Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
Stevie Ray Vaughan
Photo: Bbadventure / Bob Bissett, Adventure Photography, 1983 (Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0)
Texas

Stevie Ray Vaughan

Tego artysty nie ma już wśród nas.
Urodzony/a: October 3, 1954, Dallas, Texas · Zmarł/a: August 27, 1990, East Troy, Wisconsin (helicopter crash)• United States
Texas BluesBlues Rock
Instrumenty
Fender Stratocaster ("Number One"), Voice
Wytwórnie
Epic
z
Texas
Urodzony/a
October 3, 1954, Dallas, Texas
Jego nagrobek w Dallas głosi po prostu: "Thank you ... for all the love you passed our way." Stevie Ray Vaughan miał dokładnie siedem lat mainstreamowej kariery — od debiutu w 1983 roku do katastrofy helikoptera w sierpniu 1990 roku — i w tym czasie stał się, według wielokrotnych ocen samego Rolling Stone, jednym z największych gitarzystów, jacy kiedykolwiek żyli. Urodził się jako Stephen Ray Vaughan 3 października 1954 roku w Dallas w Teksasie, jako syn Jimmiego Lee Vaughana i Marthy Jean Cook, nazwany na cześć ojca. Jego starszy brat Jimmie Vaughan, starszy o trzy lata, grał już na gitarze, a Stevie poszedł w jego ślady po otrzymaniu zabawkowej gitary Sears na siódme urodziny w 1961 roku. Był całkowicie samoukiem, uczył się ze słuchu z płyt Alberta Kinga, Otisa Rusha, Muddy'ego Watersa i Jimiego Hendrixa, a już w wieku sześciu lat zaczął podkradać łyki z drinków ojca — początek alkoholizmu, który miał cieniować większość jego życia (Źródło: Wikipedia). Dołączył do swojego pierwszego zespołu, Chantones, w 1965 roku, i przeszedł przez szereg grup z okolic Dallas — Southern Distributor, Krackerjack, Nightcrawlers Marca Benno — zanim rzucił szkołę średnią i przeniósł się do Austin w 1972 roku, gdzie scena bluesowa dawała więcej przestrzeni do grania muzyki, którą naprawdę kochał. Dołączył do Paul Ray and the Cobras w 1975 roku, założył krótkotrwałe Triple Threat Revue w 1977 roku, a w maju 1978 roku założył zespół, który miał zapisać jego nazwisko w historii: Double Trouble, z basistą Tommym Shannonem i perkusistą Chrisem Laytonem (Źródło: Wikipedia). Przełom nastąpił na Montreux Jazz Festival 17 lipca 1982 roku, gdzie jego porywający, bezkompromisowy występ zwrócił uwagę Davida Bowiego, który zatrudnił go w grudniu do gry na gitarze prowadzącej w "Let's Dance." Producent John Hammond — ta sama legenda A&R, która podpisała kontrakty z Bobem Dylanem i Brucem Springsteenem — przyprowadził go do Epic Records w marcu 1983 roku, a 13 czerwca 1983 roku Double Trouble wydało "Texas Flood," nagrany niemal w całości na żywo w ciągu kilku dni. Album dotarł jedynie do 38. miejsca na liście albumów, ale zdecydowanie udowodnił, że wciąż istnieje głodna publiczność dla twardego, tradycyjnego elektrycznego bluesa (Źródło: Wikipedia). "Couldn't Stand the Weather" ukazał się w 1984 roku, "Soul to Soul" w 1985, a wtedy jego uzależnienia — litr whisky i ćwierć uncji kokainy w najgorsze dni — osiągnęły punkt kryzysowy. We wrześniu 1986 roku, po zapaści spowodowanej niemal śmiertelnym odwodnieniem podczas trasy koncertowej po Europie, trafił na leczenie do Peachford Hospital w Atlancie, a następnie kontynuował rehabilitację w Austin. Wytrzeźwiał i wrócił do koncertowania w listopadzie tego roku. Podczas sesji nagraniowych "In Step" (1989) — albumu, który dał mu jedyny hit numer jeden, "Crossfire" — opisywał, że po raz pierwszy poczuł się "w zgodzie z życiem, w zgodzie ze sobą, w zgodzie z moją muzyką" (Źródło: Wikipedia). Był headlinerem Carnegie Hall w 1984 roku i Madison Square Garden w 1989, współpracował ponad podziałami gatunkowymi z Jacksonem Brownem i Erikiem Claptonem, i nadal definiował swoje brzmienie poprzez oryginalne kompozycje, takie jak "Pride and Joy" i "Lenny" — instrumentalny utwór napisany dla jego pierwszej żony, Lenory "Lenny" Bailey, z którą ożenił się w 1979 roku, a rozwiódł w 1988 — obok definitywnych coverów "Texas Flood" Larry'ego Davisa, "The Things That I Used to Do" Guitar Slima i "Voodoo Child (Slight Return)" Jimiego Hendrixa (Źródło: Wikipedia). 27 sierpnia 1990 roku, wkrótce po występie headlinera razem z Erikiem Claptonem w Alpine Valley Music Theatre w East Troy w stanie Wisconsin, Vaughan wsiadł do helikoptera Bell 206B o 0:50 w drodze na lotnisko Midway w Chicago, razem z czterema innymi osobami, w tym agentem Bobbym Brooksem i ochroniarzem Claptona Nigelem Browne'em. W gęstej mgle przy widoczności poniżej dwóch mil helikopter uderzył w pobliskie wzgórze narciarskie chwilę po starcie. Wszystkie pięć osób na pokładzie zginęło na miejscu. National Transportation Safety Board przypisało katastrofę błędowi pilota — pilotowi brakowało certyfikacji lotów helikopterem według wskazań przyrządów (Źródło: Wikipedia). Miał 35 lat. Jego albumy sprzedały się w ponad 15 milionach egzemplarzy w samych Stanach Zjednoczonych w ciągu dekad, które nastąpiły, a w 2015 roku został pośmiertnie przyjęty do Rock and Roll Hall of Fame razem z kolegami z zespołu Double Trouble (Źródło: Wikipedia).

Wpływ muzyczny

Stevie Ray Vaughan samodzielnie udowodnił w 1983 roku, że twardy, tradycyjny elektryczny blues wciąż ma mainstreamową publiczność, ożywiając komercyjne losy gatunku i bezpośrednio wpływając na pokolenie gitarzystów, którzy przyszli po nim. Rolling Stone dwukrotnie umieścił go wśród dwudziestu największych gitarzystów wszech czasów, a jego albumy sprzedały się w ponad 15 milionach egzemplarzy w samych Stanach Zjednoczonych w dekadach od jego śmierci — komercyjny sukces, którego nigdy nie dożył (Źródło: Wikipedia).

Inspiracje

Albert KingJimi HendrixLonnie MackOtis Rush

Rodzina i życie prywatne

Ojciec
Jimmie Lee Vaughan

1921–1986; Stevie został nazwany na jego cześć.

Matka
Martha Jean Cook

1928–2009.

Brat
Jimmie Vaughan

Gitarzysta, o trzy lata starszy; wprowadził Steviego w świat gitary.

Żona
Lenora "Lenny" Bailey

Ślub w 1979 roku, rozwód w 1988; instrumentalny utwór "Lenny" został dla niej napisany.

Formacyjne doświadczenia

  • •1961: Otrzymuje zabawkową gitarę od Sears na siódme urodziny. (Źródło: Wikipedia)
  • •1972: Rzuca szkołę średnią i przenosi się do Austin w Teksasie. (Źródło: Wikipedia)
  • •1978: Zakłada Double Trouble z Tommym Shannonem i Chrisem Laytonem. (Źródło: Wikipedia)
  • •1982: Występ na Montreux Jazz Festival skłania Davida Bowiego do zatrudnienia go do "Let's Dance." (Źródło: Wikipedia)
  • •1983: "Texas Flood" wychodzi 13 czerwca, dowodząc, że wciąż istnieje publiczność dla tradycyjnego bluesa elektrycznego. (Źródło: Wikipedia)
  • •1986: Rozpoczyna leczenie w Peachford Hospital w Atlancie po niemal śmiertelnym załamaniu; osiąga trzeźwość. (Źródło: Wikipedia)

Instrumenty i sprzęt

Gitara

Fender Stratocaster ("Number One")

Jego główna gitara, mocno zmodyfikowany hybrydowy egzemplarz z części z 1963/1962 roku, używany przez całą karierę.

