Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
Sue Foley
Photo: Scott Doubt (Wikimedia Commons, CC BY 4.0)
Modern

Sue Foley

Urodzony/a: March 29, 1968, Ottawa, Ontario, Canada• Canada• Aktywny/a: 1988–present
Texas BluesContemporary Blues

Sue Foley to urodzona w Kanadzie gitarzystka, wokalistka i autorka tekstów bluesowych, która od końca lat 80. jest wiodącym kobiecym głosem współczesnego bluesa.

Sue Foley grała na tej samej różowej gitarze Fender Telecaster w paisleyowy wzór — nazwanej "Pinky" — na niemal każdym albumie i niemal każdym koncercie przez ponad trzydzieści lat, i wreszcie oddała gitarze główną rolę na swojej płycie z 2021 roku "Pinky's Blues," która zdobyła nagrodę Best Traditional Blues Album na Blues Music Awards w kolejnym roku. To był stosowny hołd: instrument pomagał budować jej reputację, odkąd ledwie wyszła z nastoletnich lat. Urodziła się 29 marca 1968 roku w Ottawie w Ontario w Kanadzie. Zainspirowana przez The Rolling Stones, sięgnęła po gitarę w wieku trzynastu lat i zagrała swój pierwszy koncert w wieku szesnastu lat, przechodząc przez szkołę średnią z grupą o nazwie Back Alley John i nagrywając jako the Blue Lights. Po ukończeniu szkoły przeniosła się do Vancouver, założyła Sue Foley Band i intensywnie koncertowała po Kanadzie, zanim w latach 1988 i 1989 wyruszyła w trasę po Ameryce Północnej i Europie z harmonijkarzem Markiem Hummelem — wędrowny okres nauki, który obejmował około 300 koncertów tylko w 1989 roku (Źródło: Wikipedia). Clifford Antone, założyciel legendarnej wytwórni bluesowej i klubu Antone's w Austin, odkrył ją w Memphis i podpisał z nią kontrakt z Antone's Records w 1989 roku. W wieku dwudziestu jeden lat przeniosła się na stałe do Austin w Teksasie, miasta, które miało zdefiniować jej muzyczną tożsamość na resztę kariery. Jej debiutancki album "Young Girl Blues" ukazał się w 1992 roku, rozpoczynając katalog, który rozrósł się do szesnastu albumów pod jej własnym nazwiskiem, wydanych przez wytwórnie takie jak Antone's, Shanachie, Ruf, Blind Pig i Stony Plain (Źródło: Wikipedia). Zbudowała głębokie więzi z bluesowym establishmentem Austin, nagrywając i występując wraz z B.B. Kingiem, Buddym Guyem, Billym Gibbonsem z ZZ Top, Jimmiem Vaughanem, Duke'em Robillardem i Deborah Coleman. Jej album "The Ice Queen" z 2018 roku sprowadził Gibbonsa i Vaughana razem do studia, płyta powszechnie uważana za szczyt kariery. W 2001 roku zdobyła nagrodę Juno za "Love Comin' Down," a przez całą karierę zebrała pięć nagród Blues Music Awards, siedemnaście Maple Blues Awards i trzy Trophées de Blues de France (Źródło: Wikipedia). "Pinky's Blues" (2021) oznaczał pełny powrót do surowego, nieupiększonego teksańskiego bluesa zbudowanego wokół jej oryginalnej gitary. W 2024 roku wydała "One Guitar Woman: A Tribute to the Female Pioneers of Guitar," album honorujący pomijane kobiety-gitarzystki różnych gatunków, który przyniósł jej nominację do Grammy za najlepszy tradycyjny album bluesowy w 2025 roku (Źródło: Wikipedia). Poza występowaniem, ma doktorat z muzykologii, pisała dla Guitar Player Magazine i wniosła wkład do "The Cambridge Companion to the Electric Guitar" (2024), a jej własna książka, "Guitar Women," ma się ukazać nakładem Sutherland House Publishing w 2026 roku — przekształcając te same badawcze instynkty, które ukształtowały "One Guitar Woman," w naukowy projekt o historii, do której przez całą karierę się przyczyniała (Źródło: Wikipedia).

Wpływ muzyczny

Sue Foley była jednym z definiujących głosów gitary bluesowej Austin przez ponad trzy dekady, budując głębokie relacje robocze z postaciami takimi jak B.B. King, Buddy Guy i Jimmie Vaughan, podczas gdy jej praca naukowa — doktorat z muzykologii, album "One Guitar Woman" i nadchodząca książka "Guitar Women" — aktywnie pracowała nad odzyskaniem historii kobiet-gitarzystek, które gatunek historycznie pomijał (Źródło: Wikipedia).

Inspiracje

The Rolling StonesJimmie VaughanTexas blues tradition

Formacyjne doświadczenia

  • •13 lat: Sięga po gitarę, zainspirowana przez Rolling Stones. (Źródło: Wikipedia)
  • •1988–1989: Koncertuje po Ameryce Północnej i Europie z harmonijkarzem Markiem Hummelem, grając w 1989 roku około 300 koncertów. (Źródło: Wikipedia)
  • •1989: Odkryta w Memphis przez założyciela Antone's Records, Clifforda Antone'a; podpisuje kontrakt z wytwórnią. (Źródło: Wikipedia)
  • •21 lat: Przenosi się na stałe do Austin w Teksasie. (Źródło: Wikipedia)
  • •2021: "Pinky's Blues" zdobywa Best Traditional Blues Album na Blues Music Awards. (Źródło: Wikipedia)
  • •2025: Otrzymuje nominację do Grammy za "One Guitar Woman." (Źródło: Wikipedia)

Instrumenty i sprzęt

Gitara

"Pinky" (różowy paisleyowy Fender Telecaster)

Jej główna gitara od ponad 30 lat, grana na niemal każdym albumie i koncercie; imienniczka jej albumu z 2021 roku.

Historie i anegdoty

"Od ponad 30 lat gra na tym samym różowym paisleyowym Fenderze Telecasterze o przydomku "Pinky" na niemal każdym albumie i niemal każdym koncercie. (Źródło: Wikipedia)"
"Odkryta w Memphis przez założyciela Antone's Records, Clifforda Antone'a, który podpisał z nią kontrakt w 1989 roku. (Źródło: Wikipedia)"
"Jej album "The Ice Queen" z 2018 roku sprowadził Billy'ego Gibbonsa i Jimmiego Vaughana razem do studia. (Źródło: Wikipedia)"
"Ma doktorat z muzykologii i pisała dla Guitar Player Magazine. (Źródło: Wikipedia)"
"Jej książka "Guitar Women" ma się ukazać nakładem Sutherland House Publishing w 2026 roku. (Źródło: Wikipedia)"

Współpracownicy

Założyciel Antone's Records; odkrył ją w Memphis i podpisał z nią kontrakt w 1989 roku.

Obaj wystąpili razem na jej albumie "The Ice Queen" z 2018 roku.

Partnerzy nagraniowi i koncertowi przez całą jej karierę w bluesowej scenie Austin.

Harmonijkarz, z którym intensywnie koncertowała w latach 1988–1989.

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

Sue Foley - Pinky's Blues

Title track named for her signature pink paisley Telecaster.

cyaraland

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Dyskografia

RokTytułProducentStudioWytwórniaLista przebojówSprzedażMuzycyYouTubeUwagi
1992Young Girl Blues——Antone's Records———Album debiutancki.
1993Without a Warning——Antone's Records————
1995Big City Blues——Antone's/Discovery————
1996Walk in the Sun——Antone's/Discovery————
2001Love Comin' Down——Ruf Records———Zdobyła Juno Award.
2004Change——Ruf Records————
2018The Ice QueenMike Flanigin—Stony Plain Records——Billy Gibbons (Gitara), Jimmie Vaughan (Gitara)Z udziałem Billy'ego Gibbonsa i Jimmiego Vaughana.
2021Pinky's BluesMike Flanigin—Stony Plain Records——Jon Penner (Bas), Chris Layton (Perkusja), Mike Flanigin (Organy Hammonda, producent), Jimmie Vaughan (Gitara rytmiczna)Nazwany na cześć jej gitary "Pinky"; zdobył Best Traditional Blues Album na Blues Music Awards 2022. Wystąpił także perkusista Chris Layton z Double Trouble Stevie Raya Vaughana.
2023Live in Austin Vol. 1——Stony Plain Records————
2024One Guitar Woman: A Tribute to the Female Pioneers of Guitar——Stony Plain Records———Nominowany do Grammy, najlepszy tradycyjny album bluesowy (2025).

Znane utwory

01Pinky's Blues
02Say It's Not So
03Young Girl Blues

Linki zewnętrzne

Booking / Kontakt

Czy jesteś artystą, czy reprezentujesz zespół lub agencję bookingową? Chcemy, aby informacje o bookingu były zawsze poprawne i aktualne. Prześlij nam właściwe dane za pomocą naszego formularza kontaktowego, a zaktualizujemy profil najszybciej jak to możliwe. Przejdź do formularza kontaktowego

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep