Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
Robert Johnson
Studio portrait, 1936 — © Delta Haze Corporation / Stephen LaVere estate; used here under fair use for editorial/historical commentary (Wikipedia)
Delta

Robert Johnson

Tego artysty nie ma już wśród nas.
Urodzony/a: May 8, 1911, Hazlehurst, Mississippi · Zmarł/a: August 16, 1938, near Greenwood, Mississippi, age 27 (no official cause recorded — poisoning is the most persistent account, though the exact circumstances remain disputed)• United States
Delta BluesCountry Blues
Instrumenty
Acoustic guitar, Voice
Wytwórnie
Vocalion, ARC, Columbia (posthumous)
z
Mississippi Delta
Urodzony/a
May 8, 1911, Hazlehurst, Mississippi
Robert Johnson nagrał 29 piosenek podczas pięciu sesji w dwóch miastach na przestrzeni ośmiu miesięcy, po czym zmarł w wieku 27 lat — a te 29 piosenek jakimś sposobem stały się najbardziej zmitologizowanym dorobkiem w amerykańskiej muzyce, owiniętym legendą o sprzedaniu duszy na rozstaju dróg, która, jak się okazuje, pierwotnie nawet nie dotyczyła jego. Urodził się jako Robert Leroy Johnson 8 maja 1911 roku w Hazlehurst w stanie Missisipi, jako nieślubny syn Julii Major Dodds i mężczyzny o imieniu Noah Johnson; mąż Julii, Charles Dodds, uciekł z Hazlehurst przed tłumem linczującym i później sam zmienił nazwisko na Charles Spencer (Źródło: Wikipedia). W lutym 1929 roku, w wieku siedemnastu lat, Johnson poślubił czternastoletnią Virginię Travis; zmarła wkrótce potem przy porodzie, wraz z dzieckiem. Miał syna, Clauda, z Virgie Jane Smith w 1931 roku — Claud został później potwierdzony przez Sąd Najwyższy Missisipi w 1998 roku jako jedyny prawny spadkobierca Johnsona, otrzymując ponad milion dolarów tantiem przed własną śmiercią w 2015 roku (Źródło: Wikipedia). Legenda o rozstaju dróg, która przylgnęła do Johnsona na stulecie, pochodzi w rzeczywistości od innego, niepowiązanego muzyka o imieniu Tommy Johnson, który mówił znajomym w Missisipi, że sprzedał duszę na rozstaju niedaleko plantacji Dockery; badacze zbierający ustną historię bluesa w latach 60. stopniowo pozwolili tej opowieści przenieść się zamiast tego na Roberta Johnsona (Źródło: Wikipedia). To, co faktycznie się wydarzyło, jest bardziej przyziemne i na swój sposób równie niezwykłe: Johnson intensywnie uczył się u starszego muzyka o imieniu Isaiah "Ike" Zimmerman w okolicach Beauregard w Missisipi — obaj podobno ćwiczyli nocami na cmentarzach po prostu dlatego, że było tam cicho, a nie z żadnego okultystycznego powodu — i wrócił na Deltę mniej więcej rok później, grając na poziomie, którego nikt, kto go wcześniej znał, nie potrafił wytłumaczyć (Źródło: Wikipedia). Łowca talentów Ernie Oertle przyprowadził Johnsona do producenta Dona Lawa z American Record Corporation, i 23 listopada 1936 roku Johnson nagrał osiem piosenek w pokoju 414 hotelu Gunter w San Antonio w Teksasie, w tym "Sweet Home Chicago" i "Kind Hearted Woman Blues". Wrócił do tego samego prowizorycznego studia 26 listopada, by nagrać "32-20 Blues", i ponownie 27 listopada na siedem kolejnych stron, wśród nich "Cross Road Blues" i "Terraplane Blues" — singla, który stał się jego jedynym prawdziwym hitem za życia, sprzedając się w około 10 000 egzemplarzy (Źródło: Wikipedia). W czerwcu następnego roku Law przywiózł go do tymczasowego studia w budynku Vitagraph/Brunswick w Dallas na dwie kolejne sesje, 19 i 20 czerwca 1937 roku, które wyprodukowały "Stones in My Passway", "Hellhound on My Trail", "Love in Vain", "Me and the Devil Blues" i "Traveling Riverside Blues", między innymi. Na wszystkich pięciu sesjach nagrał 29 odrębnych piosenek plus 13 zachowanych alternatywnych ujęć — cały swój nagrany dorobek (Źródło: Wikipedia). Zmarł 16 sierpnia 1938 roku niedaleko Greenwood w Missisipi, w wieku 27 lat. Nigdy nie odnotowano oficjalnej przyczyny — jego akt zgonu, odnaleziony dopiero w 1968 roku, podaje tylko datę i miejsce. Najbardziej trwała relacja głosi, że zazdrosny mąż otruł go whiskey zaprawioną strychniną w juke joincie Three Forks niedaleko Itta Beny; biografia z 2019 roku argumentuje zamiast tego, że mogła to być naftalina — zatrucie kulkami na mole — pogarszająca wcześniej istniejący wrzód, powodując dwa dni ciężkiego krwawienia z brzucha, zanim zmarł (Źródło: Wikipedia). Trzy różne cmentarze przykościelne w Missisipi — Mount Zion Missionary Baptist Church, Payne Chapel i Little Zion Church — mają tablice twierdzące, że to jego rzeczywisty grób; prawda jest taka, że niemal na pewno spoczywa w nieoznaczonym grobie ubogich gdzieś w pobliżu miejsca, gdzie zmarł, i nikt nie może powiedzieć na pewno, którym (Źródło: Wikipedia). Na całym świecie znane są tylko dwie lub trzy autentyczne fotografie Roberta Johnsona.

Wpływ muzyczny

Kompilacja Columbii z 1961 roku "King of the Delta Blues Singers" trafiła wprost w ręce brytyjskiego pokolenia bluesowego i stamtąd przeprogramowała muzykę rockową. Eric Clapton nazwał Johnsona "najważniejszym śpiewakiem bluesowym, jaki kiedykolwiek żył" i nagrał pełny album hołdowniczy, "Me and Mr. Johnson", w 2004 roku. The Rolling Stones nagrali "Love in Vain" i "Stop Breakin' Down"; Robert Plant z Led Zeppelin nagrał "Traveling Riverside Blues" i cytował teksty Johnsona w "The Lemon Song"; Bob Dylan wielokrotnie wskazywał obrazowanie liryczne Johnsona jako bezpośredni wpływ na własne pisanie piosenek; a Chuck Berry zaadaptował toczący się wzorzec basowy boogie Johnsona zarówno dla "Roll Over Beethoven", jak i "Johnny B. Goode". Został przyjęty do Rock and Roll Hall of Fame jako Wczesny Wpływ (Early Influence) w 1986 roku, w samej pierwszej klasie przyjęć tej instytucji (Źródło: Wikipedia).

Rodzina i życie prywatne

Matka

Robert był jej nieślubnym synem z Noahem Johnsonem.

Ojciec

Biologiczny ojciec Roberta; mąż Julii, Charles Dodds, nie był jego ojcem.

Żona (1.)

Ślub w lutym 1929 roku, w wieku 14 lat; zmarła przy porodzie wkrótce potem, razem z dzieckiem.

Syn

Urodzony w 1931 roku z Virgie Jane Smith; potwierdzony przez Sąd Najwyższy Mississippi w 1998 roku jako jedyny prawny spadkobierca Roberta Johnsona.

Formacyjne doświadczenia

  • •Luty 1929: Żeni się z 14-letnią Virginią Travis, która wkrótce potem umiera przy porodzie. (Źródło: Wikipedia)
  • •Ok. 1930–1931: Intensywnie uczy się u Isaiaha "Ike'a" Zimmermana w pobliżu Beauregard w stanie Mississippi, ponoć ćwicząc nocami na cmentarzach. (Źródło: Wikipedia)
  • •23, 26 i 27 listopada 1936: Pierwsze sesje nagraniowe, Gunter Hotel, San Antonio w Teksasie. (Źródło: Wikipedia)
  • •19–20 czerwca 1937: Druga i ostatnia sesja nagraniowa, Dallas w Teksasie. (Źródło: Wikipedia)
  • •16 sierpnia 1938: Umiera w wieku 27 lat w pobliżu Greenwood w stanie Mississippi, w niewyjaśnionych okolicznościach. (Źródło: Wikipedia)

Historie i anegdoty

"Słynna legenda o sprzedaniu duszy na rozstaju dróg pierwotnie dotyczyła zupełnie innego muzyka — Tommy'ego Johnsona, bez pokrewieństwa — i przeniosła się na historię Roberta Johnsona dopiero dekady później, za sprawą badaczy bluesa w latach 60. (Źródło: Wikipedia)"
"Na całym świecie znane są tylko dwa lub trzy uwierzytelnione zdjęcia Johnsona; szeroko rozpowszechnione trzecie zdjęcie, rzekomo przedstawiające go z muzykiem Johnnym Shinesem, zostało zakwestionowane przez historyków i analizę rozpoznawania twarzy. (Źródło: Wikipedia)"
"Trzy osobne cmentarze przykościelne w Mississippi mają tablice twierdzące, że są jego prawdziwym grobem; nikt nie może z całą pewnością powiedzieć, który z nich, jeśli którykolwiek, jest właściwy. (Źródło: Wikipedia)"

Współpracownicy

Starszy muzyk, który intensywnie uczył Johnsona gry na gitarze w pobliżu Beauregard w stanie Mississippi, ok. 1930–1931 — prawdziwe źródło jego szybkiej poprawy.

Wczesny wpływ w Delcie; późniejsze wymijające komentarze House'a o nagłej biegłości Johnsona pomogły podsycić legendę o rozstaju dróg.

Producent w American Record Corporation, który prowadził zarówno sesje nagraniowe w San Antonio, jak i w Dallas.

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

Robert Johnson - Hellhound on my trail

Recorded June 20, 1937 in Dallas — often called his single greatest performance.

SuperGuitarNico

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Dyskografia

RokTytułProducentStudioWytwórniaLista przebojówSprzedażMuzycyYouTubeUwagi
1936Sesja 1: Gunter Hotel, San Antonio (23 listopada)Don Law—ARC / Vocalion———8 piosenek, w tym "Sweet Home Chicago," "Kind Hearted Woman Blues" i "I Believe I'll Dust My Broom."
1936Sesja 2: Gunter Hotel, San Antonio (26 listopada)Don Law—ARC / Vocalion———1 piosenka — "32-20 Blues."
1936Sesja 3: Gunter Hotel, San Antonio (27 listopada)Don Law—ARC / Vocalion———7 piosenek, w tym "Cross Road Blues," "Terraplane Blues" (jego jedyny prawdziwy przebój za życia) i "Come On in My Kitchen."
1937Sesja 4: Vitagraph Building, Dallas (19 czerwca)Don Law—ARC / Vocalion———Obejmowała "Stones in My Passway" i "From Four Until Late."
1937Sesja 5: Vitagraph Building, Dallas (20 czerwca)Don Law—ARC / Vocalion———Ostatnia sesja — obejmowała "Hellhound on My Trail," "Love in Vain," "Me and the Devil Blues" i "Traveling Riverside Blues." Cały jego dorobek nagraniowy ze wszystkich 5 sesji liczy 29 piosenek plus 13 zachowanych podejść alternatywnych.
1961King of the Delta Blues Singers (kompilacja)Frank Driggs—Columbia Records———Kompilacja, która przedstawiła Johnsona brytyjskiemu pokoleniu bluesrocka.
1970King of the Delta Blues Singers, Vol. II (kompilacja)——Columbia Records———Druga kompilacja zbierająca pozostałe utwory.
1990The Complete Recordings (box set)Steve Berkowitz / Lawrence Cohn—Columbia Records———Ostateczny zbiór wszystkich 29 piosenek i 13 podejść alternatywnych; zdobył nagrodę Grammy.

Linki zewnętrzne

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep