Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
The Yardbirds
Photo: Beat Publications (KRLA Beat), 1965 (Wikimedia Commons, public domain in the US)
British

The Yardbirds

• United Kingdom• Aktywny/a: 1963–1968
British Blues BoomBlues RockPsychedelic Rock

Londyński zespół bluesowy, który w niecałe pięć lat zatrudnił kolejno Erica Claptona, Jeffa Becka i Jimmy'ego Page'a jako gitarzystów prowadzących — a którego ostatni skład, pod wodzą Page'a, przemianował się w 1968 roku na Led Zeppelin. Członek założyciel Chris Dreja, gitarzysta rytmiczny i basista zespołu, zmarł 25 września 2025 roku w wieku 78 lat, pozostawiając Jima McCarty'ego i Paula Samwella-Smitha jako ostatnich żyjących członków oryginalnego składu.

Żaden inny zespół w historii rocka nie ma tak dziwnej historii kadrowej jak Yardbirds: przez pięć lat zatrudnili kolejno trzech gitarzystów, z których każdy miał później zostać zaliczony do grona najwybitniejszych wszech czasów. Eric Clapton, Jeff Beck i Jimmy Page — wszyscy przewinęli się przez ten jeden londyński zespół bluesowy, a każdy z nich opuszczał go, grając na innym instrumencie niż ten, który tam zastał (Źródło: Wikipedia). Zespół powstał w południowo-zachodnim Londynie w 1963 roku z Metropolitan Blues Quartet, przyjmując nazwę być może zapożyczoną od Jacka Kerouaca lub od saksofonisty jazzowego Charlie'ego "Yardbirda" Parkera. Przejęli rezydencję w klubie Crawdaddy w Richmond po Rolling Stonesach i zbudowali swoją wczesną reputację na niepodrasowanych coverach chicagowskiego bluesa — "Smokestack Lightning" Howlin' Wolfa, "Good Morning Little School Girl" Sonny'ego Boya Williamsona II — rozciąganych na żywo w rozbudowane partie instrumentalne "rave-up", w których tempo podwajało się, zanim wracało do normy. Trasa w grudniu 1963 roku jako zespół towarzyszący samemu Sonny'emu Boyowi Williamsonowi II, wydana później jako "Sonny Boy Williamson and the Yardbirds" (1966), pokazała, jak poważnie nastoletni zespół traktował tę muzykę (Źródło: Wikipedia). Eric Clapton dołączył jako gitarzysta w październiku 1963 roku, ale jego bluesowy purytanizm zderzył się z komercyjnymi ambicjami zespołu. Przełomowy singel "For Your Love" (1965) — popowa piosenka Grahama Gouldmana zbudowana wokół klawesynu, a nie solówki gitarowej — stał się hitem Top 10 i natychmiast wypchnął Claptona z zespołu; odszedł do Bluesbreakers Johna Mayalla w ciągu kilku dni od premiery. Jego zastępca, Jeff Beck, obrał zupełnie odwrotne podejście, ścigając fuzz, feedback, przesterowanie i wschodnie skale w singlach takich jak "Heart Full of Soul" i "Shapes of Things" (1966) — ten ostatni później okrzyknięty jedną z pierwszych płyt psychodelicznego rocka, miesiące przed "Rain" Beatlesów (Źródło: Wikipedia). Jimmy Page, już wtedy jeden z najbardziej zapracowanych londyńskich gitarzystów sesyjnych, dołączył w połowie 1966 roku — początkowo na basie, następnie w krótkotrwałym składzie z dwiema gitarami prowadzącymi obok Becka, który wyprodukował dziwny, awangardowy singel "Happenings Ten Years Time Ago". Gdy Beck odszedł później tego roku, Page został jedynym gitarzystą prowadzącym, kierując brzmienie zespołu na żywo w stronę cięższego, bardziej improwizacyjnego terytorium rozbudowanych utworów, takich jak "Dazed and Confused" — piosenki i kierunku, który przeniósł bezpośrednio do swojego kolejnego zespołu (Źródło: Wikipedia). Do 1968 roku Yardbirds się rozpadli: wokalista Keith Relf i perkusista Jim McCarty chcieli zmierzać w stronę folkowych i klasycznych brzmień, podczas gdy Page chciał grać ciężej. Relf i McCarty odeszli w czerwcu 1968 roku; Page i gitarzysta rytmiczny Chris Dreja zostali z kontraktowymi terminami trasy w Skandynawii i bez zespołu. Page zwerbował sesyjnego basistę Johna Paula Jonesa, nieznanego wokalistę z Birmingham Roberta Planta oraz przyjaciela Planta, Johna Bonhama na perkusji. We wrześniu koncertowali krótko jako "the New Yardbirds", zanim zmienili nazwę na Led Zeppelin — podobno po tym, jak perkusista The Who, Keith Moon, zażartował podczas wcześniejszej sesji Jimmy'ego Page'a, że cała sprawa "pójdzie na dno jak ołowiany balon" (Źródło: Wikipedia). Yardbirds zostali wprowadzeni do Rock and Roll Hall of Fame w styczniu 1992 roku i uplasowali się na 89. miejscu listy 100 największych artystów wszech czasów magazynu Rolling Stone — zdumiewające dziedzictwo jak na zespół, który nigdy nie miał więcej niż garść przebojów, zbudowane niemal wyłącznie na tym, kto akurat stał z przodu sceny, trzymając gitarę (Źródło: Wikipedia).

Wpływ muzyczny

Yardbirds funkcjonowali jako najbardziej nieprawdopodobna akademia gitarowa rocka, a ich komercyjny instynkt do przekształcania coverów bluesowych w popowe chwyty i eksperymenty studyjne (fuzz, feedback, wschodnie skale, odwrócone echo) bezpośrednio ukształtował to, co robili później wszyscy trzej ich gitarzyści — Cream, Jeff Beck Group i Led Zeppelin (Źródło: Wikipedia).

Instrumenty i sprzęt

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

The Yardbirds — live on French TV [Colourised] 1966 (feat. Jimmy Page & Jeff Beck)

The rare twin-guitar Beck/Page lineup, live.

blues.in.colour

Yardbirds live at the Empire Pool, London, 1 May 1966

Yardbirds live at the Empire Pool, London, 1 May 1966

The Yardbirds — "Train Kept-A-Rollin'" / "Shapes of Things" (1966)

The Yardbirds — "Train Kept-A-Rollin'" / "Shapes of Things" (1966)

The Yardbirds - For Your Love (1965) (Full version)

The Yardbirds - For Your Love (1965) (Full version)

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Linki zewnętrzne

YouTube Music Wikipedia Rock and Roll Hall of Fame

Booking / Kontakt

Agencja bookingowa
Niedostępne publicznie
Agent/management
Niedostępne publicznie
E-mail bookingowy
Niedostępne publicznie
Telefon bookingowy
Niedostępne publicznie

Band led by founding drummer Jim McCarty continues to tour; no direct public booking contact confirmed beyond the official site's press/contact page.

Źródło

Czy jesteś artystą, czy reprezentujesz zespół lub agencję bookingową? Chcemy, aby informacje o bookingu były zawsze poprawne i aktualne. Prześlij nam właściwe dane za pomocą naszego formularza kontaktowego, a zaktualizujemy profil najszybciej jak to możliwe. Przejdź do formularza kontaktowego

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep