Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
Shemekia Copeland
Photo: Jay Godwin / LBJ Library, 2019 (Wikimedia Commons, CC0 1.0 Public Domain)
Modern

Shemekia Copeland

Urodzony/a: April 10, 1979, Harlem, New York City• United States
Contemporary BluesElectric Blues
12 czerwca 2011 roku, podczas Chicago Blues Festival, Shemekia Copeland otrzymała koronę samej Koko Taylor od jej córki, Cookie, i została oficjalnie ogłoszona nową Królową Bluesa. Było to mniej koronacją, a bardziej formalnością — praktycznie trenowała do tej roli od dzieciństwa, gdy stała obok ojca na scenie. Urodziła się jako Charon Shemekia Copeland 10 kwietnia 1979 roku w Harlemie w Nowym Jorku, córka teksańskiego gitarzysty i wokalisty bluesowego Johnny'ego Copelanda. Zaczęła śpiewać wcześnie i zadebiutowała publicznie w klubie Cotton Club w Harlemie mając około dziesięciu lat. W wieku szesnastu lat, gdy stan zdrowia jej ojca zaczął się pogarszać, zaczął zabierać ją w trasy koncertowe jako support — prawdziwy, wymagający okres nauki na scenach bluesowych w całym kraju, który budował jej imię w środowisku na lata przed podpisaniem własnego kontraktu płytowego (Źródło: Wikipedia). Podpisała kontrakt z Alligator Records i wydała swój debiutancki album "Turn the Heat Up!" w 1998 roku, po którym nastąpiła trasa koncertowa po festiwalach w Stanach Zjednoczonych i Europie. Jej kontynuacja z 2000 roku, "Wicked," zawierała duet z jedną z jej własnych bohaterek, wokalistką R&B Ruth Brown, i zdobyła trzy nagrody Blues Music Awards. "Talking to Strangers" (2002) wyprodukował Dr. John, a "The Soul Truth" (2005) legenda Stax Steve Cropper — wysokoprofilowe pary producenckie, które sygnalizowały, jak poważnie traktowało ją środowisko bluesowe już od wczesnych lat kariery. W 2008 roku podpisała kontrakt z Telarc International (Źródło: Wikipedia). W późniejszej karierze świadomie zwróciła się ku piosenkom bezpośrednio zaangażowanym w amerykańskie życie społeczne i polityczne, wydając luźną trylogię albumów — "America's Child" (2018, który dotarł do 3. miejsca na liście Top Blues Albums Billboardu), "Uncivil War" (2020) i "Blame It on Eve" (2024) — które podejmowały tematy przemocy z użyciem broni, rasizmu, religijnej hipokryzji i podziałów na wsi, nigdy nie tracąc przy tym brzmienia pełnej mocy zespołu bluesowego. "Blame It on Eve" przyniósł jej trzy nominacje do Grammy, w tym za najlepszy współczesny album bluesowy (Źródło: Wikipedia). Na dwunastu albumach studyjnych zdobyła dziewięć nagród Blues Music Awards i pięć nagród Blues Blast Music Awards, a w 2022 roku magazyn DownBeat uznał ją za Artystę Bluesowego Roku za "Done Come Too Far." Mieszka z mężem Brianem Schultzem i ich synem Johnnym — nazwanym na cześć jej ojca — i nadal koncertuje oraz nagrywa na czele gatunku, do prowadzenia którego została dosłownie koronowana (Źródło: Wikipedia).

Wpływ muzyczny

Jako oficjalnie koronowana następczyni Koko Taylor, Shemekia Copeland niesie tytuł Królowej Bluesa w nowe pokolenie, a jej społecznie zaangażowana trylogia albumów — "America's Child," "Uncivil War" i "Blame It on Eve" — wprowadziła współczesne pisanie tekstów bluesowych bezpośrednio w dialog z amerykańską polityką i sprawiedliwością społeczną w sposób, jakiego próbowało niewielu współczesnych artystów. Jej trzy nominacje do Grammy za "Blame It on Eve" oznaczają najszersze mainstreamowe uznanie w jej karierze (Źródło: Wikipedia).

Inspiracje

Johnny CopelandRuth BrownKoko Taylor

Rodzina i życie prywatne

Ojciec

Gitarzysta i wokalista bluesowy z Teksasu; zabierał ją na trasy jako swój support, gdy pogarszało się jego zdrowie.

Syn

Nazwany na cześć jej ojca.

Formacyjne doświadczenia

  • •Ok. 10 lat: Pierwszy publiczny występ w Cotton Club w Harlemie. (Źródło: Wikipedia)
  • •16 lat: Zaczyna koncertować jako support swojego ojca Johnny'ego Copelanda, gdy pogarsza się jego zdrowie. (Źródło: Wikipedia)
  • •1998: Debiutancki album "Turn the Heat Up!" wydany w Alligator Records. (Źródło: Wikipedia)
  • •12 czerwca 2011: Oficjalnie koronowana na nową Królową Bluesa na Chicago Blues Festival. (Źródło: Wikipedia)
  • •2018–2024: Wydaje swoją zaangażowaną społecznie trylogię albumów — "America's Child," "Uncivil War," "Blame It on Eve." (Źródło: Wikipedia)

Instrumenty i sprzęt

Wokal

Głos

Potężna, współczesna wokalistka bluesowa znana z zaangażowanej społecznie twórczości.

Historie i anegdoty

"Swój pierwszy publiczny występ dała w wieku około dziesięciu lat w Cotton Club w Harlemie. (Źródło: Wikipedia)"
"Została formalnie koronowana na nową Królową Bluesa 12 czerwca 2011 roku, gdy córka Koko Taylor, Cookie, wręczyła jej koronę Taylor na Chicago Blues Festival. (Źródło: Wikipedia)"
"Jej album "Wicked" z 2000 roku zawierał duet z jedną z jej własnych idolek, wokalistką R&B Ruth Brown. (Źródło: Wikipedia)"
"Miała albumy wyprodukowane przez Dr. Johna ("Talking to Strangers," 2002) i legendę Stax, Steve'a Croppera ("The Soul Truth," 2005). (Źródło: Wikipedia)"
""Blame It on Eve" (2024) przyniósł jej trzy nominacje do Grammy, najszersze uznanie w jej karierze. (Źródło: Wikipedia)"

Współpracownicy

Jej ojciec; zabierał ją jako nastolatkę na trasy jako swój support.

Wokalistka R&B i jedna z jej idolek; partnerka duetowa na "Wicked" (2000).

Wyprodukował "Talking to Strangers" (2002).

Legenda Stax Records; wyprodukował "The Soul Truth" (2005).

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

Shemekia Copeland - "Blame It On Eve" (Live at AmericanaFest 2024)

Title track of her Grammy-nominated 2024 album.

WMOT 89.5 FM

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Dyskografia

RokTytułProducentStudioWytwórniaLista przebojówSprzedażMuzycyYouTubeUwagi
1998Turn the Heat Up!John Snyder—Alligator Records———Album debiutancki, po którym nastąpiła trasa po USA i europejskich festiwalach.
2000WickedJohn Snyder—Alligator Records——Ruth Brown (Wokal (duet))Zawiera duet z Ruth Brown; zdobył trzy Blues Music Awards.
2002Talking to StrangersDr. John—Alligator Records————
2005The Soul TruthSteve Cropper—Alligator Records————
2018America's ChildWill Kimbrough—Alligator Records———Pierwsza część jej trylogii zaangażowanej społecznie; dotarła do 3. miejsca na liście Top Blues Albums Billboardu.
2020Uncivil WarWill Kimbrough—Alligator Records———Druga część jej trylogii zaangażowanej społecznie.
2022Done Come Too FarWill Kimbrough—Alligator Records———Zdobyła tytuł Blues Artist of the Year magazynu DownBeat.
2024Blame It on EveWill Kimbrough—Alligator Records———Trzecia część jej trylogii zaangażowanej społecznie; przyniosła jej trzy nominacje do Grammy.

Znane utwory

01Married to the Blues
02Wine O'Clock
03Ain't Gonna Be Your Tattoo
04Blame It on Eve

Linki zewnętrzne

Booking / Kontakt

Czy jesteś artystą, czy reprezentujesz zespół lub agencję bookingową? Chcemy, aby informacje o bookingu były zawsze poprawne i aktualne. Prześlij nam właściwe dane za pomocą naszego formularza kontaktowego, a zaktualizujemy profil najszybciej jak to możliwe. Przejdź do formularza kontaktowego

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep