Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
Roberto Ciotti
Foto: Roberto Scorta (Wikimedia Commons/Flickr, CC BY 2.0)
Blues Rock

Roberto Ciotti

Tego artysty nie ma już wśród nas.
Urodzony/a: 20. februar 1953 · Zmarł/a: 31. desember 2013• Italy• Aktywny/a: 1970–2013
BluesBlues RockElectric BluesDelta Blues

Urodzony w Rzymie gitarzysta bluesrockowy i kompozytor, często nazywany „włoskim Erikiem Claptonem", którego muzyka do filmu Gabriele Salvatoresa Marrakech Express (1989) uczyniła „No More Blue" włoskim klasykiem bluesa.

Instrumenty
Guitar, Dobro, Vocals
Wytwórnie
Cramps Records, Time Music
z
Italia
Urodzony/a
20. februar 1953
Roberto Ciotti (20 lutego 1953 – 31 grudnia 2013) był jednym z najwybitniejszych włoskich gitarzystów bluesowych, często nazywanym „włoskim Erikiem Claptonem" (Źródło: Wikipedia). Urodził się w Rzymie, zaczął grać na gitarze w wieku dwunastu lat, a po występach w jazzrockowej grupie Blue Morning (1970–1972) u boku saksofonisty Maurizia Giammarco, do połowy lat 70. pracował jako gitarzysta sesyjny i trasowy dla Francesca De Gregoriego i Edoarda Bennato (Źródło: oficjalna strona; Wikipedia). W 1978 roku wydał solowy debiut „Supergasoline Blues", a w 1980 roku otwierał koncerty Boba Marleya na stadionie San Siro w Mediolanie i Stadio Comunale w Turynie (Źródło: oficjalna strona). Ciotti koncertował z byłym perkusistą Cream, Gingerem Bakerem, w latach 1983–1984, i wystąpił gościnnie w dokumencie Bertranda Taverniera i Roberta Parrisha „Mississippi Blues" z 1983 roku (Źródło: Wikipedia). Jego największy sukces komercyjny przyszedł w 1989 roku, gdy skomponował ścieżkę dźwiękową do filmu Gabriele Salvatoresa „Marrakech Express"; utwór tytułowy „No More Blue" stał się jego najbardziej rozpoznawalnym utworem i zdobył nagrodę Sanremo Blues Award oraz nagrodę za muzykę filmową Roccella Jonica (Źródło: Wikipedia; oficjalna strona). Skomponował następnie muzykę do filmu Salvatoresa „Turné" (1990) i wydał dwanaście albumów studyjnych w latach 1978–2013, w tym „Walking" (1999), który sprzedał się w ponad 20 000 egzemplarzy (Źródło: oficjalna strona). Regularnie występował w rzymskim klubie bluesowym Big Mama oraz na dużych festiwalach, takich jak Pistoia Blues (gdzie w 2009 roku zdobył nagrodę Pistoia Blues Award), Montreux, Berlin, Lucerna i Hamburg (Źródło: oficjalna strona). W ostatnich latach życia wielokrotnie podróżował do Senegalu (2011–2012), by na festiwalu Saint-Louis Jazz Festival zgłębiać fuzję afro-blues (Źródło: Rockol). Ciotti zmarł w Rzymie 31 grudnia 2013 roku po długiej chorobie, krótko po wydaniu swojego ostatniego albumu „Equilibrio Precario" (Źródło: Wikipedia).

Wpływ muzyczny

Jako jeden z najważniejszych włoskich gitarzystów bluesrockowych, Ciotti wprowadził międzynarodowe wpływy bluesa i delta blues do włoskiej muzyki popularnej poprzez pracę nad muzyką filmową, wieloletnią rezydencję w rzymskim klubie Big Mama oraz dekady występów na europejskiej scenie festiwalowej – dziedzictwo uhonorowane nagrodą Pistoia Blues Award (2009) i uznawane przez włoską prasę muzyczną za fundamentalne dla sceny bluesowej kraju (Źródło: Wikipedia; oficjalna strona).

Formacyjne doświadczenia

  • •1953: Urodzony 20 lutego w Rzymie, Włochy (Źródło: Wikipedia; Treccani).
  • •1970–1972: Gra w jazzrockowej grupie Blue Morning u boku saksofonisty Maurizia Giammarco (Źródło: oficjalna strona).
  • •1972: Zaczyna uczyć się akustycznej gry na dobro i delta blues (Źródło: oficjalna strona).
  • •Lata 70. (do 1977): Pracuje jako gitarzysta sesyjny i trasowy dla Francesca De Gregoriego i Edoarda Bennato (Źródło: oficjalna strona; Wikipedia).
  • •1978: Wydaje solowy album debiutancki „Supergasoline Blues" (Źródło: Discogs; Wikipedia).
  • •1980: Otwiera koncerty Boba Marleya na stadionie San Siro w Mediolanie i Stadio Comunale w Turynie (Źródło: oficjalna strona).
  • •1983–1984: Koncertuje z byłym perkusistą Cream, Gingerem Bakerem (Źródło: oficjalna strona).
  • •1983: Gościnnie występuje w dokumencie Bertranda Taverniera i Roberta Parrisha „Mississippi Blues" (Źródło: Wikipedia).
  • •1989: Komponuje muzykę do filmu Gabriele Salvatoresa „Marrakech Express"; „No More Blue" staje się jego najbardziej rozpoznawalnym utworem i zdobywa nagrodę Sanremo Blues Award oraz nagrodę za muzykę filmową Roccella Jonica (Źródło: Wikipedia; oficjalna strona).
  • •1990: Komponuje muzykę do filmu Salvatoresa „Turné" (Źródło: Wikipedia).
  • •1999: Wydaje „Walking", który sprzedaje się w ponad 20 000 egzemplarzy (Źródło: oficjalna strona).
  • •2009: Otrzymuje nagrodę Pistoia Blues Award (Źródło: oficjalna strona).
  • •2011–2012: Wielokrotnie podróżuje do Senegalu, by zgłębiać fuzję afro-blues na Saint-Louis Jazz Festival (Źródło: Rockol).
  • •2013: Wydaje ostatni album „Equilibrio Precario"; umiera w Rzymie 31 grudnia po długiej chorobie (Źródło: Wikipedia).

Instrumenty i sprzęt

Historie i anegdoty

"W 1980 roku Ciotti otworzył koncerty Boba Marleya na stadionie San Siro w Mediolanie i Stadio Comunale w Turynie (Źródło: oficjalna strona)."
"Wystąpił gościnnie, z wywiadem i występem na żywo, w dokumencie Bertranda Taverniera i Roberta Parrisha „Mississippi Blues" z 1983 roku (Źródło: Wikipedia)."
"„No More Blue", napisany do filmu Gabriele Salvatoresa „Marrakech Express" z 1989 roku, stał się jednym z najbardziej znanych włoskich utworów bluesowych i pozostał jego znakiem rozpoznawczym do końca kariery (Źródło: Wikipedia)."

Współpracownicy

lata 70. (do 1977)

Gitarzysta sesyjny i trasowy włoskiego piosenkarza-autora (Źródło: Wikipedia; oficjalna strona).

lata 70. (do 1977)

Gitarzysta sesyjny i trasowy (Źródło: Wikipedia; oficjalna strona).

1983–1984

Wspólna trasa koncertowa; były perkusista Cream (Źródło: oficjalna strona).

brak daty

Amerykański trębacz jazzowy; współpracował z Ciottim (Źródło: Wikipedia).

1989–1990

Reżyser filmowy; Ciotti skomponował muzykę do filmów Salvatoresa „Marrakech Express" (1989) i „Turné" (1990) (Źródło: Wikipedia).

brak daty

Brytyjski klawiszowiec jazz/rock; współpracownik (Źródło: oficjalna strona).

brak daty

Amerykański perkusista jazz-fusion; współpracownik (Źródło: oficjalna strona).

brak daty

Amerykański saksofonista jazzowy; współpracownik (Źródło: oficjalna strona).

brak daty

Amerykański gitarzysta jazzowy; współpracownik (Źródło: oficjalna strona).

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

ROBERTO CIOTTI - NO MORE BLUE - VIDEO CLIP

Official video for his signature song from the 1989 Marrakech Express soundtrack.

YouTube

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Dyskografia

RokTytułProducentStudioWytwórniaLista przebojówSprzedażMuzycyYouTubeUwagi
1978Supergasoline Blues——————Debiutancki album solowy, wydany przez Cramps Records (Źródło: Wikipedia; Discogs).
1979Bluesman——————Drugi album studyjny (Źródło: Wikipedia).
1982Rockin' Blues——————Album studyjny (Źródło: Wikipedia).
1989No More Blue——————Album ze ścieżką dźwiękową do filmu Gabriele Salvatoresa „Marrakech Express", wydany przez Time Music; jego komercyjny przełom (Źródło: Wikipedia; Discogs).
1992Road 'n' Rail——————Album studyjny (Źródło: Wikipedia).
1994King of Nothing——————Album studyjny (Źródło: Wikipedia).
1996Changes——————Album studyjny (Źródło: Wikipedia; Discogs).
1999Walking——————Album studyjny; sprzedał się w ponad 20 000 egzemplarzy (Źródło: oficjalna strona).
2002Behind the Door——————Album studyjny (Źródło: Wikipedia).
2010Troubles & Dreams——————Album studyjny (Źródło: Wikipedia).
2013Equilibrio Precario——————Ostatni album studyjny, wydany w roku jego śmierci (Źródło: Wikipedia).

Znane utwory

01No More Blue
02Supergasoline Blues

Nagrody i wyróżnienia

1989
Sanremo Blues Award
Najlepszy utwór bluesowy, za „No More Blue"
1989
Nagroda za muzykę filmową Roccella Jonica („Giovani & Giovani")
Najlepsza muzyka filmowa, za „Marrakech Express"
2009
Pistoia Blues Award
Uznanie za całokształt kariery

Linki zewnętrzne

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep