Slow-Blues.com — Global Blues Encyclopedia
Wróć do artystów
Willie Dixon
Monterey Jazz Festival, 1981 — photographer unrecorded/unknown (Wikimedia Commons, public domain)
Chicago

Willie Dixon

Tego artysty nie ma już wśród nas.
Urodzony/a: July 1, 1915, Vicksburg, Mississippi · Zmarł/a: January 29, 1992, Burbank, California (heart failure)• United States
Chicago BluesElectric Blues
Instrumenty
Upright bass, Voice
Wytwórnie
Chess (staff), Cobra, Bluesville
z
Mississippi → Chicago
Urodzony/a
July 1, 1915, Vicksburg, Mississippi
Jeśli Muddy Waters i Howlin' Wolf byli twarzami Chess Records, Willie Dixon był silnikiem działającym pod nimi obydwoma — a ten silnik zbudował, rezygnując z kariery, która mogła uczynić go pretendentem do tytułu mistrza wagi ciężkiej w boksie. Urodził się 1 lipca 1915 roku w Vicksburgu w stanie Missisipi, jako jedno z czternaściorga dzieci. Wyrósł na 198 centymetrów wzrostu i ponad 113 kilogramów wagi, a jako młody człowiek zajmował się boksem na tyle poważnie, że zdobył mistrzostwo Illinois Golden Gloves w wadze ciężkiej w kategorii nowicjuszy w 1937 roku i przez krótki czas pracował jako sparingpartner Joego Louisa, zanim porzucił sport po zaledwie czterech walkach zawodowych (Źródło: Wikipedia). Podczas II wojny światowej odmówił powołania jako osoba odmawiająca służby wojskowej ze względów sumienia, mówiąc wprost, że nie będzie walczył za naród utrzymujący zinstytucjonalizowany rasizm i rasistowskie prawa — postawa, która kosztowała go dziesięć miesięcy więzienia (Źródło: Wikipedia). Do 1951 roku został pełnoetatowym pracownikiem Chess Records, pracując jednocześnie jako producent, łowca talentów, basista sesyjny i etatowy autor tekstów — połączenie ról, jakie prawie nikt inny w branży nie pełnił jednocześnie. Pracował także dla spółki zależnej Chess, Checker Records, a w latach 1956–1959 dla Cobra Records, zanim później prowadził własną wytwórnię, Yambo Records, od końca lat 60. do połowy lat 70. (Źródło: Wikipedia). Lista piosenek, które napisał lub współnapisał — ponad 500 w sumie — czyta się jak spis treści całego gatunku bluesa chicagowskiego: "Hoochie Coochie Man" i "I Just Want to Make Love to You" (obie z 1954 roku, dla Muddy'ego Watersa), "My Babe" (1955, dla Little Waltera), "I Can't Quit You Baby" (1956), "Spoonful" i "Back Door Man" (1960, obie dla Howlin' Wolfa), "Wang Dang Doodle" (1960, później hit Koko Taylor), "Little Red Rooster" (1961, dla Howlin' Wolfa, później brytyjski singiel numer jeden dla Rolling Stones), "You Shook Me" (1962) i "Bring It On Home" (1963) wśród nich. Howlin' Wolf, Bo Diddley, Chuck Berry, Otis Rush i Magic Sam także nagrywali jego materiał (Źródło: Wikipedia). Nagrał kilka solowych albumów pod własnym nazwiskiem w ciągu kariery, najbardziej godny uwagi "I Am the Blues" dla Columbii w 1970 roku — w dużej mierze własne wersje Dixona piosenek, które napisał dla innych, z Johnnym Shinesem na gitarze i Walterem "Shakey" Hortonem na harmonijce ustnej — a następnie "Willie Dixon's Peace?" na jego własnej wytwórni Yambo w 1971 roku i, pod koniec kariery, "Hidden Charms" w 1988 roku, który przyniósł mu nagrodę Grammy w kolejnym roku (Źródło: Wikipedia). W 1977 roku on i Muddy Waters pozwali Arc Music, ramię wydawnicze Chess, o to, co uważali za niesprawiedliwie niskie tantiemy — Dixon następnie założył własną firmę wydawniczą, Hoochie Coochie Music, by zachować przyszłą kontrolę nad swoim katalogiem. W 1987 roku osiągnął ugodę pozasądową z Led Zeppelin po pozwaniu ich za plagiat jego piosenek, w szczególności wykazując, że "Whole Lotta Love" wywodzi się z jego własnej "You Need Love," i domagając się uznania autorstwa "Bring It On Home." Wykorzystał pieniądze z ugody, by pomóc sfinansować Blues Heaven Foundation, organizację, którą założył specjalnie, by pomóc starszym muzykom bluesowym odzyskać tantiemy i prawa wydawnicze, które wytwórnie płytowe zabierały im przez dziesięciolecia (Źródło: Wikipedia). Zmarł na niewydolność serca w Burbank w Kalifornii 29 stycznia 1992 roku i został pochowany na cmentarzu Burr Oak w Alsip w stanie Illinois (Źródło: Wikipedia).

Wpływ muzyczny

Piosenki Dixona stały się kręgosłupem całej brytyjskiej eksplozji blues-rocka: Rolling Stones zaprowadzili "Little Red Rooster" na pierwsze miejsce w Wielkiej Brytanii, Cream zbudowali dużą część swojej reputacji na "Spoonful" i "Back Door Man," a najsłynniejszy riff Led Zeppelin, "Whole Lotta Love," został prawnie powiązany z jego własną "You Need Love" w ugodzie z 1987 roku. Rolling Stone zaliczył go do grona największych basistów i autorów piosenek w historii muzyki popularnej, a założona przez niego Blues Heaven Foundation nadal walczy o prawa do tantiem i prawa wydawnicze muzyków bluesowych, którzy byli przed nim (Źródło: Wikipedia).

Inspiracje

Big Bill BroonzyMemphis Slim

Formacyjne doświadczenia

  • •1937: Zdobywa mistrzostwo stanu Illinois Golden Gloves w wadze ciężkiej (kategoria nowicjuszy). (Źródło: Wikipedia)
  • •II wojna światowa: Uwięziony na 10 miesięcy po odmowie służby wojskowej jako osoba odmawiająca ze względów sumienia, powołując się na zinstytucjonalizowany rasizm. (Źródło: Wikipedia)
  • •1951: Zostaje etatowym pracownikiem Chess Records — jednocześnie producentem, łowcą talentów, basistą sesyjnym i autorem piosenek. (Źródło: Wikipedia)
  • •1977: Pozywa Arc Music (razem z Muddym Watersem) o niesprawiedliwe tantiemy; zakłada własne wydawnictwo muzyczne, Hoochie Coochie Music. (Źródło: Wikipedia)
  • •1987: Osiąga ugodę pozasądową z Led Zeppelin w sprawie kredytów autorskich i tantiem. (Źródło: Wikipedia)

Instrumenty i sprzęt

Inne

Kontrabas

Basista domowy w Chess Records, grający na niezliczonych sesjach oprócz pracy jako autor piosenek i producent.

Historie i anegdoty

"Był na tyle poważnym bokserem, że zdobył tytuł mistrza wagi ciężkiej Illinois Golden Gloves i przez krótki czas sparingował z Joe Louisem, zanim zamiast tego wybrał muzykę. (Źródło: Wikipedia)"
"Spędził dziesięć miesięcy w więzieniu podczas II wojny światowej za odmowę służby wojskowej jako osoba odmawiająca ze względów sumienia, protestując przeciwko zinstytucjonalizowanemu rasizmowi. (Źródło: Wikipedia)"
"Skutecznie pozwał Led Zeppelin w 1987 roku, prawnie ustalając, że "Whole Lotta Love" wywodzi się z jego własnej kompozycji "You Need Love." (Źródło: Wikipedia)"

Współpracownicy

Muddy Waters

Nagrał wiele napisanych przez Dixona piosenek, w tym "Hoochie Coochie Man"; współpowód w pozwie przeciwko Arc Music w 1977 roku.

Howlin' Wolf

Nagrał więcej piosenek Dixona niż jakikolwiek inny artysta, w tym "Spoonful," "Back Door Man" i "Little Red Rooster."

Johnny Shines

Gitarzysta na solowym albumie Dixona "I Am the Blues" z 1970 roku.

Oglądaj i słuchaj

Wyróżnione

Willie Dixon & The All-Stars - Live in Montreal (1980s) feat. Sugar Blue

Live performance footage of Dixon fronting his All-Stars band.

Sugar Blue

Little Red Rooster (Willie Dixon)

Little Red Rooster (Willie Dixon)

WILLIE DIXON - Wang Dang Doodle

WILLIE DIXON - Wang Dang Doodle

Oglądaj i słuchaj

Henter videoer fra YouTube…

Dyskografia

RokTytułProducentStudioWytwórniaLista przebojówSprzedażMuzycyYouTubeUwagi
1951Rozpoczyna się era etatowej pracy w Chess RecordsLeonard & Phil Chess—Chess / Checker———Producent na pełny etat, łowca talentów, basista sesyjny i etatowy autor piosenek przez lata 50. i 60.
1956Era Cobra RecordsCobra Records—Cobra———1956–1959, pracował równolegle ze swoimi obowiązkami w Chess.
1970I Am the BluesColumbia Records—Columbia——Johnny Shines (Gitara), Walter "Shakey" Horton (Harmonijka ustna)Własne wersje Dixona piosenek, które napisał dla innych; z Johnnym Shinesem (gitara) i Walterem "Shakey" Hortonem (harmonijka ustna).
1971Willie Dixon's Peace?Willie Dixon—Yambo———Wydany na jego własnej wytwórni.
1988Hidden CharmsBug / Capitol—Bug / Capitol———Zdobył nagrodę Grammy w 1989 roku.

Znane utwory

01Hoochie Coochie Man
02Little Red Rooster
03Spoonful
04Wang Dang Doodle
05I Just Want to Make Love to You

Linki zewnętrzne

YouTube Music Wikipedia

Źródła

Wspieraj niezależność SlowBlues. Oficjalny merch — noś bluesa.

Zobacz sklep