Wróć do artystów
Publicity photograph, 1942 — photographer unrecorded/unknown (Wikimedia Commons, public domain)
Texas
T-Bone Walker
Tego artysty nie ma już wśród nas.
Urodzony/a: May 28, 1910, Linden, Texas · Zmarł/a: March 16, 1975, Los Angeles, California (bronchial pneumonia following a stroke)• United States
Texas BluesElectric BluesJump Blues
Instrumenty
Hollow-body electric guitar, Voice
Wytwórnie
Capitol, Black & White, Imperial, Atlantic
z
Dallas, Texas
Urodzony/a
May 28, 1910, Linden, Texas
Wpływ muzyczny
B.B. King napisał w swojej autobiografii z 1996 roku, że usłyszenie Walkera było powodem, dla którego w ogóle sięgnął po gitarę elektryczną. Chuck Berry wymienił Walkera, obok Louisa Jordana, jako swój główny wpływ. Jimi Hendrix bezpośrednio naśladował sztuczkę Walkera z graniem na gitarze zębami, a Steve Miller powiedział, że Walker osobiście nauczył go zarówno tej sztuczki, jak i techniki grania za plecami w 1952 roku. Lonnie Mack nazwał go swoim głównym wpływem gitary bluesowej, a Allman Brothers Band uczynili "Stormy Monday" stałym elementem swoich koncertów przez dekady. Rolling Stone umieścił go na 67. miejscu swojej listy 100 największych gitarzystów wszech czasów z 2018 roku (Źródło: Wikipedia).
Rodzina i życie prywatne
Ojczym
Członek Dallas String Band; nauczył młodego Walkera gry na gitarze, ukulele, banjo, skrzypcach, mandolinie i fortepianie.
Formacyjne doświadczenia
- •Opuścił szkołę w wieku 10 lat i był zawodowym wykonawcą już w wieku 15 lat. (Źródło: Wikipedia)
- •Jako chłopiec oprowadzał przyjaciela rodziny, Blind Lemona Jeffersona, po Deep Ellum w Dallas na jego koncerty. (Źródło: Wikipedia)
- •1929: Pierwsza płyta, "Wichita Falls Blues," wydana w Columbii jako "Oak Cliff T-Bone." (Źródło: Wikipedia)
- •Ok. 1940: Staje się pierwszym artystą bluesowym, który uczynił gitarę elektryczną prawdziwym instrumentem solowym/prowadzącym. (Źródło: Wikipedia)
- •1947: Nagrywa "Call It Stormy Monday," swoje definiujące nagranie, dla Black & White Records. (Źródło: Wikipedia)
Instrumenty i sprzęt
Gitara
Elektryczna gitara półakustyczna
ok. 1940–1975
Jeden z pierwszych muzyków bluesowych, którzy przyjęli gitarę elektryczną jako instrument prowadzący/solowy, a nie akompaniament rytmiczny.
Historie i anegdoty
"Prezentował sceniczne popisy, takie jak granie na gitarze zębami i zza pleców — dekady przed tym, jak Jimi Hendrix zapożyczył te same ruchy. (Źródło: Wikipedia)"
"Blind Lemon Jefferson był przyjacielem rodziny, który czasem przychodził na kolację; młody Walker oprowadzał go po Deep Ellum na koncerty, zanim którykolwiek z nich nagrał choćby jeden dźwięk. (Źródło: Wikipedia)"
"B.B. King wspominał w swojej autobiografii, że po raz pierwszy słysząc Walkera, pomyślał, iż "sam Jezus powrócił na ziemię, grając na gitarze elektrycznej." (Źródło: Wikipedia)"
Współpracownicy
Przyjaciel rodziny, którego Walker jako chłopiec oprowadzał po Deep Ellum w Dallas.
Lider zespołu, którego orkiestrze Walker przewodził na początku lat 40.
Producent jego sesji dla Imperial Records, 1950–1954.
Dzielił scenę z Walkerem i Memphis Slimem na American Folk Blues Festival w 1962 roku.
Oglądaj i słuchaj
Wyróżnione
T-Bone Walker - Call It Stormy Monday {1947}
His defining record, produced by Ralph Bass for Black & White Records — one of the most-covered songs in American music.
Worried Tunes 2
Oglądaj i słuchaj
Henter videoer fra YouTube…
Dyskografia
| Rok | Tytuł | Producent | Studio | Wytwórnia | Lista przebojów | Sprzedaż | Muzycy | YouTube | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1929 | Debiut w Columbii, Dallas | Columbia Records | — | Columbia | — | — | Douglas Fernell (Fortepian) | "Wichita Falls Blues" b/w "Trinity River Blues," figurujący jako Oak Cliff T-Bone — akustyczny, sprzed ery elektryczności. | |
| 1940 | Sesje dla Varsity z orkiestrą Lesa Hite'a | Varsity Records | — | Varsity | — | — | — | Występował jako wokalista/gitarzysta z big bandem Lesa Hite'a. | |
| 1942 | Era Rhumboogie Records, Chicago | Marl Young | — | Rhumboogie | — | — | Marl Young (Lider zespołu, aranżacja) | 1942–1945, z towarzyszeniem orkiestry Marla Younga. | |
| 1946 | Era Black & White Records, Los Angeles | Ralph Bass | — | Black & White | — | — | Teddy Buckner (Trąbka), Bumps Myers (Saksofon), Lloyd Glenn (Fortepian), Billy Hadnott (Bas), Jack McVea (Saksofon tenorowy) | 1946–1948 — zawiera "Call It Stormy Monday" (1947) i "T-Bone Shuffle" (listopad 1947), plus przeboje R&B "Bobby Sox Blues" i "West Side Baby." | |
| 1950 | Era Imperial Records, Los Angeles | Dave Bartholomew | — | Imperial | — | — | Dave Bartholomew (Lider zespołu, trąbka) | 1950–1954. | |
| 1955 | T-Bone Blues (nagrany, wydany w 1959) | Atlantic Records | — | Atlantic | — | — | — | Sesje nagrane w latach 1955–1957, wydane jako album "T-Bone Blues" w 1959 roku. | |
| 1962 | Trasa American Folk Blues Festival, Europa | — | — | Różne | — | — | Memphis Slim (Fortepian), Willie Dixon (Bas) | Europejskie daty koncertowe, w tym wspólny występ z Memphis Slimem i Williem Dixonem. | |
| 1970 | Good Feelin' | — | — | Polydor | — | — | — | Zdobył Grammy dla najlepszego etnicznego lub tradycyjnego nagrania folkowego. |