Historie i anegdoty

"W wieku sześciu lat zaczął po kryjomu popijać drinki ojca — początek trwającej całe życie walki z alkoholizmem. (Źródło: Wikipedia)"
"Jego występ w Montreux w 1982 roku został początkowo wygwizdany przez część publiczności festiwalu jazzowego, zanim później odnalazł go David Bowie. (Źródło: Wikipedia)"
"Napisał instrumentalny utwór "Lenny" jako hołd dla swojej pierwszej żony, Lenory Bailey. (Źródło: Wikipedia)"
"Opisywał, że po raz pierwszy poczuł się "w zgodzie z życiem, w zgodzie ze sobą, w zgodzie ze swoją muzyką" podczas nagrywania "In Step" po osiągnięciu trzeźwości. (Źródło: Wikipedia)"
"Zginął wraz z czterema innymi osobami, w tym ochroniarzem Erica Claptona, gdy ich helikopter rozbił się we mgle wkrótce po opuszczeniu koncertu w Alpine Valley, na którym razem występowali. (Źródło: Wikipedia)"
"Na jego nagrobku w Dallas widnieje napis: "Thank you ... for all the love you passed our way." (Źródło: Wikipedia)"

Współpracownicy

Double Trouble (Tommy Shannon, Chris Layton)

Jego zespół akompaniujący od 1978 roku; wprowadzony razem z nim do Rock and Roll Hall of Fame w 2015 roku.

David Bowie

Zatrudnił go do gry na gitarze prowadzącej w "Let's Dance" (1983) po zobaczeniu go w Montreux.

Eric Clapton

Dzielił scenę w Alpine Valley Music Theatre tego wieczoru, gdy doszło do tragicznej katastrofy helikoptera.

Jimmie Vaughan

Jego starszy brat, gitarzysta i najwcześniejszy wpływ muzyczny.

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

Stevie Ray Vaughan & Double Trouble - Texas Flood (Live From Austin, TX)

The title track that launched his career, cut essentially live in the studio.

stevierayvaughnVEVO

Stevie Ray Vaughan & Double Trouble - Pride And Joy (Live at Montreux 1982)

Stevie Ray Vaughan & Double Trouble - Pride And Joy (Live at Montreux 1982)

Stevie Ray Vaughan ~Voodoo Child ~ Live From Austin TX

Stevie Ray Vaughan ~Voodoo Child ~ Live From Austin TX

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Dyskografia

RokTytułProducentStudioWytwórniaLista przebojówSprzedażMuzycyYouTubeUwagi
1983Texas FloodJohn Hammond, Richard Mullen—Epic Records——Tommy Shannon (Bas), Chris Layton (Perkusja)Album debiutancki, nagrany zasadniczo na żywo; udowodnił, że istnieje szeroka publiczność dla tradycyjnego bluesa elektrycznego.
1984Couldn't Stand the WeatherRichard Mullen, Stevie Ray Vaughan—Epic Records————
1985Soul to SoulRichard Mullen, Stevie Ray Vaughan and Double Trouble—Epic Records——Tommy Shannon (Bas), Chris Layton (Perkusja), Reese Wynans (Instrumenty klawiszowe)Klawiszowiec Reese Wynans dołączył do Double Trouble podczas tych sesji.
1986Live AliveStevie Ray Vaughan and Double Trouble—Epic Records———Jedyny oficjalny album koncertowy wydany za jego życia.
1989In StepJim Gaines—Epic Records——Tommy Shannon (Bas), Chris Layton (Perkusja), Reese Wynans (Instrumenty klawiszowe)Nagrany po tym, jak osiągnął trzeźwość; zawiera jego jedyny przebój numer 1, "Crossfire."

Znane utwory

01Texas Flood
02Pride and Joy
03Cold Shot
04Tightrope
05Crossfire
06Voodoo Child (Slight Return)

Linki zewnętrzne

YouTube Music Wikipedia

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep