1–7 (seria kompilacyjna) | — | — | Document Records | — | — | — | Pośmiertna chronologiczna seria wznowień obejmująca cały jej dorobek nagraniowy z lat 1929–1953. |