


Wilko Johnson
Zmarł 21 listopada 2022 roku w wieku 75 lat — występował jeszcze na tygodnie przed śmiercią, pięćdziesiąt lat po Dr. Feelgood i diagnozie raka, którą pokonał wbrew wszelkim przeciwnościom.
Wpływ muzyczny
Wilko Johnson to brakujące ogniwo, którego punk rzadko wymienia z nazwiska: styl gry bez kostki, łączący rytm i partie prowadzące jednocześnie, oraz nerwowa, agresywna obecność sceniczna, która pojawiła się lata przed Sex Pistols, wywodząca się ze sceny pub rockowej, traktowanej przez większość historii punku jedynie jako przypis. Pokonał nieuleczalnego raka, który okazał się nie do końca tym, co lekarze pierwotnie podejrzewali, nagrał album, który wszedł na 3. miejsce w Wielkiej Brytanii wspólnie z Rogerem Daltreyem w wieku 66 lat, i grał niemal do ostatnich tygodni życia — dowód na to, że jego wersja pilności nigdy nie była pozą (Źródło: Wikipedia).
Inspiracje
Rodzina i życie prywatne
Poślubił swoją nastoletnią miłość; dwóch synów, Matthew i Simon. Irene zmarła na raka w 2004 roku.
Formacyjne doświadczenia
- •1947: Urodzony jako John Andrew Wilkinson na Canvey Island w hrabstwie Essex. (Źródło: Wikipedia)
- •Uniwersytet w Newcastle: Studiuje język i literaturę angielską, w tym sagi anglosaskie i islandzkie. (Źródło: Wikipedia)
- •1972: Przyjmuje pseudonim Wilko Johnson i staje się siłą napędową Dr. Feelgood. (Źródło: Wikipedia)
- •Kwiecień 1977: Opuszcza Dr. Feelgood. (Źródło: Wikipedia)
- •Styczeń 2013: Ogłasza nieuleczalną diagnozę raka i gra trasę pożegnalną. (Źródło: Wikipedia)
- •2014: Operacja ujawnia, że diagnoza dotyczyła rzadszego, uleczalnego guza; w październiku tego samego roku zostaje uznany za wolnego od raka. (Źródło: Wikipedia)
Instrumenty i sprzęt
Historie i anegdoty
"Zagrał niemego kata Ser Ilyna Payne'a w "Grze o tron" HBO (2011–2012), rola ta wyrosła z dokumentu "Oil City Confidential" z 2009 roku. (Źródło: Wikipedia)"
"W styczniu 2013 roku usłyszał, że zostało mu dziewięć do dziesięciu miesięcy życia — diagnoza okazała się rzadszym, uleczalnym guzem, i żył jeszcze niemal dekadę. (Źródło: Wikipedia)"
"Nagrał "Going Back Home" (2014) z Rogerem Daltreyem z The Who krótko po powrocie do zdrowia po operacji; był to najlepszy wynik Daltreya na brytyjskiej liście od 1981 roku. (Źródło: Wikipedia)"
"Występował na żywo aż do kilku tygodni przed śmiercią, w tym na koncercie w Shepherd's Bush Empire w październiku 2022 roku. (Źródło: NME)"
Współpracownicy
Dołączył do Blockheads w 1980 roku.
Nagrał "Going Back Home" (2014), który osiągnął 3. miejsce na brytyjskiej liście albumów.
Gitarzysta Johnny Kidd & the Pirates; wzór dla techniki gry palcami Johnsona.
Oglądaj i słuchaj
Roxette (Live) [2012 Remaster]
Dr. Feelgood - Topic
Oglądaj i słuchaj
Dyskografia
| Rok | Tytuł | Producent | Studio | Wytwórnia | Lista przebojów | Sprzedaż | Muzycy | YouTube | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1975 | Down by the Jetty | Vic Maile | — | United Artists | — | — | — | Debiutancki album Dr. Feelgood, nagrany w pseudo-mono, by uchwycić ich surowe brzmienie koncertowe. | |
| 1975 | Malpractice | Vic Maile | — | United Artists | — | — | — | Drugi album tego samego roku, kontynuacja surowego, R&B-owego ataku zespołu. | |
| 1976 | Stupidity | Vic Maile | — | United Artists | — | — | — | Album koncertowy, który osiągnął 1. miejsce na brytyjskiej liście albumów. | |
| 1977 | Sneakin' Suspicion | — | — | United Artists | — | — | — | Ostatni album studyjny Johnsona z Dr. Feelgood przed odejściem w kwietniu tego samego roku. | |
| 1981 | Ice on the Motorway | — | — | Solid Senders / Wilko Johnson Band | — | — | — | Nagrany z jego własnym zespołem po odejściu z Feelgood. | |
| 2005 | Red Hot Rocking Blues | — | — | Wilko Johnson Band | — | — | — | Późniejsze wydawnictwo studyjne Wilko Johnson Band. | |
| 2014 | Going Back Home | Dave Eringa | — | Chess Records | — | — | — | Współpraca z Rogerem Daltreyem z The Who, nagrana krótko po operacji nowotworowej Johnsona. Osiągnęła 3. miejsce na brytyjskiej liście albumów — najlepszy wynik Daltreya od 1981 roku. |




